သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ သူငယ္ခ်င္းတို႕စိတ္၀င္စားမယ္ဆိုရင္ဖက္လို႕ရတယ္ေနာ္…… ကြ်န္ေတာ္ဖက္ၿပီးမွ်ေ၀ခ်င္လို႕ကြ်န္ေတာ့္ blog မွာ တင္ထားလိုက္တာပါ…. အစအဆံုးဖက္ခ်င္ရင္ေတာ့ PDF File ကို Download လုပ္လုိ႕ရပါတယ္……….

Understanding the Burma's SPDC Generals

by Bo Kyaw Nyein

Objective:

This paper was written to help understand the "Burmese way of Thinking", especially the street-smart raw thinking of the Burmese generals in contrast to western ways of intellectual thinking, analysis and forming ideas and policies based on established political science theories, case studies, logic and facts.

Introduction

Many Burmese political operatives like to make fun of Burmese generals as uneducated idiots and some intellectuals take pleasure in characterizing them as unsophisticated rednecks of Burma. Older generations of Burmese who took the brunt of oppression in the early days of Ne Win's rule loved to claim that adding 3 Burmese military officials did not add up to 4th grade education and find consolation on all the failures of Ne Win experimentation with Burmese way to Socialism by blaming their lack of education. Ne Win himself was a dropout from the University and was working as a postal clerk before he joined the 30 comrades, the first batch of Burmese trained by Imperial Japanese army with Maj Gen Aung San as its leader during WWII from which the Burma army was formed.

Read More and download full article .........

Read more »

ေျပာျပခ်င္လို႕ပါ (၂)

ညေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒုကၵကစေတာ့ တာပဲ …. ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ဗုိက္ေအာက္ တယ္ဆိုၿပီး တအားအားနဲ႕ေအာ္ေတာ့တာပဲ…… ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္က သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ဗိုက္ေအာက္ေနတယ္လို႕ ဦးေလးကို သြားေျပာျပေတာ့ ဦးေလးက သူႀကီးစီကကေန ေဆးေတာင္းၿပီး တိုက္တာေပါ့…… သက္သာမယ္ထင္တာ ဘယ္ဟုတ္မလဲ စားထားတဲ့ အစာေတြကိုေရာ ေအာ့္အန္ ေတာ့တာပဲ…. အေျခအေနကတျဖည္းျဖည္းဆိုးလာတယ္ေလ….. ဗိုက္နာတယ္. . ေနာက္ ေအာ့္အန္တယ္…. ေနာက္ အခုကိုယ္ေတြလည္း ပူလုိက္တာ မေျပာနဲ႕ မီးခဲလိုမပူလို႕ေတာ္ပါေသးရဲ႕ ….. အေျခအေနဆိုးလာေတာ့ သူႀကီးက ေရာက္လာၿပီးဘာျဖစ္လဲလို႕ေမးေတာ့ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းကိုေျပာျပတယ္၊…. သူႀကီးက ဦးေလးကို ေမးတယ္….. ညီေလးရဲ႕ တူေလးေတြ ဒီေန႕ဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲလို႕ေမးေတာ့…… ကြ်န္ေတာ္ ခ်က္ခ်င္း သတိယလိုက္တာက…..

အင္ … မဟုတ္မလြဲေရာ ဦးေလးေျပာတဲ့ မကိုင္ရ မစားရ ဆိုတဲ့ ဟာေတြကိုမ်ား စားမိ၊ကိုင္မိတာ မ်ားလာေပါ့…။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုဘယ္ေတြသြားခဲ့ေသးလဲလို႕သူတို႕ေတြကေမးေတာ့ ဒီေနလယ္က ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေနရာေတြကို ေျပာျပေတာ့ ….. ရြာလူႀကီးမ်က္လံုးႏွစ္လံုက အျပင္ကိုထြက္လာေတာ့မဲ့အတိုင္းပဲ သူ႕သမီးကို သမီးေရ ရြားလယ္က ဆရာကုိ သြားပင့္လာလို႕ ေအာ္ၿပီးေျပာလုိက္ေတာ့ …… ကြ်န္ေတာ္ခ်က္ျခင္းသေဘာေပါက္သြားတယ္ အင္ သူတို႕ဒီေန႕ကစားတဲ့အရုပ္ေတြေၾကာင့္ျဖစ္မွာပါလို႕ စိတ္တဲက တိုးတိုးေလးေျပာလုိက္မိတာေပါ့……။
ဆရာေရာက္လာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္သူငယ္ခ်င္ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အေျခအေနအေတာ့္ကို ဆိုးေနၿပီးဗ်….. မ်က္လံုးေတြ လည္း နီ…..၊ အန္လည္းအန္တယ္၊ ဗိုက္လည္းနား..၊ ကိုယ္လည္းပူနဲ႕ လူးလိမ့္ေနၾကတယ္ ကြ်န္ေတာ္ ၾကည့္ေတာင္ မၾကည္္ရဲေတာ့ဘူး….။ အဲ့ဒီရြာက ဆရာကဘာေျပာတယ္မွတ္လဲ အဲ့ဒီဆရာက ရြားသူႀကီးကို ေျပာလိုက္တာက သူႀကီးေရ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ လယ္ကြင္းဘးက လယ္သခင္းေလးကိုသြားၿပီးသခင္ေလးရဲ႕လက္ကိုတက္နင္းမိလို႕ လယ္သခင္းေလး စိတ္ေတြဆိုးလို႕သူတို႕ကို ဆံုးမတာတဲ့……။ အဲ့ဒါသခင္ေလးကို သြားေတာင္ပန္ရမယ္တဲ့ မေတာင္းမွန္ရင္ေတာ့ အေျခအ ေနဆိုးသြားႏိုင္တယ္တဲ့……..၊ အေမေလး ကြ်န္ေတာ္ၾကားရံုနဲ႕ ဆံပင္ေမြးေတြ ေထာင္တက္သြားတာပဲ…..။
ထူးဆန္းတာက အဲ့ဒီဆရာဘာေတြလုပ္လဲမသိဘူးဗ်….. ေျပာမျပတက္ေလာက္ေအာင္ပဲ….. မွတ္မွတ္ရရက ေတာ့ ၾကက္ျဖဴတေကာင္ကို လယ္လွီးတယ္ဗ်…. ေနာက္ေသြးခံတယ္… အဲ့ဒီေသြးနဲ႕ ….. ၾကက္ကိုယူသြားတယ္ ေနာက္ ရြာလူႀကီးရယ္ ၊ အဲ့ဒီဆရာရယ္ ေနာက္ ရြာသား ေလးငါးေယာက္ရယ္အဲ့ဒီးကိုသြားၿပီးေတာ့ ေတာင္းပန္တာပဲ…… ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတာ့လိုက္လို႕မရဘူးတဲ့….. ဒါနဲ႕သူတို႕ေတြျပန္လာတဲ့အထိေစာင့္ရတာေပါ့ဗ်ား……။
ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လည္း ေစာေစာကလို ေအာ္လည္းမေအာ္ေတာ့ဘူး…… ျငိမ္းသြားတဲ့ ပဲ တကယ့္ လူေသေတြအတိုင္းပဲ…။ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာေတာ့ ရြာသူႀကီးတို႕ျပန္ေရာက္လာတယ္…. ေနာက္အဲ့ဒီဆရာက ေျပာတယ္ ေကာင္းသြားမွာပါတဲ့ …….. အခုသူတို႕ေတြအိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီးမဟုတ္လားတဲ့…. သူႀကီးအိမ္ပၚတက္လာၿပီး ကြ်န္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ မလႈပ္မရွားပဲ ၿငိမ္းေနတာကိုေတြ႕ေတာ့ အဲ့ဒီဆရာကိုေျပာလိုက္တာက သူတို႕ေလးေတြ အိပ္ေနၿပီးတဲ့….အဲ့ဒီ ဆရာလည္း ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီးျပန္သြားေတာ့တာပဲ…. အဲ့ဒီညက တညလံုးကြ်န္ေတာ္ အိပ္လို႕မရေတာ့ဘူး…… ေၾကာက္လည္းနည္းနည္းေၾကာက္ေနတာဆိုေတာ့….။
မနက္ထေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္က ပံုမွန္အတုိင္းျဖစ္ေနတာကိုေတြ႕ေတာ့…. ၀မ္းသာသာနဲ႕ ေမးလိုက္တယ္ေလ…. မင္းတို႕ သက္သာလားလို႕ေမးေတာ့… သူတိုက ဟာငါတို႕ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးတဲ့…. ေနာက္ကြ်န္ေတာ္ ကဆက္ေမးလုိက္တယ္ မေန႕ညမင္းတို႕ဘာျဖစ္လဲဆိုတာသိလားလို႕ေမးေတာ့ ငါတို႕ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ေကာင္းေနတာပဲ လို႕ေျပာေတာ့…..ကြ်န္ေတာ္ လည္း အံ့အားသင့္သြားတာေပါ့……ဒါနဲ႕သူတို႕ကိုဆက္မေမးေတာ့ပဲနဲ႕ ေနလိုက္တယ္ေလ… ဒါေပမယ့္ သူတို႕အဲ့ဒီညက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျမင္ကြင္းေလးကိုေတာ့ အခုထိ ကြ်န္ေတာ္မ်က္လံုးထဲက ထြက္ႏိုင္ေသးဘူး ျဖစ္ေနတယ္ေလ…၊၊

ကယ္ ဘေလာခ္ေပၚကသူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ အဲ့လိုအျဖစ္အပ်က္မ်ဳိး တကယ္မရွိဘူးလို႕ထင္ခဲ့ ရင္ေတာ့ ထင္ႏိုင္ ပါတယ္ … ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႕ႀကံဳလိုက္ရတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အဖို႕ေတာ့ ယံုရခက္ မယံုရခက္ျဖစ္ေနလို႕ပါဗ်ား……။ ဒီ အေၾကာင္းကို ဆံုးေအာင္ဖက္ေပးတဲ့သူေတြအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်……. ။

Read more »

ေျပာျပခ်င္လို႕ပါ (၁)

မနက္ကတည္းက စထြက္လာတာ မြန္းလြဲ (၁) နာရီးေထာင္ထိုးေနၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕သြားမယ့္ခရီးကမဆံုးႏိုင္ ေသးဘူး၊ ဘယ္ကိုသြားေနတာလဲဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္မသိေပမဲ့ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မို႕ ခရီးသြားရတာ ကြ်န္ေတာ့္ အဖို႕ ေပ်ာ္ေနမိပါတယ္…။ သြားရင္းသြားရင္နဲ႕ (၄) နာရီးေက်ာ္ေရာ ေခ်ာင္းေလးတေခ်ာင္းအနားေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ တို႕အုပ္စု ခဏနားေရေသာက္…..ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္ကလာတဲ့ အမ်ဳိးသမီး (၄)ေယာက္လဲမသိဘူး ေရလာခပ္တယ္နဲ႕ တူပါတယ္၊ လက္ထဲမွာ ၀ါးနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ေရဗူးလုိလိုဘာလိုလိုနဲ႕ ဘယ္လိုေခၚလဲ ကြ်န္ေတာ္လည္းမသိဘူးဗ်……။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကိုေတြ႕ေတာ့ သူတို႕အခ်င္းခ်င္းစကားတိုးတိုးေလးေျပာၿပီးေတာ့ ေရလာဆင္းခပ္တယ္……..၊ ၿပီးေတာ့ လာလမ္း အတိုင္းျပန္သြား ေတာ့တာပဲ…..။
ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္က သူတို႕ဘယ္ကလည္းသိခ်င္ေတာ့ ပါလာတဲ့ဦးေလးကိုေမးလုိက္တယ္
“ဦးေလး သူတို႕ကဘယ္သူေတြလဲ ”……..

ဦးေလးက ဒီရြာကရြာသူေလးေတြေလ …….၊ ဒီရြာရဲ႕နာမည္က “ဒဲဂါထာ”လို႕ေခၚတယ္ေလ… ဒီရြာက ကရင္ျပည္နယ္ ဖားအံအတြင္းမွာရွိတဲ့ရြာငယ္ေလးပဲ၊ မွတ္ထားၾကေပါ့လို႕ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကိုလွမ္းၿပီးေျပာ လိုက္တယ္ေလ..။
စိတ္ထဲမွာတိုးတိုးေလး ေျပာမိလိုက္တာက ရြာေတာင္ေရာက္ေနၿပီးကို ….. ဒါနဲ႕ဦးေလးက ရြာထဲမ၀င္ခင္ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ပါလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကို စကားတခြန္းေျပာလိုက္တယ္ “ မင္းတို႕ရြာထဲ၀င္ရင္ ပိုင္ရွင္မသိပဲနဲ႕ ဟိုအသီးခူးတာမ်ဳိးတို႕၊ ကိုင္တာမ်ဳိးမလုပ္ၾကနဲ႕ေနာ္…..မင္းတို႕ဒုကၵေရာက္လိမ့္မယ္တဲ့….။ အားလံုးကေတာ့ အေျဖတခု တည္း “ဟုတ္ကဲ့ မလုပ္ပါဘူးေပါ့” ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္က နည္းနည္းေလးစိတ္၀င္စားသြားေပါ့၊ ဘာလို႕ကိုင္လို႕မရတာလဲ … ခူးစားတာမွ မဟုတ္တာ၊ အဲ့ဒီအေတြးေတြနဲ႕အတူ ရြာထဲေရာက္လာေတာ့ ရြာအ၀င္၀မွာ စိုက္ထားတဲ့အပင္ေတြက အင္မ တန္မွ စိမ္းစိမ္းစိုစုိနဲ႕ ….. ေနာက္ဘယ္ကဦးမလဲ အသီးေတြကလည္း သီးလိုက္တာမေျပာနဲ႕ ျမင္လိုက္တာနဲ႕ ခူးခ်င္စိတ္ ေတာင္ျဖစ္သြားတာပဲ….. ဒါေပမယ့္ ဦးေလးကမွာထားေတာ့ တို႕ေတာင္မထိရဲၾကဘူး…….. ရြာထဲ၀င္လာေတာ့ ရြာသားေတြ က ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ၀ုိင္းၿပီးၾကည့္ၾကတာ အမေလး လမ္းေတာင္မသြားတက္ေတာ့ဘူးဗ်…… ကြ်န္ေတာ္တို႕နဲ႕ ပါလာတဲ့ “ အယ္ေစး” ဆိုတဲ့ေကာင္မေလးက အရွက္လည္းႀကီးေတာ့ လမ္းေတာင္ မွန္ေအာင္မနည္း ေလွ်ာက္ေနရတာ……။
ရြာသားေတြကလည္း သူတို႕အခ်င္းခ်င္း တီးတိုးေျပာေနလိုက္ၾကတာ ဘာေျပာေနမွန္းကို မသိလိုက္ဘူး….. ခန္႕မွန္းတာေတာ့ “ကရင္”ရြာျဖစ္ဖို႕မ်ားတယ္….. ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က ကရင္စကား ေလးငါးဆယ္လံုး ေလာက္နားလည္တာကို……. ဒါနဲ႕ေလွ်ာက္လာရင္း အသက္ (၅၀) ၀န္းက်င္ရွိတဲ့ ဦးေလးႀကီးကလာၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဦး ေလးကို လာၿပီးႏႈတ္ဆက္တာကို ၾကားလုိက္ရတယ္…… “ေဟ့ ညီေလး ေယာရွင္ ” မေတြ႕ရတာေတာင္ အေတာ္ၾကာ သြားၿပီး အသားေတြျဖဴလာလို႕ပါလား….. အဲ့ဒီလူႀကီးရဲ႕စကားေျပာသံကို ခန္႕မွန္လိုက္တာ အင္… ကရင္ အဖိုးႀကီး အသံ ပဲျဖစ္မယ္ေပါ့လို႕ေတြးတုန္း … အဲ့ဒီလူက သူတို႕ေလးေတြက ဘယ္သူေတြလဲလို႕ ကြ်န္ေတာ္ဦးေလးကိုေမးေတာ့ ဦးေလးက တူေလးေတြပါလို႕ေျပာေတာ့ ဟုတ္လားဆိုၿပီး သူေနာက္လိုက္ခဲ့ေျပာတာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုး သူ႕ေနာက္ လိုက္သြားတာ …. ဘယ္ဟုတ္မလဲ အဲ့ဒီလူႀကီးက အဲ့ဒီရြာရဲ႕ ရြာသူႀကီးျဖစ္ေနတာကုိး……. အဲ့ဒီည သူႀကီးအိမ္မွာပဲ စားၿပီးေတာ့ အိပ္လိုက္တာ ပဲ …. ခရီးကလည္းပန္းေနတယ္ဆိုေတာ့ အိပ္လို႕ေကာင္းလုိက္တာမေျပာနဲ႕ မိုးလင္းလို႕ေနေတာင္ ထြက္ေနၿပီး ကြ်န္ေတာ္ တို႕သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္မထႏိုင္ေသးဘူးေလ…… ဒါနဲ႕ ဦးေလးကလာႏိုးမွ ထၿပီးေရခ်ဳိး …၊ ထမင္းစား …၊ ထမင္းစားၿပီးေတာ့ သူႀကီးအိမ္မွာဘယ္သူေတြရွိလည္းလို႕လိုက္ၾကည့္ေတာ့ ဘယ္သူမွ မရွိၾကေတာ့ဘူး……. သူတို႕ဘယ္သြားၾကလည္းလို႕ေမးေတာ့ လယ္ထဲဆင္း ကုန္ၿပီးတဲ့……..၊
ဦးေလးကိုေမးခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းတခုကို ေမးဖို႕သင့္မသင့္စဥ္းစားေနတုန္း ဦးေလးကကြ်န္ေတာ္တို႕ကိုေမးလိုက္တယ္ မင္းတို႕ ဒီေန႕ဘာလုပ္မလဲတဲ့……။ လယ္ထဲကိုသြားၿပီးလိုက္ၾကည့္ခ်င္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕နဲ႕အတူပါလာတဲ့ အယ္ေစး နဲ႕ ထူးေမာင္ ေျပာေတာ့ ဦးေလးကသြားခ်င္ရင္သြား ဦးလိုက္ပို႕ေပးမယ္ေျပာေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာ ေနတဲ့ပံုပဲ ……။ ေပ်ာ္ၾကမွာေပါ့ ဒီလိုေနရာမ်ဳိးကို ပထမဆံုးအႀကိမ္းေရာက္ဘူးတာဆိုေတာ့ သိခ်င္စိတ္ ေလ့လာခ်င္စိတ္က ျပင္းထန္ေနတာကို …… ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ ကဦးေလးကို စကားမစပ္ ေမးလိုက္မိတာက …… ဦးေလး ဦးေလးေျပာတယ္ ဒီရြာကစိုက္ထားတဲ့ အပင္ေတြကို ဘာလို႕ ပုိင္ရွင္မသိပဲနဲ႕ ကိုင္ၾကည့္တာမ်ဳိး ၊ ခူးၾကည့္လို႕မရတာလဲ လို႕ေမးေတာ့ ….. ဦးေလးက
“ေအ…. အဲ့ဒါအေရးႀကီးတယ္ ” ဒီရြာမွာေနတဲ့ သူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက “နတ္”စား(နတ္ကိုကုိးကြယ္သူမ်ား) ေတြအမ်ားစုေနတယ္ေလ၊ သူတို႕စိုက္တဲ့ အပင္ကအသီးေတြကို နတ္ကို ပူေဇာ္ၿပီးမွ က်န္တဲ့အသီးေတြကို စားလို႕ခူးလို႕ ရတယ္တဲ့……. ၊ ဦးေလး….. အကယ္၍ သူတို႕ေတြက နတ္မပူေဇာ္ခင္ အဲ့ဒီအသီးေတြကို စားမိရင္ ဘာျဖစ္တက္လဲလို႕ ကြ်န္ေတာ္ကေမးေတာ့ ဦးေလးက ေအး….. ငါ့တူေရ အဲ့ဒါေတာ့ ဦးေလးလဲမသိဘူးတဲ့….. သူတို႕ဟာေတြ သြားမထိတာ ေကာင္းပါတယ္….. တဲ့….. ကြ်န္ေတာ္လည္းဆက္မေမး ျဖစ္ေတာ့ပဲ လယ္ကြင္းထဲကိုသြားလည္ၾကတာေပါ့……. ။
ကြ်န္ေတာ္တို႕ (၃) ေယာက္ လည္ရင္းနဲ႕ လယ္ကြင္းေဘးက ေခ်ာင္းေလးစီကိုေရာက္သြားတယ္ဗ်….. ေနရာေလး ကေတာ့ သာယာလုိက္တာမေျပာနဲ႕ ေခ်ာင္းေရေလးေတြကလည္း ေအးၿပီးၾကည္လင္ေနတာပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သံုးေယာက္ လည္း ေခ်ာင္းေဘးမွာ အမွတ္တရဆိုၿပီးဓါတ္ပံုလိုက္ရိုက္ၾကတာေပါ့ … ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္က ဓါတ္ပံုရိုက္တာ ၀ါသနာ မပါဘူးဗ်…. အဲ့ဒါနဲ႕ ေရေခ်ာင္းထဲကိုဆင္းၿပီး ငါးလိုက္ဖမ္းတယ္ေလ…… ငါးကိုလုိက္တာဖမ္းတာ ငါးတေကာင္မွလည္းမမိ ဘူး….. ငါးမရရင္ ေရးခ်ဳိးျပန္မယ္ဆိုၿပီးေရခ်ဴိးတာေပါ့……၊၊ တေအာက္ေလာက္ေနေတာ့ ေဘးကသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းလည္းမသိေတာ့ဘူး…. “စိတ္ထဲမွာ ေတြးမိလိုက္တာက ဒီငတႏွစ္ေကာင္ ဘယ္အထိဓါတ္ပံုလိုက္ရိုက္ ေနလဲမသိဘူးဆိုၿပီးေတာ့ ….ေရေခ်ာင္းထဲကေနျပန္တက္လာၿပီးသူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကိုလိုက္ရွာတယ္……။ ဘယ္ဟုတ္မလဲ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္က ေခ်ာင္းေဘးတေနရာမွာ နတ္တင္ထားတဲ၀န္းလားေတာ့ မသိဘူး အဲ့ဒီထဲမွာ၀င္ၿပီး ဟိုေလွ်ာက္ကိုင္ ဒီေလွ်ာက္ကိုင္လုပ္ေနတယ္ေလ…. ကြ်န္ေတာ္ကေတြ႕ေတာ့ ဘာျဖစ္လို႕ ေလွ်ာက္ကိုင္တာလဲ မင္းတို႕ တခုခုျဖစ္ေနဦးမယ္ ေနာ္လို႕ေျပာေတာ့ ….. ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးကြာလို႕ကြ်န္ေတာ့္ကို ျပန္ေျပာေတာ့ ….. ကြ်န္ေတာ္လည္းဘာမွ ဆက္မေျပာေတာ့ ပဲ ဗိုက္စာလို႕ လယ္ကြင္းထဲက တဲအိမ္ကို ျပန္ၿပီးထမင္းစာတာေပါ့…။ မွတ္မွတ္ရရ သူ႕တိုေတြကစားေနတဲ့ ေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္ေတြ႕ခဲ့လိုက္ရတာက ေကာက္ရိုးေထြနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ႏြားရုပ္ေတြရယ္၊ ေနာက္ ကြ်ဲရုပ္ေတြရယ္ ေနာက္ လူရုပ္ လိုလို ေလးငါးခုေတြ႕ရတယ္၊၊
ညေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒုကၵကစေတာ့ တာပဲ …. ႏွစ္ေယာက္စလံုးက .......



မနက္ျဖန္မွဆက္မယ္ေနာ္......

Read more »

မေတာ္လိုက္ရတဲ့ ေယာက္ဖေရ

ေဘာ္လံုးပြဲစဖို႕အခ်ိန္ကလည္းနီးေနၿပီ ၊ အသင္းသားေတြကလည္းမဆံုေသး……. ေနာက္(၅) မိနစ္ေလာက္ဆို ရင္ ၿပိဳင္ပြဲကစေတာ့မွာမို႕ မေရာက္လာႏိုင္ေသးတဲ့ အသင္းသားတခ်ဳိ႕ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရတဲ့ အသင္းေခါင္ေဆာင္ ကြ်န္ေတာ့္အဖို႕ ေတာ္ေတာ္ စိတ္လုပ္ရွားေနမိသည္။ ဒီပြဲကို ႏိုင္မွျဖစ္မည္ ႏိုင္မွလည္း ဆီမီးဖိုင္နယ္ကို တက္ေရာက္ႏိုင္မွာျဖစ္တဲ့ အတြက္ ဒီပြဲဟာ တကယ့္ကြ်န္ေတာ္တို႕ အသင္းအတြက္ တကယ့္ကိုအေရးႀကီးဆံုးပြဲျဖစ္သလို တဘက္အသင္းအတြက္ လည္း အင္မတန္မွ အေရးႀကီးေနတယ္ဆိုတာကိုလည္း ႏွစ္ဘက္ ပရိသတ္အသိျဖစ္သလို ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္းအသိျဖစ္ပါ သည္။ကြ်န္ေတာ္တို႕ ယွဥ္ၿပိဳင္ရမယ့္ ရပ္ကြက္အသင္းက ရပ္ကြက္ (၁၇) ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္သလို ၿပိဳင္ပြဲတိုင္းမွာ အႏိုင္ႏွင့္

ဦးေဆာင္လာတဲ့အသင္းျဖစ္ပါသည္။
(၅) မိနစ္ေက်ာ္သြားပါၿပီး ကြ်ေတာ္တို႕ အသင္းသားတခ်ဳိ႕ေရာက္ မလားေသးပါ၊ ေဘာလံုးစည္းကမ္းအတိုင္း (၁၅) မိနစ္ ထက္ေစာင့္ေပးမည္ဟု ဒုိင္လူႀကီးကကြ်န္ေတာ့္ကိုေျပာသည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္းဘာလို႕ေရာက္မလာေသးလဲ ဆိုတာကို သိခ်င္ေတာ့ ဖုန္းဆက္ၾကည့္သည္ တေယာက္မွ ဖုန္းမကိုင္ၾကပါ…..။ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္လုပ္ ရွားေနပါၿပီ၊ စိတ္လည္းအနည္းငယ္တိုေနပါၿပီး၊ စထြက္လာတုန္းက ကား(၂) စီးျဖင့္ အတူတူလာခဲ့တာ ဘာျဖစ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕က ေရာက္လာၿပီး က်န္ကားတစီးကမေရာက္လာေသးရပါသလဲ……. ေတြးေနတုန္း ကားက ကြ်န္ေတာ္ တို႕နာရာ ေနရာသို႕ေရာလာခဲ့ပါသည္။ ေရာက္လာေတာ့ ဘာလို႕ေနာက္က်လဲလို႕ေမးေတာ့ ကားဘီးေပါက္သြားလို႕ အစ္ကိုတဲ့ … သူတို႕ကို စကားေျပာဖို႕အခ်ိန္က သိမ့္မရေတာ့လို႕ ကြင္းထဲဆင္းဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ကလိုက္ေအာ္ေျပာ ေတာ့ အားလံုးက ကြင္းထဲဆင္းတန္းစီၿပီး ႏွစ္ဘက္ ပရိသတ္ကို အရိုအေသျပဳၿပီးတာနဲ႕ ဒုိင္လူၾကီးရဲ႕ “ေ၀စီ(ခရာ)” သံထြက္သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရပ္ကြက္ (၁၁) အသင္းႏွင့္ တဘက္အသင္း ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကရာ ပထမပိုင္းၿပီး သည္အထိ တဘက္ႏွင့္တဘက္ ဂိုးမသြင္းႏိုင္းၾကေသးပါ……။
(၁၅) မိနစ္ နားခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္က ႏုိင္ေအာင္ကစားဖို႕ လိုက္ေျပာရျပန္သည္….. ရပ္ကြက္သူရပ္ကြက္ သားမ်ားက လည္း အားေပးၾကပါသည္ …… အဲ့ဒီအထဲမွာ ထူးထူးျခားျခားအသံတခုကေတာ့ “ ေဟ့ညီေလး အာရာရာ မင္းႏိုင္ေအာင္ ကန္ေနာ္ ႏိုင္ေအာင္မကန္ရင္ မင္းငါ့ညီမနဲ႕ေ၀ၿပီသာမွတ္” အေမးေလး ဘယ္ကအသံတုန္း ၊ အသံလာရာကို လွမ္းၾကည့္မိ ေတာ့ မေတာ္ေရေသးတဲ့ ေယာက္ဖျဖစ္ေနတယ္…..။ ကြ်န္ေတာ္က ေယာက္ဖကို လက္မ ေလးေထာင္ျပလုိက္တယ္….။ ႏုိင္မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာနဲ႕……။
ဒုတိယပိုင္းလည္းစပါၿပီး ၊ ႏွစ္သင္းလံုး သူ႕ရပ္ကြက္၊ ကိုယ့္ရပ္ကြက္အႏိုင္ရဖို႕ ယွဥ္ၿပိဳင္ကစားၾကရာ ႏွစ္သင္းစလံုး ဂိုမသြင္းႏုိင္းေသးပါ၊ ပြဲၿပီးခါနီး အခ်ိန္အနည္းငယ္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕အသင္းက (ေကာ္နာ) ကတဆင့္ ကန္လိုက္တဲ့ေဘာ္လံုး ကို ကြ်န္ေတာ္က ေခါင္းခုန္တိုက္လိုက္တာ အရွိန္က နည္းနည္းျပင္းတယ္နဲ႕တူတယ္ထင္တယ္ “ဂိုး” ဆိုတဲ့အသံေတြနဲ႕ အတူ လက္ခုပ္သံ ေတြလည္း လည္းၾကားေရာ ကြ်န္ေတာ္က “ဂိုး”သြင္းၿပီးတိုင္း ေနာက္ကြ်မ္း ပစ္တဲ့အက်င့္ရွိတယ္ဆိုေတာ့….. ထံုးစံအတိုင္းေနာက္ကြ်မ္းပစ္လိုက္တာ အိပ္ေနတဲ့ ကုတင္ေပၚကေနျပဳတ္က်ေတာ့ လန္႕ႏိုးသြားတာပဲ…. ေနာက္ဆက္တြဲ ဘာျဖစ္သြားလဲမသိေတာ့ဘူး”
ေယက္ဖေရ “ဂိုး” ေတာ့သြင္းႏိုင္ခဲ့ပါရဲ႕ ေယာက္ဖရဲ႕ညီမကို မရပဲ ကုတင္ေပၚကျပဳတ္က်လို႕ ခါးနာတာပဲရ လိုက္တယ္ ဗ်ား…..၊။

Read more »

Press Release

The Homo Homini Award 2007 goes to three Burmese opposition female activists

Prague, March 5, 2008 – People in Need, a leading non-governmental organization in Central Europe, has presented the Homo Homini award today. This award for significant contribution in the field of human rights in 2007 was bestowed upon three Burmese women activists: Su Su Nway, Phyu Phyu Thin, and Nilar Thein. These women were heavily involved in the organization of last year’s pro-democracy protests in Burma. The award was presented by Vaclav Havel upon the occasion of the opening

ceremony of the One World Film Festival. Former Czech president expressed hope that the reception of the award will morally strengthen all three activists. “I know from my own experience how important international solidarity is for those who are unjustly persecuted for their political belief” he added. Burmese political prisoner Lae Lae Nwe, who spent four years in jail, accepted the award on their behalf. “The award is not only for those women activist but also it is for the people of Burma who struggle for democracy and freedom in my country” she said. The presented award included a photograph by Karel Cudlín taken during the fall of communism in Czechoslovakia in 1989, symbolizing that authoritarian regime can be overthrown. The photograph was signed by Vaclav Havel.

The executive board of People in Need decided to honor the women activists for their outstanding courage in openly challenging the brutal military regime in Burma. “With this year’s award, we wish to acknowledge the efforts of all women who fight to restore democracy in this country,” said Igor Blaževič, director of One World Film Festival. Women are an essential part of the Burmese democratic opposition and they are as severely punished as men for their activities. More than 130 women were detained for their involvement in the protests between August and November 2007.

This is currently the situation of one of the laureates, Su Su Nway, who is currently detained in Rangoon’s notorious prison, Insein. Award winners Phyu Phyu Thin and Nilar Thein are wanted for their part in the organization of the protests and are currently in hiding at an unknown location. “Our collaborators have confirmed that all three women have been informed about being granted the Homo Homini award,” said Marie Peřinová, head of Burmese projects at People in Need.

The award was officially presented today at the gala opening of the One World Human Rights Documentary Film Festival. The ceremony was attended by many important figures of Czech cultural and political life such as deputy prime minister, minister of culture, mayor of Prague, and representatives of Burmese exiled groups like Min Zin – an opposition activist working for Radio Free Asia, and Soe Aung, a spokesperson of the National Council of the Union of Burma. From the hands of Václav Havel, the award was presented to Lae Lae Nwe, former political prisoner, who accepted the award on behalf of the three honored women. Lae Lae New now lives in Thailand where she works for the Assistance Association of Political Prisoners.

Profiles of the three laureates are attached below. Should you require any further information, please use the following contacts:

Marie Peřinová, head of Burmese projects, People in Need
+420 777 787 975, marie.perinova@pinf.cz
Jan Líska, coordinator of Burmese projects, People in Need
+420 777 787 369, jan.liska@pinf.cz


Profiles of laureates:
Su Su Nway is a member of the National League for Democracy. She was the first Burmese national to successfully sue local governmental officials over the issue of forced labor in 2004. As a result, she was harassed by Burmese authorities and jailed for 18 months. She was detained again in July 2007 for participating in a public praying session in honor of Daw Aung San Su Kyi’s release. In September 2007, she actively took part in the pro-democracy rallies. She managed to escape from a violent attempted arrest during one rally, but was later captured while hanging anti-governmental posters. She is currently being held at Insein Prison. Su Su Nway is a laureate of the NLD Human Rights Award (2005) and the John Humphrey Freedom Award (2006).

Phyu Phyu Thin is a member of the National League for Democracy. She operates a clinic in Rangoon that provides treatment, medicine, and counseling to HIV and AIDS patients who were turned away from public hospitals. She was first detained in 2001 for organizing a protest rally in support of Daw Aung San Suu Kyi and again in 2007 for participating in a public praying session in favor of Daw Suu’s release. She actively participated in the September 2007 protests and subsequently was put on a governmental list of wanted persons. She is currently in hiding.

Nilar Thein is a member of the 88 Student Generation Group. She has already been jailed twice for her pro-democracy activities – first in 1991 and second in 1998 when she, rather famously, slapped a policeman trying to block her way during one of the anti-governmental rallies that she co-organized. She spent the next five years in jail. Once again, she played an active role in the September 2007 protests and has been listed by authorities as a wanted person. She was forced to part from her four-month old baby daughter and is currently in hiding.


.

Read more »

Love is everywhere, I see it

You are all that you can be, go on and be it

Life is perfect, I believe it

Come and play the game whit me.

Open yourself to the first celebration

Open you eyes to the joy and pain

Life is the fruit of your own creation

Ever new brith is a soul regained

Drink-in my life a silver fountain.

Sweetwater running to the cold salt sea

Old man moon on a white-top mountain

Sound of the wind sing-in dreams for me

Follow your heart like a flying stallion

Race whit the sun to the edge of night

From your truth like a gold medallion

Dance in the circle of the love and the night

Read more »