tag:blogger.com,1999:blog-42977884749926981472012-02-16T21:06:04.060+07:00အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.comBlogger661100tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-59960741664795695642010-01-06T21:54:00.003+07:002010-01-06T22:04:26.347+07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold; font-family: trebuchet ms;">"I made the right choice"</span></span><br /></div><span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"></span><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I left my home and my friends,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I left whom I loved,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">To be successful in life,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">People said I made the right choice.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I lost my friends,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I was alone in my town,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">But success was waiting for me,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">People said I made the right choice.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I met someone great,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I left her alone,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Because I had to make money,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">People said I made the right choice.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I became guest in my family,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I missed every1 all the time,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">But I made good money,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">People said I made the right choice.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I coudnt be there when needed,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I missed every moment I wanted to be there,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">But my bank balance was going high,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">People said I made the right choice.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I coudnt celebrate their happiness,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I coudnt share their sorrows,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">But my salary increased,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">People said I made the right choice.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I coudnt even say good byes, to whom I loved,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I will never forgive myself for that.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">But I get handsome salary every month,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">People said I made the right choice.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I could never say I ll b there for you,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I never knew where I ll be going next,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">But I kept on earning good money,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">People said I made the right choice.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I was forgotten by my year old child,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I had to buy gifts to hhug him,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">But I could afford any gift he wanted,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">People said I made the right choice.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I was only thought of when money was needed,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I became disturbance in my own house,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">But could give them blank cheques,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">People said I made the right choice.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Soon I will die,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">And wont be remembered as part of something,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">But there will be still money in my bank,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">People will still say....'I made the right choice'</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br /><br />-unknown- </span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-5996074166479569564?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-39982456500574875752008-11-02T21:35:00.008+07:002008-11-02T22:24:48.349+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3E4VqDV4I/AAAAAAAAAMs/7nife6LjNjU/s1600-h/DSC00470.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3E4VqDV4I/AAAAAAAAAMs/7nife6LjNjU/s400/DSC00470.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264080011631220610" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3E4HvlObI/AAAAAAAAAMk/ZRmvC6cclmk/s1600-h/DSC00299.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3E4HvlObI/AAAAAAAAAMk/ZRmvC6cclmk/s400/DSC00299.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264080007896316338" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3DyKRYC3I/AAAAAAAAAMc/UE-HMn87aVY/s1600-h/DSC00298.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3DyKRYC3I/AAAAAAAAAMc/UE-HMn87aVY/s400/DSC00298.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264078805984086898" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3Dxo3DFRI/AAAAAAAAAMU/4Mn2-3w-WVw/s1600-h/DSC00147.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3Dxo3DFRI/AAAAAAAAAMU/4Mn2-3w-WVw/s400/DSC00147.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264078797015291154" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3BAueW6XI/AAAAAAAAAMM/dj72Yre7p5A/s1600-h/DSC00145.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3BAueW6XI/AAAAAAAAAMM/dj72Yre7p5A/s400/DSC00145.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264075757685500274" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3A_srQRDI/AAAAAAAAAME/jGa70imzjLA/s1600-h/DSC00144.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SQ3A_srQRDI/AAAAAAAAAME/jGa70imzjLA/s400/DSC00144.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264075740022850610" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">အခုပံုေလးေတြကိုလည္းၾကည့္ၾကပါဦး....... ဘယ္ကပံုေတြျဖစ္မယ္လို႕ထင္ၾကသလဲ...... အဲ့ဒီပံုေတြကို ကြ်န္ေတာ္ခရီးသြားတုန္းက ေရာက္ခဲ့တဲ႕ေနရာမွာရိုက္ထားတာပါ.....။ အဲ့......တပံုေတာ့မပါဘူးေနာ္ .... ဘယ္ပံုလည္းဆိုေတာ့ ေၾကာင္ေလးေတြ အေကာင္တေကာင္ကိုကစားေနတဲ့ပံုပါ... ဘာကိုကစားေနတာလဲဆိုတာေတာ့မေျပာေတာ့ဘူးေနာ္...ေတြ႕တယ္ဟုတ္.....အဲ့ဒီပံုေလးကိုေတာ့ ဆရာမတေယာက္အိမ္မွာ အလယ္သြားတုန္း ေတြ႕တာနဲ႕ရိုက္ထားတာပါ.....</span><span id="fullpost"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-3998245650057487575?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-26763887973596676852008-11-02T21:24:00.002+07:002008-11-02T21:33:40.254+07:00<span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(102, 0, 0);">ေဘာ္ေဘာ္တို႕ေရ...... အင္တာနက္မသံုးရတာအေတာ္ၾကာသြားတယ္.......ဒီေတာ့သိတဲ့အတိုင္းပဲ က်ေနာ္အရာရာ ရဲ႕ ဘေလာခ့္လည္း ဒံုးရင္းဟာဒံုးရင္ပဲျဖစ္ေနတယ္...... အခုေတာ့ အခြင့္ၾကံဳတုန္း ရတေလာက္တင္လိုက္ပါတယ္ဗ်ား...........</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">ကယ္....ခုေတာ့ ဒါေလးဖက္ၾကည့္ပါဦး</span><br /><br />လူတိုင္းတိုင္းဟာ စတင္ေမြးဖြားၿပီး ကတည္းကစ၍ ဘဝကိုရြက္လြင့္ၾကပါတယ္။ ရြက္လြင့္ျခင္းဆိုတာနဲ႔ လူေတြက အဓိပၸာယ္အမိ်ဳးမ်ိဳး ေကာက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုက်ြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တဲ့ ရြက္လြင့္ျခင္းကေတာ့ အထူးသျဖင့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြအတြက္ေပါ့။<br />က်ြန္ေတာ္တို႔လူသားအားလံုးဟာ<br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" id="fullpost" ><br />ရြက္လြင့္ျခင္းဆိုတဲ့ စိတ္ေလလြင့္ျခင္းကို မ်ားေသာအားျဖင့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြမွာ အေတ႔ြမ်ားပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ၄င္းအရြယ္ ေရာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ေလ့လာစူးစမ္း ၾကည့္ခ်င္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ရြက္ကိုဖြင့္ၿပီး ဦးစြာပင္လယ္ျပင္ခရီး စတင္ေတာ့တာပါဘဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြဟာ ႀကံဳေတြ႔လာမည့္ အႏၱရာယ္ကို ႀကိဳမျမင္ႏိုင္ၾကေတာ့ေပ။ တခ်ိဳ႔ကလည္း အႏၱရာယ္ကိုလည္း မေၾကာက္၊ အတားအဆီးကိုလည္း ဂရုမစိုက္ၾကပါ။ ဘာျဖစ္လည္းဆိုေတာ့ အထက္မွာ ေျပာထားသလိုဘဲ စူးစမ္းခ်င္တာရယ္၊ ေလ့လာခ်င္တာရယ္ကို အေကာင္အထည္ ေဖၚခ်င္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလို စူးစမ္းေလ့လာတဲ့အခ်ိန္မွာ မွားယြင္းမႈေတြ ျဖစ္တတ္သလို တခ်ိဳ႔ကလည္း မိမိအတြက္ေရာ သူတပါးအတြက္ပါ အက်ိဳးျဖစ္မဲ့ အေျဖမ်ိဳးရရွိတတ္ၾကပါတယ္။<br />တခါတေလ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြဟယ မိမိတို႔ရဲ႔ စူးစမ္းေလ့လာမႈကို အဟုတ္မွတ္ၿပီး သေဘာေတြက် ေနၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုစူးစမ္းတဲ့ေလ့လာတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာအႏၱရာယ္ေတြ႔ ၿပီးမရင္ဆိုင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ရြက္လြင့္ျခင္းကို လမ္းခုလတ္မွာဘဲ အရႈံးေပးလိုက္ၾကတယ္။ မုန္းတိုင္းဒဏ္ မခံႏိုင္ရည္ရွိတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြ က်ေတာ့ မုန္တိုင္းထန္ေနပါေစ မိမိလိုရာခရီး ( သို႔မဟုတ္) ပန္းတိုင္အဆံုးသြားႏိုင္ၾကတယ္။ ထိုအခ်ိန္မွာ စိတ္ဓါတ္ခိုင္မာ ရင့္က်က္မွသာ ေအာင္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br />ဒါေၾကာင့္မို႔ လူငယ္တိုင္းဟာ မိမိခ်မွတ္ခဲ့ေသာ ရည္မွန္းခ်က္ ( သို႔) အနာဂါတ္ ပန္းတိုင္ကို ထားရွိၿပီဆိုရင္ အဆံုးထိ ဆက္သြားပါ။ အႏၱရာယ္ေတြဘယ္ေလာက္ဘဲ ႀကံဳရႀကံဳရ ရင္ဆိုင္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ဆံုးမွာ ကိုယ့္ရဲ႔ ပန္းတိုင္ဆီအေရာက္လွမ္းႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လမ္းခုလတ္မွာ ဒုကၡေတြ႔ၿပီး ရပ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေသာအခါမွ ေရာက္ေတာ့မည္မဟုတ္။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ က်ြန္ေတာ္ တိုက္တြန္းခ်င္တာကေတာ့ မိမိလုပ္လက္စ အရာတစ္ခုကို ဘယ္ေတာ့မွ အေလွ်ာ့ေပးၿပီး မရပ္လိုက္ပါနဲ႔လို႔ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြကို တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-2676388797359667685?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-86153420578640968732008-08-23T12:50:00.007+07:002008-08-23T13:24:49.131+07:00<span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေရာက္တတ္ရာရာ .........ရိုက္ရိုက္မည့္သည့္ဓါတ္ပံုအခ်ဳိ႕........</span></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-oH-wVvKI/AAAAAAAAAK8/8kdJ0V1qknQ/s1600-h/DSC03986.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-oH-wVvKI/AAAAAAAAAK8/8kdJ0V1qknQ/s400/DSC03986.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237589746713476258" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-oH7_AzmI/AAAAAAAAALE/_g0HetP9QSc/s1600-h/DSC03987.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-oH7_AzmI/AAAAAAAAALE/_g0HetP9QSc/s400/DSC03987.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237589745969712738" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-oIEyPZmI/AAAAAAAAALM/njx6sZIoY3U/s1600-h/DSC03988.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-oIEyPZmI/AAAAAAAAALM/njx6sZIoY3U/s400/DSC03988.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237589748332062306" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-oIC7OwWI/AAAAAAAAALU/PL4p3bt8hlc/s1600-h/DSC03989.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-oIC7OwWI/AAAAAAAAALU/PL4p3bt8hlc/s400/DSC03989.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237589747832897890" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-nmPI5VVI/AAAAAAAAAKM/JMPMv31vqtM/s1600-h/DSC03977.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-nmPI5VVI/AAAAAAAAAKM/JMPMv31vqtM/s400/DSC03977.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237589166995887442" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-nmDqz_kI/AAAAAAAAAKU/LmZP3OJtXNU/s1600-h/DSC03979.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-nmDqz_kI/AAAAAAAAAKU/LmZP3OJtXNU/s400/DSC03979.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237589163916918338" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-nmFtY8LI/AAAAAAAAAKc/JZYY4gv-1z4/s1600-h/DSC03981.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-nmFtY8LI/AAAAAAAAAKc/JZYY4gv-1z4/s400/DSC03981.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237589164464599218" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-nmeheIfI/AAAAAAAAAKk/THKnHfc2mGQ/s1600-h/DSC03982.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-nmeheIfI/AAAAAAAAAKk/THKnHfc2mGQ/s400/DSC03982.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237589171125494258" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-nmS46ncI/AAAAAAAAAKs/gmTpbKWlUzA/s1600-h/DSC03983.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SK-nmS46ncI/AAAAAAAAAKs/gmTpbKWlUzA/s400/DSC03983.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237589168002604482" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-8615342057864096873?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-20970262409527803062008-07-28T10:24:00.001+07:002008-07-28T10:27:37.199+07:00<div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);">ျမန္မာဘေလာက္ဂါမ်ား ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္၊ စာလုံးေျပာင္းပရိုဂရမ္ထြက္ေပၚလာျပီ<br />၀က္မာစတာ သာဂိ<br /></div><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အခုက ဘေလာက္ေခတ္ ျဖစ္ေတာ့သကိုးလို႔ ေၾကြးေၾကာ္ရမလို ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူသူငွာငွာ ကိုကို မမ ျမန္မာတို႔ ဟိုမွာလည္း ဘေလာက္၊ ဒီမွာလည္း ဘေလာက္ ျဖစ္ေနၾကခ်ိန္၊ ယခင္က ၀င္းအင္း၀တို႔၊ ၀င္းဘားမိစ္တို႔နဲ႔ ရိုက္ခဲ့တဲ့ စာေတြကို ယခုအင္တာနက္ေပၚမွာ ေခတ္စားတဲ့ ဘီအိုင္တီ၊ ပုရပိုက္၊ အမ္ျမန္မာ နဲ႔ ေဇာ္ဂ်ီ (ေခတ္အစားဆုံး ေဖာင့္) အျဖစ္ ေလာကဓာတ္နည္းသုံးျပီး ေျပာင္းႏိုင္ဖို႔ ပရိဂရမ္တခု ထြက္လာပါျပီ။ ျမန္မာအိုင္အက္စ္ပီက ေ၀မွ်ထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ကြန္ပ်ဴတာေခတ္ဦးက ေရႊနဲ႔ျမ၊ ၀င္းအင္း၀၊ စီအီး ျပီးေတာ့ အင္တာနက္ေခတ္ဦးမွာ ၀င္းဘားမိစ္ စသည္တို႔နဲ႔ ျမန္မာစာကို ရိုက္ႏွိပ္ ျဖန္႔ေ၀ခဲ့ရာမွာ ယခု အင္တာနက္ေခတ္သစ္မွာ ကြန္ပ်ဴတာနားလည္တဲ့ ယူနီကုတ္နဲ႔ ျမန္မာေဖာင့္ေတြ ေပၚလာပါတယ္။ ျမန္မာလူငယ္ အမ်ားအျပားဟာ ယူနီကုတ္ေဖာင့္နဲ႔ ဘေလာက္ေတြကို တင္ဆက္လာၾကလို႔ အင္တာနက္ေပၚမွာ ျမန္မာစာေခတ္ၾကီးအျဖစ္ ေခတ္စားလာတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ မဟုတ္လို႔ရွိရင္ အင္တာနက္ေပၚက ျမန္မာေတြက ျမန္မာလုိလည္း ရိုက္မရ၊ အဂၤလိပ္လိုလည္း အထာမက်သမို႔ ခ်က္ေတြ၊ အီးေမးေတြနဲ႔ စီေဘာက္စ္ေတြမွာ "Mingalar Bar" တို႔၊ " Nay kaung Tha Lar" တို႔နဲ႔ ေန၀င္ မိုးခ်ဳပ္ တကုတ္ကုတ္ ျဖစ္ရေတာ့မယ့္ ေဘးက ကင္းေ၀းလို႔ သြားပါျပီ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အခုလည္း ဘေလာက္ဂါမ်ား၊ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);" id="fullpost"><br />အင္တာနက္ တေခတ္ဆန္းခ်ိန္ ျမန္မာစာရိုက္သူမ်ား ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ ျမန္မာေဖာင့္အေဟာင္းမ်ားကို ျမန္မာေဖာင့္အသစ္သို႔ ျပန္ရိုက္စရာ မလိုဘဲ စက္က ေျပာင္းေပးမယ့္ ေလာကဓာတ္ပညာ ေပၚထြက္လာပါျပီ။ ကူးယူ ျဖန္႔ေ၀ၾကပါကုန္။<br />ေက်းဇူးစကားကိုေတာ့ အဲဒီေလာကဓာတ္ပညာကို ျဖန္႔ခ်ီသူ ပရိုဂရမ္မာမ်ားကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါရေစ။ ေငြေၾကးရမွ ေပးမယ္၊ ျဖန္႔မယ္လို႔ မေျပာဘဲ နည္းပညာကို လွဴဒါန္းတာကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သာဓုေခၚပါတယ္။ ျမန္မာစာ ယူနီကုတ္ေဖာင့္ေတြကို ထုတ္လုပ္မွ်ေ၀သူမ်ားကိုလည္း အေလးျပဳလိုက္ပါတယ္။<br />သူတို႔အားလုံးက ပရိသတ္ၾကီးကို ကြန္ပ်ဴတာစက္နားလည္တဲ့ ျမန္မာစာစနစ္ အလကားအလွဴ ေပးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္က စျပီး အင္တာနက္ေပၚမွာ ျမန္မာစာ၊ ျမန္မာစာေပ တဟုန္ထိုး စည္ကား ထြန္းလင္းသြားေတာ့တာကို ၀န္ခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ယခင္ကလို နည္းပညာ အတားအဆီးေတြ၊ ေငြေၾကး အတားအဆီးေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္ျပီးမွ - တို႔အေရး တို႔အေရး ေအာ္ေနရသူေတြေကာ၊ ခ်စ္လိုက္ရတာ မသည္းအူရယ္လို႔ အီစီကလီ လုပ္ၾကသူေတြေကာ၊ အျခား ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာကိစၥေတြ ေျပာဆိုေနရသူေတြ အားလုံး ယူနီကုတ္ ျမန္မာစာ ေဖာင့္ၾကီးေတြ သုံးျပီး စည္ပင္၀ေျပာလာတာကို ၾကည္ႏူးစရာ ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ား။<br />ေငြေၾကး ဓနေတာ့ လိုၾကတာေပါ့ခင္ဗ်ာ။ သူတို႔ေတြ ဒါေတြ ျဖစ္လာဖို႔ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အိတ္စိုက္ျပီး ထုတ္လုပ္ခဲ့ရသလဲ၊ ရင္းႏွီးခဲ့ၾကရသလဲဆိုတာ သူတို႔မွပဲ သိမွာပါ။ ေငြေၾကးေတြ ျပန္မေပးႏိုင္ခ်င္ေနပါ၊ အင္တာနက္ေပၚမွာ ျမန္မာစာလုံးစနစ္ ေခတ္ဆန္းေအာင္ လုပ္ေပးသူ ျမန္မာလူငယ္ေတြအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္လိုက္တာလို႔သာ အသိအမွတ္ျပဳေပးလိုက္ၾကပါေနာ္။<br />မိုးမခ မီဒီယာကေတာ့ သူတို႔အားလုံးကို ေလးစားပါေၾကာင္း၊ ေက်းဇူး အထူးတင္ပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းျပဳလိုက္ပါတယ္။<br /><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><a><span style="color: rgb(255, 0, 0);" id="fullpost"></span></a><span style="color: rgb(255, 0, 0);" id="fullpost"><a href="http://myanmarisp.com/Services/sw/KaNaung_converter">ဒီေနရာမွာ ရယူႏိုင္တယ္ေနာ္</a> </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-2097026240952780306?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-41921922255212872642008-07-17T09:40:00.003+07:002008-07-17T09:44:57.176+07:00<span style="color: rgb(51, 51, 255);">July 16, 2008</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">From the Karen Women’s Organisation</span><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">Urgent appeal to stop Thai repatriation of Karen refugees tomorrow</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">A group of 44 Karen refugees, mostly women and children, staying at Mae Ra Ma Luang Refugee Camp, Mae Sariang, Mae Hong Son Province, Northern Thailand, have been informed by the Thai military that they will be repatriated back across the Salween River tomorrow.</span><br /><div style="text-align: justify;"><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">These refugees are recent arrivals to the camp, having fled in March and April from fighting in northern Karen State of Burma. Thai security forces staying in the camp tried to send the group back today, but could not arrange boat transport in time.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">The Karen Women’s Organisation (KWO) is seriously concerned for the welfare and safety of these refugees. To repatriate women and children in the middle of the rainy season is particularly cruel, and we appeal to the Thai authorities to reconsider their decision and allow them to stay.</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">For further details contact: Naw Blooming Night Zan at +66 819736471</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">The KWO works towards achieving the rights of women and equal status with men. It works throughout the Karen community, including all Karen refugee camps along the Thai-Burma border and Karen State within Burma.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-4192192225521287264?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-89795474472098530572008-06-20T17:06:00.001+07:002008-06-20T17:09:07.216+07:00<div style="visibility:visible"><embed src="http://flash.picturetrail.com/pflicks/3/spflick.swf" quality="high" FlashVars="ql=2&src1=http://pic90.picturetrail.com/VOL2237/11009331/flicks/1/5020063&src2=http://widgetize.picturetrail.com/flicks/5020063" wmode="transparent" bgcolor="#000000" width="390" height="300" name="photo_peel" align="middle" allowScriptAccess="sameDomain" style="height:300px;width:390px" type="application/x-shockwave-flash"></embed><p style="whitespace:no-wrap;margin-top:10px;height:24px"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-8979547447209853057?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-18253302417033205702008-06-09T11:28:00.006+07:002008-06-11T15:49:10.614+07:00<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ကယ္သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ အဂၤလိပ္စာေလ့လာရင္း ဒီေမးခြန္းေလးေတြကို ေျဖၾကည့္ၾကပါစုိ႕လား......</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေျဖၿပီးလို႕ အေျဖခ်က္လုပ္ခ်င္ရင္ေတာ့ "ဆက္ဖက္လိုပါက" ကိုႏွိပ္လိုက္ေနာ္.....</span></span><br /></div><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br /><br />Prepositional Phrases<br /><br />1. Surprisingly cost was regarded __________ important factor in choosing a new cell phone by the three teenagers.<br /><br />A as the least<br />B of the least<br />C in the least<br />D to the least<br /><br /><br /><br />2. Maine's coastline is a major attraction and a vista of sandy beaches contrasted ________ rockbound shoreline.<br /><br />A to the rugged<br />B by the rugged<br />C on the rugged<br />D at the rugged<br /><br /><br /><br />3. John knows that he had better ________ his algebra skills before the mid-term exam.<br /><br />A. brush up on<br />B. brush on up<br />C. brushing up on<br />D. brushing on up<br /><br /><br /><br />4. The pressure ________ was intense after his team lost five basketball games in a row.<br /><br />A. under the coach<br />B. over the coach<br />C. of the coach<br />D. on the coach<br /><br /><br /><br />5. In __________, the team has begun to show some form again and has won some big games.<br /><br />(A) few weeks<br />(B) few past weeks<br />(C) the past few weeks<br />(D) a few weeks since<br /><br /><br /><br /><br />The Subject<br /><br />1. In general, ________ have a professional obligation to protect confidential sources of information.<br /><br />A. which journalists<br />B. journalists<br />C. journalists, they<br />D. journalists that<br /><br /><br /><br />2. ________ of Elvis Presley is banned in seven different countries across the world.<br /><br />A. The music is<br />B. That the music<br />C. The music which<br />D. The music<br /><br /><br /><br />3. For ________ you who don't know, "Rainbow" was a credible children's TV show from the 70's and 80's.<br /><br />A. those of<br />B. those in<br />C. these of<br />D. these in<br /><br /><br /><br />4. As was the case throughout the United States, __________ was subject to higher gas prices during the winter of 2002-2003.<br /><br />A. for New York<br />B. for New York as well<br />C. New York which<br />D. New York<br /><br /><br /><br />5. ________ in history caused as much shock and grief worldwide as the 2004 tsunami disaster in Asia.<br /><br />A. None natural disaster<br />B. That natural disaster<br />C. No natural disaster<br />D. The natural disaster<br /><br /><br /><br />Verb Forms<br /><br />1. The causes of gamma-ray bursts throughout the universe, and how the gamma rays are actually produced, ________ until recently remained a mystery.<br /><br />A. have<br />B. have been<br />C. has been<br />D. has<br /><br /><br /><br />2. That the legal drinking age ________ lowered is a hot topic for debate in many states.<br /><br />A. should have<br />B. which should<br />C. should be<br />D. should<br /><br /><br /><br />3. Discovery of these ancient anthropic markings ________ our understanding of how these early humans interacted with their environment.<br /><br />A. has broadened<br />B. have broadened<br />C. broaden<br />D. will have broadened<br /><br /><br /><br />4. The rivalry between the two communities stems from ancient times and openly __________ to this day.<br /><br />A. persist<br />B. which persist<br />C. persists<br />D. which persists<br /><br /><br /><br />5. Despite the simplicity of their construction, the ancient systems ________ exhibit very complicated behavior.<br /><br />A. find to<br />B. found to<br />C. are found to<br />D. were found to<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Word Order 1:<br /><br />1. _________ explores the nature of guilt and responsibility and builds to a remarkable conclusion.<br /><br />A. The written beautifully novel<br />B. The beautifully written novel<br />C. The novel beautifully written<br />D. The written novel beautifully<br /><br /><br /><br />2. Over time the young students will perfect the art of piano playing. After all, such ________ needs delicate handling.<br /><br />A. a tuned instrument finely<br />B. an instrument tuned finely<br />C. a finely instrument tuned<br />D. a finely tuned instrument<br /><br /><br /><br />3. Honore de Balzac said "The errors of ________, from their faith in the good, or their confidence in the true".<br /><br />A. women spring, almost always<br />B. almost always, women spring<br />C. almost women, always spring<br />D. almost spring, always women<br /><br /><br /><br />4. In that particular department of the company, production __________ day and night.<br /><br />(A) going often keeps<br />(B) keeps often going<br />(C) keeps going often<br />(D) often keeps going<br /><br /><br /><br />5. The tenants were asked to throw all recyclable trash into __________.<br /><br />A. the green big plastic bag<br />B. the big plastic green bag<br />C. the big green plastic bag<br />D. the green plastic big bag<br /></span></span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" id="fullpost" ><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Answer</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Prepositional Phrases</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1. A</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">2. B</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">3. A</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">4. D</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">5. C</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">The Subject</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1. B</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">2. D</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">3. A</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">4. D</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">5. C</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Verb Forms</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1. A</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">2. C</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">3. A</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">4. C</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">5. D</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Word Order 1:</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1. B</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">2. D</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">3. A</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">4. D</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">5. C</span><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-1825330241703320570?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-39914668958749768792008-06-08T11:13:00.002+07:002008-06-08T11:20:46.936+07:00<span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရမဂၤလာပါဗ်ား……. က်ေတာ္ဘေလာခ့္ကိုမလွည့္ၾကည့္ျဖစ္တာၾကားသြားတယ္….. ဟုိဟုိဒီဒီလုပ္ရင္းနဲ႕ပဲ ဘေလာခ့္ဘက္ကိုမလည့္ျဖစ္တာပါ…… အခုက်ေနာ္သြားရင္းလာရင္ ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးတခုကို တင္းေပးထားပါတယ္……. စိတ္၀င္စားသူမွန္သမၽွဖက္လို႕ရပါတယ္….. တင္မယ္လုိ႕လုပ္ထားတာ အေတာ္ၾကာသြားပါၿပီအခုမွပဲတင္ျဖစ္ေတာ့တယ္……… နာဂစ္ကလည္း “ကိုက္” သြားေတာ့ အလုပ္နည္းနည္းရူပ္သြားတယ္ေလ……. ဘေလာခ့္ကိုအလည္လာတဲ့သူတိုင္းကို က်ေနာ္ေက်းတင္းပါေၾကာင္း…… ကယ္ ပထမအပိုင္း(၁) ေလးကုိဖက္ႏိုင္ပါတယ္ေနာ္….. စိတ္၀င္စားမယ္ဆိုရင္ေပါ့……. သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးက်န္းမာ ၾကပါေစ………။<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အပိုင္း (၁)</span></span></span><br /></div><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br />“ပႈလိုက္တဲ့ေနဗ်ာ….. ေန႕ပႈညပႈနဲ႕ အပႈသည္ျဖစ္ေနၿပီ ကိုအရာရာေရ”…… ေရေသာက္ရင္းလွမ္းေအာ္ေျပာလိုက္ တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေစာေနကိုလွမ္းၾကည့္ရင္း ၿပံဳးျပလိုက္မိသည္။<br />“ေအးကြာ…. ပူလိုက္တာဘာလုပ္ရရင္ေကာင္းမလဲလို႕….”<br />ဆိုင္ကယ္ေပၚမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ကိုခင္ေမာင္က လွမ္းၿပီးေျပာလုိက္တဲ့အသံကိုလည္းၾကားရျပန္တယ္…..။ ေႏြရာသီမွန္းသိပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ပူအိုက္ျခင္း ကေတာ့ ေတာ္ေတာ့ကိုလြန္လြန္းတယ္လို႕ထင္မိတယ္…….။ လူ႕အလို နတ္မလိုက္ႏိုင္ဆိုသလိုေပါ့ဗ်ာ…….၊ေႏြရာသီဆိုေတာ့အလုပ္လည္းသိပ္ မလုပ္ခ်င္၊ ဟုိသင္တန္း ဒီသင္တန္းလည္းေလွ်ာက္ မတက္ခ်င္ေတာ့ အိမ္မွာပဲ ဟုိလုပ္ဒီလုပ္နဲ႕ အခ်ိန္ေတြက တရက္ၿပီးတရက္ကုန္သြားတာပဲေလ…… ထိုင္းႏိုင္ငံ ကိုအလည္လာတာ မွားၿပီလို႕ စိတ္ထဲမွာလည္းေတြးေနမိတယ္…….ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာဆိုဒီေလာက္ ပူမွာမဟုတ္ဘူးလုိ႕ စိတ္ထဲမွာတိုးတိုးေလးေျပာမိ ေနျပန္ေရာ….။<br />ေနကလည္းအရွိန္ျပင္းေနေတာ့ အျပင္မထြက္ခ်င္ဘူး ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္က ………. </span><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" id="fullpost" ><br />“ကိုေစာေန ေရ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၅ နာရီေလာက္က်ရင္ အျပင္ထြက္လည္ရေအာင္ကြာ” လို႕ေျပာေတာ့ သူက “ေအးေကာင္းတယ္” ဆိုၿပီး သူ႕ေနတဲ့ ဟုိတယ္ကို ျပန္သြားေတာ့တယ္…… ေစာေန၊ ခင္ေမာင္ ဆိုတာက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕အတန္းေဖာ္ေတြေလ၊ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အတူ သြားအတူလာဆိုေတာ့ ေျပာမနာ ဆိုမနာ ေတြဆိုရင္လည္းမမွားပါဘူး…….။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္အခန္းကို ျပန္ၿပီး တေရးတေမာအိပ္မယ္ေပါ့….. အခန္းထဲေတာင္မ၀င္ရေသးဘူး အိုက္လိုက္တာဗ်ာ……. ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ ေအာက္ထပ္ကို ဆင္းၿပီး အိမ္ရွင္ကိုေမးတယ္ ဒီမွာအိပ္လို႕ရမလားေပါ့……၊ သူမက အင္း အိပ္လို႕ရတယ္ ေမာင္ေလး ေျပာေတာ့ အိုေကသြားတာ ေပါ့ဗ်ာ…. အိမ္္ရွင္ဆိုတာက ယိုးဒယားမ မဟုတ္ဘူးေနာ္….. ယိုးဒယားမွာေနတာၾကာေတာ့ ယိုးဒယားမေလးျဖစ္သြား တာေလ.၊ …. ေအာက္ထပ္ကနည္းနည္းေအးေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာပဲ …… ႏိုးလာေတာ့ တီဗီြေရွ႕မွ ကိုေစာေန နဲ႕ ခင္ေမာင္ ေရာက္ေနၿပီေလ….. ေစာေနက <br />“မင္းကြာဒီေလာက္ေတာင္ အိပ္တာ တခါ မွ “၀”လာတယ္လို႕ကိုမရွိဘူး…”.<br />အင္းသူေျပာလည္းေျပာခ်င္စရာ ကြ်န္ေတာ္က ၀မွမ၀ဘဲကို……။ ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ လည္းေရ ခ်ဳိး ….. ခ်ဳိးၿပီးတာနဲ႕ အျပင္ကိုသြားလည္တာေပါ့ ……. ခ်င္းမိုင္ကထုိင္းႏုိင္ငံရဲ႕ ဒုတိယၿမိဳ႕ေတာ္ဆိုေတာ္ ဆိုေတာ့ လည္ရ တာအဆင္ေျပတယ္ဗ်ာ…… လည္လိုက္တာနည္းနည္းမ်ားသြားတယ္ ထင္တယ္ ဗိုက္ကဆာေတာ့ ထခုခုစားခ်င္လို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကုိလိုက္ပို႕တဲ့ ကားဆရာကိုနားညီးေအာင္ေလွ်ာက္ေျပာေနတာေပါ့…. အိုေက! ဟုိ႕ဘက္မွာ စားေကာင္းတဲ့ဆိုင္ရွိတယ္တဲ့ ….. ကားဆရာဆို တာအျခားသူမဟုတ္ဘူးေနာ္ ခုနကအိမ္ရွင္ရဲ႕ အခ်စ္ေတာ္ေလးပါ……။ ဆိုင္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က ကားပၚက ဆင္းၿပီးဟုိၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ေနတုန္း ဘယ္ကေကာင္မေလး တေယာက္လည္းမသိဘူး ကြ်န္ေတာ့္ကို၀င္တိုက္မိေရာ…. ဒါနဲ႕သူလက္ထဲမွာကိုင္ထားတဲ့ စာအုပ္ကေအာက္က်သြား တယ္ေလ….ဇာတ္လမ္းကေတာ့ ရုပ္ရွင္ထဲကလို စျပီထင္ပါရဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း စာအုပ္ကို ေကာက္ၿပီး ျပန္ေပး လိုက္တာေပါ့……ဒါနဲ႕ကၽြန္ေတာ္လည္း ကိုယ္မဟုတ္သလိုနဲ႕ခပ္တည္တည္ ဆိုင္ထဲ၀င္သြားေတာ့ သူမလည္းဆိုင္ထဲလိုက္ ၀င္လာတယ္…… ေဘးက သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္က ၀ုိင္းၿပီး ေျပာတာေပါ့ ……..<br />“ေဟ့ အရာရာ မင္းအဲ့ဒီေကာင္မေလးနဲ႕သြားစကားေျပာပါလား ဒီမွာေရာက္တုန္းေရာက္ခုိက္မိတ္ျဖစ္ ေဆြျဖစ္ ေပါ”့………။<br />အင္း…ဒင္းတို႕ကေတာ့ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ျပီ မိန္းကေလးျမင္တာနဲ႕မိတ္ေဆြျဖစ္ခ်င္တာ ကမၻာဦးစကတည္းက ေယာကၤ်ားေလးေတြရဲ႕သဘာ၀ပဲေလ…. ကၽြန္ေတာ္ဘာသိဘာသာေနရင္လည္း သူတို႕ကကၽြန္ေတာ္႕ကိုအထင္ေသး သလိုလို၊ ဘာလိုလိုနဲ႕။…. ဒီေတာ့ …ဆိုေတာ႕ကာ… ဒီလိုနဲ႕……..<br />ထိုင္းစကားလည္းမေျပာတတ္။ အင္း ခက္ေတာ့ခက္ေနျပန္ပါၿပီ။ ဒါနဲ႕ပဲ အဲ့ဒီေကာင္မေလး ထိုင္တဲ့ထိုင္ခံုေရွ႕မွာ သြားၿပီး “ဟုိ္င္း”လို႕ႏႈတ္ဆက္လိုက္တာေပါ႕ သူကလည္းျပန္ “ဟုိင္း” လုပ္တာေပါ့………(သူမကလည္း က်ေနာ့ကို ေပၚတင္ႀကီးပါလားလို႕စိတ္ထဲမွာ ေတြးေနမိမွာပါ)…… ဘယ္ကလာလည္တာလဲလို ့ကြ်န္ေတာ့္ကို(မေကာင္းတတ္လို ့ ထင္ပါတယ္) ေမးရွာတယ္ေလ………<br />“ကြ်န္ေတာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ကပါ”…<br />သူကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံကလာတာပါတဲ့…. ဒီခ်င္းမိုင္မွာ ေက်ာင္းလာတက္တာတဲ့ ျပန္ေျပာတယ္…. ဒါနဲ႕ ေကာင္မေလးမွာ သံလိုက္ဓါတ္မ်ားပါသလားမသိဘူး။ေကာင္မေလးရဲ႕စားပြဲ၀ိုင္းထဲ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြပါ အလွ်ိဳလွ်ဳိ ေရာက္လာႀက ရင္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ တ၀ိုင္းထဲထုိင္ျဖစ္ေရာ……..လ၀ကလို ဟုိေလွ်ာက္ေမးဒီေလွ်ာက္ေမးနဲ႕ပဲ ေစာေနက “ညီမဒီကိုေရာက္တာၾကာၿပီလား”<br />“အင္း ေရာက္တာၾကာၿပီ (၁၃) ႏွစ္အရြယ္ကတည္းက”…….. ဒီလိုနဲ႕ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္းဟုိေျပာဒီေျပာ အလာဘ..သလာဘ ေပါ့ဗ်ာ…. သူမက အကိုတို႕ ကြ်န္မေက်ာင္းကိုျပန္ေတာ့မယ္တဲ့…….. ေျပာရင္းသူမ “ထ” လုိက္တယ္ ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္က ေနာက္သလိုလိုေျပာ လိုက္တာေပါ့ ညီမတို႕ေက်ာင္းကိုလာလည္လို႕ရလားေမးလိုက္ေတာ့ ရတယ္အကို….. ည (၈) နာရီအထိလာလည္လို႕ရ တယ္။ ဒီေန႕ေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုေတာ့လာလည္လို႕ရတယ္ေလ..တဲ႕။ သူမၿပံဳးၿပံဳးေလး ေျပာၿပီးထြက္သြားလိုက္တယ္………<br />သူမ နာမည္က ( ဟယ္ရီလင္း) …။<br />ညေန (၆) နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ သူမကကြ်န္ေတာ့္ကိုဖုန္းဆက္လာ တယ္<br />“မလာလည္ဘူးလား အကို”…. တဲ့။ ညေနခင္းတုန္းကစကားေျပာရင္း ဖုန္းနံပါတ္ေပးလုိက္မိတာကိုး (ႏုံတယ္ေနာ္)… ဒါနဲ႕……<br />“လာလည္ခ်င္ပါတယ္ ညီမရယ္…. ဒါေပမယ့္ ညီမက ဘယ္မွာေနတာမွန္းအကိုမွမသိတာ…..” သူမကသူမေနတဲ့လိပ္စာကိုေျပာျပရွာပါတယ္ … ကြ်န္ေတာ္ကလည္း မွတ္ထားၿပီးေတာ့ အိမ္ရွင္အစ္ကိုေမးေတာ့ အိမ္ရွင္အမက “ေအာ္အဲ့ဒီေက်ာင္းလား အမတို႕အိမ္ရဲ႕ အေနာက္လမ္းဖက္မွာရွိတယ္ေလ မေ၀းဘူး…. ဘာျဖစ္လို႕လဲ” …… ဒါနဲ႕ေန႕လည္ကအေၾကာင္းကုိေျပာျပေတာ့ ….. အိမ္ရွင္ အမက သြားတာေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္ေမာင္ေလး… အဲ့ဒီေက်ာင္းက ဒီယုိဒယားမွာရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအတိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႕ စပ္ႏြယ္ေနတယ္ …. သြားခ်င္ရင္ေတာ့ လိုက္ပို႕ေပးလို႕ရတယ္”…..<br />စိတ္ထဲမွာေတာ့ နည္းနည္းေၾကာက္တာေပါ့ဗ်ာ(တကယ္ဘုရားစူးပါဗ်ာ)……. ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံေရးလုပ္ရင္ ေထာင္ႏူတ္ခမ္းကိုကေစာင့္ေနတာကိုး…… နည္းနည္းပဲစဥ္းစားလိုက္ပါတယ္<br />“အစ္မ ကြ်န္ေတာ္သြားခ်င္တယ္” <br />“ေမာင္ေလးတေယာက္တည္းပဲလား ေစာေနနဲ႕ခင္ေမာင္ေကာ မလုိက္ဘူးလား”<br />“သူတို႕ႏွစ္ေယာက္က မလိုက္ဘူးအစ္မေရ ျပန္ရင္ေထာင္ထဲကိုေရာက္ေနဦးမယ္တဲ့”…….. ဒါနဲ႕အဲ့ဒီေက်ာင္းကို ေရာက္သြားတယ္ သူမက ကြ်န္ေတာ့္ကို ၿခံေရွ႕မွာေစာင့္ေနတာေတြ႕လိုက္ရေတာ့ စိတ္နည္းနည္း ေအးသြားတာေပါ့… မဟုတ္ရင္ ၿခံထဲဘယ္လို၀င္ ရမလဲဆိုတာသိမွမသိပဲကို….။<br />ကြ်န္ေတာ္လည္းဆိုင္ကယ္ေပၚကေနဆင္းလိုက္ေတာ့ လိုက္ပို႕တဲ့ အစ္မက ျပန္လာခ်င္တယ္ဆုိရင္ ဖံုးဆက္ေခၚလိုက္ လို ့ေျပာျပီးျပန္သြားတယ္ ……ကၽႊန္ေတာ္လဲ သူမနဲ႕အတူ ေက်ာင္း၀န္းထဲကိုလိုက္သြားတာေပါ့…. သူမက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမးတယ္ ေစာေစာကအစ္မက ဒီကအကိုရဲ႕ အစ္မလား လို႕ေမးေတာ့ ေတာ္စပ္ပံုကိုေျပာျပရတာေပါ့ …. အစ္မတ၀မ္းကြဲလို႕ ေျပာလိုက္တယ္ေလ…… ….။<br />“ ျခံထဲကလူေတြ ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ ….ညီမ….”.<br />“ေအာ္ ဒီည ညီမတို႕ေက်ာင္းမွာ ပါတီပြဲရွိတယ္ေလ” ……… ဒါနဲ႕လမ္းေလွ်ာက္ရင္း သူမကေျပာတယ္။<br />“လူေတြဆူညံ ေနတာပဲ… ဟုိဘက္ ထုိင္ခံုမွာ စကားေျပာရေအာင္ေနာ္ အကို” …..<br />သူမကို ၾကည့္ရတာ ခပ္ေအးေအးေနတတ္ပံုရတယ္….. ဒါနဲ႕ သူမနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ အေအးေသာက္ရင္း၊ စကားေျပာရင္းနဲ႕ အရွိန္ျမင့္သြားတယ္ထင္ပါတယ္…… သူမကြ်န္ေတာ့္ကိုသိခ်င္ တာေတြေမးေတာ့တာပဲ……. စံုေနတာပဲဗ်ာ….. အခုလုပ္မဲ့လူထုဆႏၵခံယူပြဲကို ဘယ္လိုျမင္လဲ ယံုၾကည္မႈေရာရွိရဲ႕လား အစရွိသည္ျဖစ္ေပါ့ဗ်ာ…….. ကြ်န္ေတာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္စိတ္ထဲမွာရွိတာေတြကို ေျပာလိုက္တာေပါ့……. သူမ သိခ်င္တာေတြကုန္သြားၿပီနဲ႕တူပါတယ္ သူမထံမွဘာမွဆက္ၿပီးေမးတဲ့အသံမထြက္လာေတာ့ အငး္…… သူမသိခ်င္တာေတြကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကို ေမးၿပီးၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္သိခ်င္တာေလးေတြကိုေတာ့သူမကိုေမးသင့္၊မေမးသင့္စဥ္းစားေနတုန္း……….ပါးစပ္က<br />“ညီမဒီကိုဘယ္လိုေရာက္လာလဲ” လို႕ ထြက္သြားေရာ…..<br />“ေအာ္…အကိုရယ္… ေျပာရရင္ေတာ့ အရွည္ၾကီးပဲ….. ညီမ ဘယ္ကေနစေျပာရမလဲေတာင္ မသိဘူး”…… ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္က ဆက္ေမးဖို႕လုပ္တုန္း သူမသူငယ္ခ်င္းေတြ သူမအနား ေရာက္လာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဆက္မေမးျဖစ္ လုိက္ပါဘူး….၊ သူမသူငယ္ခ်င္းက သူမကို ေမးလိုက္တဲ့ ေမးခြန္းကိုကြ်န္ေတာ့္နားထဲ မွာၾကားလိုက္တာနဲ႕စိတ္၀င္တစား ျဖစ္သြားမိပါတယ္ ၊<br />“ ဟဲ့ သယ္ရင္နင္မျပန္ဘူးလား ျပန္မယ္ဆိုရင္ နင့္နာမည္ငါထည့္ထား လိုက္မယ္” တဲ႕ …..<br />ဘယ္ကိုျပန္မွာလဲ ကြ်န္ေတာ္မသိရေသးပါ…….၊<br />“ အင္း ျပန္မယ္” <br />“ေအး ငါထည့္ထားလုိက္ၿပီေနာ္……”စကားမဆံုးေသးဘူး သူမသူငယ္ခ်င္းက ( မိန္းကေလးသဘာ၀နဲ ့ တူ ပါ တယ္) ထပ္ေမးလိုက္တာက<br />“ဒီကအစ္ကိုက ဘယ္ကလဲ မိတ္ဆက္ေပးအံုးေလ”…<br />….အဲ့လိုသူမသူငယ္ခ်င္းကေမးေတာ့ သူမကကြ်န္ေတာ္နဲ႕ဘယ္လို သိခဲ့ၾကတာလဲဆိုတာကို ေျပာျပတာေပါ့ …… သူမသူငယ္ခ်င္းလည္း ကြ်န္ေတာ့္ကို “အရာရာ” လို႕လည္းသိေရာ စပ္စုေတာ့တာပဲ….. ဘာလို႕ နာမည္ကို အရာရာလို႕ေခၚတာလဲ ……. ဟား…..! ဒီေမးခြန္းကေရာက္ေလရာေနရာတိုင္းမွာ ေျဖေနရတာပဲေလ အၿမဲတမ္းလိုလုိပဲ….။ “မသိပါဘူးဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္ မိဘကအဲ့လိုေပးထားေတာ့ နာမည္က “အရာရာ” ျဖစ္သြားတာပဲ….. ဟားဟားဟားဟား”…. ။ ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ က ကြ်န္ေတာ္သိခ်င္ တဲ့အေၾကာင္းကို သူမကိုေမးမိလုိက္ေတာ့…….. သူမက ….ေအာ္…. ညီမစခန္းထဲကိုျပန္မလို႕ပါ…… စခန္းဆိုတဲ့စကာားလံုးၾကားေတာ့… ကြ်န္ေတာ္ပိုၿပီးစိတ္၀င္သြားတယ္ေလ …… ညီမ စခန္းဆိုတာဘာကိုေျပာတာ လဲ လို႕ ထပ္ေမးေတာ့……. ဒုကၡသည္စခန္းကိုေျပာတာပါအကို……… သူမကကြ်န္ေတာ္ကို စကားမစပ္ ေမးလိုက္တာက အကို “ႏိုင္ငံေရးကိုစိတ္၀င္စားလား” အဲ့ဒီေမးခြန္းက ကြ်န္ေတာ့ကို႕ အေတာ္ႀကီးေျဖရခက္ေစေတာ့တာပဲ …….၊ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆို ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မွ ႏုိင္ငံေရးအေၾကာင္းကိုမသိတာ…… ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္က ညီမေရ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာဘာလဲ မသိဘူးလို႕ျပန္ ေျဖလိုက္ေတာ့….. သူမက ကြ်န္ေတာ့္ကို ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ အေၾကာင္းကုိ အကိုသိသင့္တယ္ေနာ္ …….။<br />ကြ်န္ေတာ္ကလည္း သူဘာေၾကာင္. ဒီလုိကြ်န္ေတာ့္ကိုေမးရတာလဲဆိုတာကို သိခ်င္ေတာ့ သူမကို ညီမေရာ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္၀င္စားလား…….. ကြ်န္ေတာ့္ေမးခြန္းအဆံုး သူမကၿပံဳးၿပံဳးေလးနဲ႕ အခုလုိကြ်န္ေတာ္ကို စိတ္ရွည္ ရွည္နဲ႕ေျပာျပေတာ့တာပဲ…….။ ….. “ ႏိုင္ငံေရးဆိုတဲ့ ဆိုလိုရင္းကိုေကာင္းေကာင္းမသိေပမဲ့ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္၀င္စားတယ္ အကို….. ဘာျဖစ္လို႕လည္း ဆိုေတာ့ အကိုပဲ စဥ္းစားၾကည့္ေလ ….. ကြ်န္မစိတ္၀င္စားသင့္လားမသင့္ဘူးလားဆိုတာ…. အကိုစဥ္းစားၾကည့္ေပါ့တဲ႕<br />ကြ်န္မ ရန္ကုန္ကေန ဒီထိုင္းႏိုင္ငံနယ္စပ္ကို ေရာက္တာ (၇) ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီ ၊ ဘာျဖစ္လို႕ေရာက္လာတာလဲ ဆိုရင္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ မွာက်မတို႕ဒုကၡလွလွေလး ေတြ႕ခဲ့ရတယ္……<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-3991466895874976879?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-46178998560069569092008-05-16T11:06:00.004+07:002008-05-16T11:20:34.257+07:00<div style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အခုတေလာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ျပည္တြင္းသတင္းေတြ မီဒီယာတိုင္းလိုလုိမွာ ေတြ႕ေနရတယ္……။ ေနာက္….ဖက္တဲ့သတင္းတိုင္းဟာလည္း ႏွလံုးေရာဂါရွိရင္ တခါတည္းေမ့လဲသြား မလား မသိေလာက္ေအာင္ပါပဲဗ်ား…….. ။ မုန္တိုင္းတိုက္သြားတာ ဒီေန႕နဲ႕ဆိုရင္ (၂) ပတ္ျပည့္ေတာ့မယ္…… ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ႕ေတြက အိမ္ယာကေတာင္မႏိုးေသးဘူး…… ။ ႏိုင္ငံတကာကေပးမယ္ဆိုျပန္ေတာ့လည္း အိမ္ခ်င္မႈးတူးနဲ႕ “ အားလံုးမႈလအတိုင္းျဖစ္ေနၿပီတဲ့“ အလန္႕တၾကားေျဖလိုက္တဲ့ စစ္အစိုးရေတြ ေသရင္ေတာင္ “ ေလာက္” ျဖစ္ အားပါ့မလားမသိဘူး။ စစ္အဆိုးရေတြက အေျခအေနျပန္ေကာင္းလားၿပီးလို႕ေျပာေနတာ အဟုတ္ထင္မိေတာ့မလို႕ ……… ဘယ္ကလား….. သူတို႕ေျပာတဲ့ အေျခအေန ေကာင္းလာတယ္ဆိုတာက “ ငါတို႕ အာဏာပုိၿပီးခိုင္မာလာတာကိုေျပာတာေလ” ဘာျဖစ္လို႕လဲသိလား……. ဆႏၵခံယူပြဲမွာ ၉၃ ရာခိုင္းႏႈန္းရထားေလ…….ဘယ္လိုရသြား တာလဲမသိဘူးေနာ္….။ ခိုင္မလား ….. ဒါမွမဟုတ္ ျပားျပားႀကီးပိသြားမလားဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္ခ်င္ပါေသးရဲ႕…….။ ဘယ္လိုကေနဆႏၵခံယူပြဲမွာ (၉၃) ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႕အႏိုင္ ရတာလဲဆိုတာကိုေတာ့ မေျပာလဲအမ်ားက သိၿပီးၿပီလို႕ထင္ပါတယ္……. မဲထည့္ဖို႕အလာ မဲရံု၀ေရာက္ေတာ့ မဲရံုမွဴးကဘာေျပာတယ္မွတ္လဲ “ ခင္မ်ားတို႕ျပန္လို႕ရၿပီ အားလံုးေထာက္ခံမဲအေနနဲ႕ ႀကိဳတင္ဆႏၵမဲေပးၿပီးသြားၿပီတဲ့” ကြ်န္ေတာ္ နားၾကားမွားတာမဟုတ္ေလာက္ပါဘူးေနာ္ ….။<br />ဒါေတြဘယ္ကေသးမလဲ ေလေဘးဒုကၡသည္ေတြရဲ႕</span><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" id="fullpost" >စား၀တ္ေနေရး၊ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္းကိုလည္းေန႕စဥ္လုပ္ေနတာပဲေလ…ဘယ္ေနရာမွာလဲ သိၾကတယ္မဟုတ္လား ျမ၀တီ ရုပ္ျမင္သံၾကားသတင္းနဲ႕ MRTV သတင္းအစီးအစဥ္ေတြမွာေလ…..ခ်ီးက်ဴးေလာက္ပါတယ္…….။ သတင္းထဲမွာနဲ႕ အျပင္မွာ ဘာကြာျခားတယ္ ထင္လဲ …. အျပင္မွာသူတို႕ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းလုပ္တာ အားရဖို႕ေကာင္းလုိက္တာမေျပာနဲ႕ ….. လူေသအေလာင္းေတြကို မီးသၿဂိဳလ္ဖို႕ ေလာင္စာဆီမရွိဘူးနဲ႕သူပါတယ္.. ျမစ္ထဲကို ပစ္ခ်လိုက္ၾကတာပဲ…… ႏိုင္ငံအတြင္းကဆီေတြ ဘယ္ေရာက္သြားလဲမသိဘူးေနာ္…..။ ေနာက္စား၀တ္ေနေရး အဆင္ေျပဖို႕အတြက္ လုပ္ေဆာင္ေပးတာလဲမေျပာနဲ႕ အားရခ်ီးက်ဴးစရာပဲ…….. ႏိုင္ငံျခားကေပးတဲ့ ေထာက္ပ့ံပစၥည္းေတြကိုလည္းေမာင္ပိုင္လုပ္ၿပီး သိမ္းထားေသးတယ္ဗ်…… တိုင္းျပည္ပ်က္သြားရင္ စားဖို႕နဲ႕တူပါ တယ္…..သနား စရပဲေနာ္……။ ေနာက္ …. လူ႕မႈေရးအရကူညီေနတဲ့အသင္းအဖြဲ႕ကိုလည္း အားေပးရွာတယ္ ……. ေထာင္ထဲထည့္ေပးလုိက္တာပဲေလ….။ ေလေဘးဒုကၡသည္ေတြ ေနစရာမရွိလို႕ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း…. စာသင္ေက်ာင္း စတဲ့ေနရာအႏွံ႕အျပားမွာမီွခိုေနတဲ့သူတြကို ဘယ္လိုအကူညီေပးလဲဆိုတာကိုမေျပာလဲသိတယ္မဟုတ္လား……. ဘယ္ရက္….. ေနာက္ဆံုးထားၿပီးေျပာင္းပါ မေျပာင္းရင္ စစ္တပ္ကို ေခၚရလိမ့္မယ္တဲ့….. ဘာျဖစ္လို႕လဲေမးေတာ့ အထက္ကအမိန္႕ တဲ့……. အမိန္႕ေတာ္ေတာ္ နာခံတဲ့ပံုပဲ…….။ ႏုိင္ငံတာကာ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးတဲ့ ပစၥည္းေတြကို ဘာလုပ္လဲမသိဘူးေနာ္…….. “သိတယ္မေျပာဘူး ေအာင့္ထားတယ္ဆိုတဲ့အတိုင္းေပါ့ဗ်ား” ေအာင့္လုိမရေတာ့ထြက္တာေပါ့ဗ်ာ…… ကူညီဘို႕ေပးတဲ့ ပစၥည္းေတြ က အရင္တုန္းကမျမင္ ဖူးတဲ့ ေစ်းကြက္မွာ ေရာင္းခ်ေပးေနတယ္ေလ…… ။<br />က်န္ေသးတယ္ဗ်….. သတင္းမီဒီယာက ေခ်ာင္းေတြျမစ္ေတြထဲမွာေမ်ာေနတဲ့ပံုကိုရိုက္ၿပီအင္တာနက္မွာတင္ထားတာကိုေတြ႕ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးတေယာက္က ဘယ္လိုေျပာတယ္ထင္လဲ လူေသအေလာင္းမဟုတ္ဘူးတဲ့ ေရာ္ဘာ(ရာဘာ) အရုပ္ေတြကိုပစ္ခ်ထားတယ္လို႕ဆိုျပန္တယ္…… ဘယ္သူကမ်ားအလုပ္အားၿပီး ပစ္ခ်ရတာ ပါလိမ့္……… ေျပာခ်င္တာေတာ့မ်ားတယ္ဗ်…. မေျပာဘူးေအာင့္ထားလိုက္ပါဦးမယ္….. ဘာျဖစ္လို႕လဲသိလား ေထာင္ထဲသြားဖို႕အခ်ိန္မတန္ေသးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ေနတဲ့ေနရာနဲ႕ ရန္ကုန္က သိမ့္မေ၀းလွလို႕ပါ…….။ ျပန္လည္ျပဳျပင္ထားတဲ့အင္းစိန္ေထာင္မွာ မင္းသားျဖစ္သြားမွာစုိးလို႕…….ဘာမင္းသားလဲသိလား…… အေခါင္းထဲမွာလွဲေနတဲ့“မင္းသား” ကုိေျပာတာေနာ္….။ၾကားလိုက္ေသးတယ္မဟုတ္လား အင္စိန္မွာ အက်ဥ္းသား (၃၆) ေယာက္ေလ ေထာင္မွဴး၊ေထာင္ပိုင္ေတြက ေသနစ္နဲ႕ပစ္လို႕ေသသြားရရွာတာ….။ ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာက ကိုယ္ကူညီႏိုင္သေလာက္ ဒီေလေဘးဒုကၡသည္ေတြကို ကူညီၾကပါလို႕ပဲဆိုခ်င္ပါတယ္…. ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ေရႊျမန္မာက ေရႊအစိုးရကိုေစာင့္ေနရင္ ေသကုန္မွာေသခ်ာတယ္ဗ်ား………..။<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-4617899856006956909?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-15178788497984642882008-05-13T10:49:00.002+07:002008-12-10T16:26:33.671+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SCkQJAnAbRI/AAAAAAAAAIk/WVp8ehfia-I/s1600-h/tables.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SCkQJAnAbRI/AAAAAAAAAIk/WVp8ehfia-I/s400/tables.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199704991744421138" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-1517878849798464288?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-90359149292187140352008-05-13T10:00:00.001+07:002008-05-13T10:04:59.443+07:00<span style="font-weight:bold;">Nargis Cyclone In Burma</span><br /><br /><div style="visibility:visible"><embed src="http://flash.picturetrail.com/pflicks/3/spflick.swf" quality="high" FlashVars="ql=2&src1=http://pic20.picturetrail.com/VOL15/10891422/flicks/1/4695782&src2=http://widgetize.picturetrail.com/flicks/4695782" wmode="transparent" bgcolor="#000000" width="430" height="350" name="liquid" align="middle" allowScriptAccess="sameDomain" style="height:350px;width:430px" type="application/x-shockwave-flash"></embed><p style="whitespace:no-wrap;margin-top:10px;height:24px"><br /></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-9035914929218714035?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-12543441379125074722008-05-13T09:38:00.004+07:002008-06-11T15:50:10.516+07:00<object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8PemtGzevT4&amp;hl=en"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/8PemtGzevT4&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-1254344137912507472?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-14632083525575096852008-05-09T11:13:00.003+07:002008-12-10T16:26:33.699+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_JHvW6F88I20/SCMi9_HAiHI/AAAAAAAAAXw/5NBk-JUjJ9Q/s1600/AMAZINGFORECAST.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JHvW6F88I20/SCMi9_HAiHI/AAAAAAAAAXw/5NBk-JUjJ9Q/s1600/AMAZINGFORECAST.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.blogger.com/%20http://img202.imagevenue.com/aAfkjfp01fo1i-31044/loc170/01155_Dead_tolls_122_170lo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://img202.imagevenue.com/aAfkjfp01fo1i-31044/loc170/01155_Dead_tolls_122_170lo.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-1463208352557509685?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-52288544269127961562008-04-19T15:21:00.002+07:002008-04-19T15:39:39.802+07:00သီခ်င္းေလးနားေထာင္ရေအာင္ ( choose what you like )<br /><object width="300" height="340"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/pl/Y1uUjwUOY8/aus=false/"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://media.imeem.com/pl/Y1uUjwUOY8/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="340" wmode="transparent"></embed></object><br /><span id="fullpost"><br /><object width="300" height="340"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/pl/cgxq_-yCQL/aus=false/"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://media.imeem.com/pl/cgxq_-yCQL/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="340" wmode="transparent"></embed></object><br /><br /><object width="300" height="340"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/pl/gixgbBMymA/aus=false/"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://media.imeem.com/pl/gixgbBMymA/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="340" wmode="transparent"></embed></object><br /><br /><object width="300" height="340"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/pl/cTkwv6KIQU/aus=false/"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://media.imeem.com/pl/cTkwv6KIQU/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="340" wmode="transparent"></embed></object><br /><br /><object width="300" height="340"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/pl/lE8J2Pxu3v/aus=false/"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://media.imeem.com/pl/lE8J2Pxu3v/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="340" wmode="transparent"></embed></object><br /><br /><object width="300" height="340"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/pl/eM3tUv2_eL/aus=false/"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://media.imeem.com/pl/eM3tUv2_eL/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="340" wmode="transparent"></embed></object><br /><br /><object width="300" height="340"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/pl/G2wo82nY64/aus=false/"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://media.imeem.com/pl/G2wo82nY64/aus=false/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="340" wmode="transparent"></embed></object><br /><br /><object width="460" height="390"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/pl/r7G8WOUgAg/aus=false/pv=2/"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://media.imeem.com/pl/r7G8WOUgAg/aus=false/pv=2/" type="application/x-shockwave-flash" width="460" height="390" allowFullScreen="true"></embed></object><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-5228854426912796156?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-4897190196377027732008-04-19T15:06:00.001+07:002008-12-10T16:26:33.839+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SAmooq2COHI/AAAAAAAAAIc/UPsE2Xly4Z8/s1600-h/vot.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/SAmooq2COHI/AAAAAAAAAIc/UPsE2Xly4Z8/s400/vot.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5190865462170368114" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-489719019637702773?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-22206032600977140972008-04-09T16:26:00.003+07:002008-12-10T16:26:35.289+07:00<span style="color: rgb(204, 102, 0);">အဘြားအမာကြယ္လြန္ျခင္းအတြက္ အထူး၀မ္းနည္းေၾကကြဲမိပါသည္။</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yJXL__1iI/AAAAAAAAAGw/WJUcUP75vmc/s1600-h/6.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yJXL__1iI/AAAAAAAAAGw/WJUcUP75vmc/s320/6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187171902275180066" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yI7L__1hI/AAAAAAAAAGo/zh7RGgQSZZ4/s1600-h/2%282%29.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yI7L__1hI/AAAAAAAAAGo/zh7RGgQSZZ4/s320/2%282%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187171421238842898" border="0" /></a><br /><span id="fullpost"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yLHL__1nI/AAAAAAAAAHY/M15oD9MRolI/s1600-h/5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yLHL__1nI/AAAAAAAAAHY/M15oD9MRolI/s320/5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187173826420528754" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yK1r__1mI/AAAAAAAAAHQ/cDpyP67qnrI/s1600-h/3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yK1r__1mI/AAAAAAAAAHQ/cDpyP67qnrI/s320/3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187173525772818018" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yKgb__1lI/AAAAAAAAAHI/k0GyuU9qtPc/s1600-h/4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yKgb__1lI/AAAAAAAAAHI/k0GyuU9qtPc/s320/4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187173160700597842" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yKHL__1kI/AAAAAAAAAHA/snlGVXWsjdE/s1600-h/001.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_yKHL__1kI/AAAAAAAAAHA/snlGVXWsjdE/s320/001.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187172726908900930" border="0" /></a><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-2220603260097714097?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-36024861638993336182008-04-09T14:10:00.003+07:002008-04-09T14:20:20.192+07:00<span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br />ေ၀ါဟာရ စကားလံုးအခ်ဳိ႕<br /><br /><br />Mentor အေတြ႕အႀကံဳရွိၿပီး ယံုၾကည္ရေသာအႀကံေပးသူ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Mishap ကံမေကာင္းေသာ မေတာ္တဆျဖစ္ရပ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Thug ဆိုးသြမ္းေသာလူဆိုးလူေတ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Insurance အာမခံထားသည္ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Dual ႏွစ္ခြျဖစ္ေသာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Envy မနာလိုျဖစ္သည္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Fierce ေၾကာက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ၊ ဆႏၵျပင္းျပေသာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Workaholic အလုပ္မလုပ္ပဲမေနႏိုင္သူ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Woo သိမ္းသြင္းျဖားေရာင္းသည္၊ ေနာက္ပိုးပိုးသည္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Suspicious မယံုသကၤာျဖစ္ေနေသာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);" id="fullpost"><br />Accuse စြပ္စြဲသည္၊ ျပစ္တင္သည္<br />Deputy ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ခန္႕အပ္ခံရသူ<br />Existence ဘ၀ျဖစ္ရွိျခင္း၊ ျဖစ္တည္မႈ<br />Obviously အလြယ္တကူျမင္ႏို္င္၊သိႏိုင္၊နားလည္းႏုိင္စြာ<br />Evident ထင္ရွားေသာ<br />Purge ဆီးသီးေျခာက္<br />Conspirator လွ်ဳိ႕၀ွက္မေကာင္းႀကံစည္မႈတြင္ပါ၀င္သူ<br />Insecure ေဘးမကာင္းေသာ၊ မလံုၿခံဳေသာ၊ေသခ်ာယံုၾကည္မႈမရွိေသာ<br />Assume မွန္ကန္သူဟုယူဆသည္၊ သံုးသပ္သည္။<br />Outmaneuver ပါးနပ္ေသာပရိယာယ္ျဖင့္ အခြင့္ထူးရရွိသည္။<br />Subordinate သူတပါးလက္ေအာက္ခံအမႈထမ္းရေသာ<br />Arrangement စီစဥ္ျခင္း၊ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား<br />Colleague လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္<br />Pinnacle အထြက္အထိပ္<br />Consolidate ခိုင္မာလံုၿခံဳေစသည္၊ တခုတည္းျဖစ္ေအာင္ စုစည္းသည္၊<br />Auspicious ` အေျခအေနေကာင္းမြန္ေသာ၊<br />Heir တရား၀င္အေမြဆက္ခံသူ<br />Reluctance မလိုလားမႈ၊ ဆႏၵမရွိမႈ <br />Definitely ေ သခ်ာစြာ၊ ထင္ရားတိက်စြာ<br />Irrelevant မသက္ဆိုင္ေသာ<br />Invincible ေဖာက္ဖ်က္ရန္၊ သိကၡာက်ေစရန္မဟုတ္ေသာ<br />Stiff မာေသာ<br />Institution တည္းျခားရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ထားသည့္အဖြဲ႕<br />Observer ေလ့လာသူ၊ အစည္းေ၀းတြင္ေလ့လာရန္ တက္ေရာက္သူ<br />Aftermath မႏွစ္ၿမိဳ႕ဖြယ္ရာ အက်ဳိးဆက္မ်ား<br />Assertion တဲ့တိုး၊ ဘြင္းဘြင္းေျပာဆို ေတာင္ဆိုျခင္း<br />Argue အျငင္းအခုန္ျဖစ္သည္၊ တိုက္တြန္းသည္<br />Enterprise ခက္ခဲေသာအလုပ္ကိုတာ၀န္ယူျခင္း<br />Lucrative အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းႏိုင္ေသာ<br />Haphazard အစီအစဥ္မရွိပဲေဆာင္ရြက္ျခင္း<br />Convince ခုင္ၿမဲစြာေသြးေဆာင္သည္<br />Insufficient မလံုေလာက္ေသာ<br />Exclude မျဖစ္ႏုိင္စရာျဖစ္ေစေသာ၊ အခြင့္ထူးမွဖယ္ရွားသည္<br />Frustration အက်ဳိးမဲ့ျဖစ္ေစျခင္း<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-3602486163899333618?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-30485877522856563142008-04-07T08:50:00.005+07:002008-12-10T16:26:35.460+07:00<div style="text-align: justify; color: rgb(51, 102, 255); font-family: georgia;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_l-Ar__1gI/AAAAAAAAAGg/T4vRDmBX6tY/s1600-h/wheels.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 454px; height: 430px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R_l-Ar__1gI/AAAAAAAAAGg/T4vRDmBX6tY/s400/wheels.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186314996170085890" border="0" /></a><span style="font-size:100%;">Getting older has its drawbacks, but I guess there aren't too many good alternatives to getting older. Whenever you see a gathering of seniors, it is an even bet they are talking about everything that is wrong with them. </span><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-size:100%;"> </span><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-size:100%;"> You know, the usual, memory, urinary problems, knees, eyesight, etc., etc.</span><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-size:100%;"> </span><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-size:100%;"> Well, I am a senior and I absolutely refuse to discuss these issues with everyone else. If I have a problem, I find a solution. It is not always the solution that I like, but I handle it the best way I know and I don't discuss it with every person I see on the street that is past 62. No sir.... </span><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-size:100%;"> </span><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-size:100%;"> With this in mind, I bought myself a new scooter. I wanted something that was easy on gas and could zip me to the store and about town. This seems to meet my EVERY need. I love it!</span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-3048587752285656314?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-43375331005808369142008-04-04T11:52:00.007+07:002008-04-05T13:24:09.913+07:00<p class="MsoNormal" style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"><span style="line-height: 115%;">ယုန္ကေလးက သႀကၤန္အမွတ္တရေရးဘို႕ က်ေနာ္ကို Cbox မွာလာေအာ္သြားတာ ေတြ႕တာသံုး ေလးရက္ေလာက္ ရွိသြားၿပီ ၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ခ်က္ခ်င္းႀကီးျပန္မေရးႏိုင္ဘူးယုန္ေလးေရ……. အဲ့ဒီအတြက္ ေတာင္ပန္ပါတယ္…..။ အရႈပ္ ေတြလုပ္ေန တဲ့က်ေနာ္က အရႈပ္ေတြျဖစ္ေနေတာ့ ျပန္မေရးႏိုင္တာပါ…။ အခုယုန္ကေလး ဆက္ေရးခို္င္းတာကို ေရးလိုက္ ၿပီးေနာ္ ….. <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"><span style="line-height: 115%;"><span style=""> </span>ေႏြ၊ မိုး၊ ေဆာင္း ဆိုတဲ့ရာသီေတြကို က်ေတာ္တို႕လူသားေတြက ေႏြကိုႀကိဳက္သလို ၊ ေဆာင္းနဲ႕မိုကုိႀကိဳတဲ့လူ ေတြလဲ ရွိပါတယ္…… ေႏြးလအထဲမွာပါတဲ့ April <span style=""> </span>လထဲက သႀကၤန္အမွတ္တရရက္ေလးကို ေရးခုိင္းေတာ့ ဘယ္က ေနဘယ္လိုစေရးရမွာေတာင္မိသိဘူးျဖစ္ေနတယ္……. အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ေႏြရာသီကို အျခား ရာသီႏွစ္ခုထက္ ပိုၿပီမႏွစ္ သက္တာေတာ့အမွန္ပဲ…..။ အပူဒဏ္ကိုလည္း မခံႏိုင္ဘူး……မခံႏုိင္တာထက္ မႏွစ္သက္တာပါ……. ေႏြးဦးရဲ႕ ေလရႈးေတြက က်ေတာ့္ကို အထီးက်န္ေစတယ္….. အၿမဲစိမ္းေနတဲ႕အပင္ ေတြက အရုပ္ဆိုးႀကီးနဲ႕ အရိပ္ေတာင္မေပးႏိုင္တဲ့ ရာသီမို႕ မႏွစ္သက္တာပါ…… လံုးလံုးႀကီးမႏွစ္သက္ သာေတာ့မဟုတ္ဘူးေနာ္……. အနည္းနဲ႕အမ်ားေပါ့…..။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"><span style="line-height: 115%;"><span style=""> </span>က်ေတာ့္ဘ၀တေလွ်ာက္မွာ သႀကၤန္အမွတ္တရဆိုတာ မရွိသေလာက္ပါပဲ… ဘာျဖစ္လို႕လည္းဆိုေတာ့ သႀကၤန္ လေတြအေတာအတြင္းက်ေနာ္ အျခားေနရာေရာက္လိုက္ ခရီးသြားလုိက္နဲ႕ ဒို႕ျမန္မာမဟာသႀကၤန္ကို မဆင္ ႏြဲခဲ့ရတာ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အခုထိပဲ ယုန္ေလးေရ…… ဒါေပမဲ့ အမွတ္တရလို႕မဆိုႏိုင္ေပမဲ့ အမွတ္ တရလို႕ေျပာႏုိင္တဲ့ အမွတ္တရ ေလးေတာ့ရွိခဲ့ပါတယ္…. ယုန္ေလးေရ….. . ဘာလိုလဲဆိုေတာ့ ၿပီခဲ့တဲ့ႏွစ္သႀကၤန္တုန္းက ကြ်န္ေတာ္ထိုင္းႏိုင္ငံ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ မဲေဆာက္ကို ေရာက္ခဲ့တယ္ေလ….. သႀကၤန္အတြင္းဆိုေတာ့ အားလံုးသိတဲ့အတုိင္းပဲ…… ေပ်ာ္သူေတြ ကေပ်ာ္…..၊ မူးသူေတြကလည္းမႈးေပါ့…… မဲေဆာက္ ေရာက္ေနတဲ့က်ေတာ္ အဲ့ဒီႏွစ္သႀကၤန္ကို တရက္ေတာ့လည္ျဖစ္ခဲ့ တယ္ ….. မွတ္မွတ္ရရ အဲ့ဒီေန႕က သႀကၤန္တတိယေျမာက္တဲ့ေန႕ေပါ့….. မိုးကလည္းအုပ္နဲ႕ရသီးဥတုကေတာ့ အမ်ား ေျပာသလို အားကစားသမားမ်ားအႀကိဳက္ေပါ့….. အဲ့ဒီေန႕ က်ေတာ္အပါအ၀င္ ဒီမွာရွိတဲ့ လူေတြနဲ႕ မဲေဆာက္မွာ ရွိတဲ့ ေရတံခြန္ကို သြားလည္ခဲ့တယ္…..ေရတံခြန္ေရာက္ေတာ့ အားလံုကေပ်ာ္ေနလိုက္ၾကတာ ေျပာမေနေတာ့နဲ႕ …. ေရတံခြန္ဆိုလို႕ က်ေတာ္တို႕ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိတဲ့ ေရတံခြန္မ်ဳိးမဟုတ္ဘူးဗ်….. ေရေခ်ာင္းေလးလုိပါပဲ…… လူေတြ ကမ်ားေတာ့ သူလည္းေရကစား ကိုယ္လည္းေရကစားနဲ႕ သတိေတာင္မထာမိလိုက္ဘူး…. ဘယ္က လာတဲ့ ခဲလံုးလဲမသိဘူး……..က်ေနာ္ မ်က္ခုံးတည့္တည့္ လာမွန္ေတာ့တာပဲ…… က်ေနာ့္အသားက ခဲလံုးက် လာတဲ့အရွိန္ကို ခံႏုိင္ရည္မရွိဘူးနဲ႕တူပါတယ္…. မ်က္ခံုးကြဲၿပီးေသြးေတြ ထြက္လာတာေပါ့ …… အဲ့ဒီမွာအသံ ေတြကစူညံသြားတာပဲ ဘယ္သူပစ္တာေလ စတာေတြေပါ့……. က်ေတာ္ကေတာ့မ်က္လံုးတဖက္ ဘာမ ွမျမင္ရေတာ့ဘူး ….. ေသြးေတြကမ်က္လံုးထဲ၀င္လာတာကို……. ထံုးစံအတိုင္း ေပါ့ဗ်ား… ေဆးခန္းသြားၿပီးေဆး ထည့္လိုက္ရတာေပါ့……… အဲ့ဒီေန႕ကက်ေတာ့္အတြက္ သႀကၤန္အမွတ္တရလို႕ဆိုရာမွာ လားေတာ့ မသိဘူး…… တရက္ပဲလည္မိပါရဲ႕မ်က္ခံုးကြဲသြားတယ္ဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ့ကို ဆိုးလုိက္တဲ့ကံပဲဗ်ား……. <span style=""> </span>ယုန္းေလးေရ က်ေတာ့္အသက္သာမွာ သႀကၤန္နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ အမွတ္တရေလးေတာ့ မရွိသေလာက္ ပဲ……ဒါေၾကာင့္မို႕ ဒီႏွစ္သႀကၤန္မွာ ကဲလိုက္မယ္ဗ်ား….. ရလာတ့ဲအမွတ္တရေလးေတြကို ျပန္မွ်ေ၀မယ္ေနာ္…. ဒီႏွစ္သႀကၤန္ၿပီးတဲ့အထိ ေစာင့္ေပါ့ဗ်ား…. အခုခရီးသြားေနတုန္းမို႕ စာမေရးႏုိင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္……… အိမ္ ေရာက္မွပဲဆက္ေရး ေတာ့မယ္ေနာ္ ယုန္းေလးေရ…….<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"><span style="line-height: 115%;">က်န္းမာပါေစ………ယုန္ေလး<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"><span style="line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-4337533100580836914?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-6320680433772845682008-03-29T11:17:00.006+07:002008-12-10T16:26:35.617+07:00<span style="font-size:100%;"><br /></span><span style=""><span style="color: rgb(255, 102, 0);">သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ သူငယ္ခ်င္းတို႕စိတ္၀င္စားမယ္ဆိုရင္ဖက္လို႕ရတယ္ေနာ္…… ကြ်န္ေတာ္ဖက္ၿပီးမွ်ေ၀ခ်င္လို႕ကြ်န္ေတာ့္ blog မွာ တင္ထားလိုက္တာပါ…. အစအဆံုးဖက္ခ်င္ရင္ေတာ့ PDF File ကို <a style="color: rgb(51, 102, 255);" href="http://aappb.wordpress.com/files/2008/03/to-know.pdf">Download</a> လုပ္လုိ႕ရပါတယ္……….</span><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: center;" align="center"><span style=""><o:p> </o:p><span style="color: rgb(204, 102, 0);">Understanding the Burma's SPDC Generals</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify; color: rgb(51, 102, 255);"><span style=""><span style="font-size:85%;">by Bo Kyaw Nyein</span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify; color: rgb(51, 102, 255);"><span style=""><o:p></o:p>Objective: <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify; color: rgb(51, 102, 255);"><span style=""><o:p></o:p>This paper was written to help understand the "Burmese way of Thinking", especially the street-smart raw thinking of the Burmese generals in contrast to western ways of intellectual thinkin</span><span style="">g, analysis and forming ideas and policies based on established political science theories, case studies, logic and facts. <span style=""> </span><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify; color: rgb(51, 102, 255);"><span style=""><o:p></o:p>Introduction<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style=""><o:p style="color: rgb(51, 102, 255);"></o:p><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Many Burmese political operatives like to make fun of Burmese generals as uneducated idiots and some intellectuals take pleasure in characterizing them as unsophisticated rednecks of Burma</span></span><span style=""><span style="color: rgb(51, 102, 255);">. Older generations of Burmese who took the brunt of oppression in the early days of Ne Win's rule loved to claim that adding 3 Burmese military officials did not add up to 4th grade education and find consolation on all the failures of Ne Win experimentation with Burmese way to Socialism by blaming their lack of education. Ne Win himself was a dropout from the University and was working as a postal clerk before he joined the 30 comrades, the first batch of Burmese trained by Imperial Japanese army with Maj Gen Aung San as its leader </span></span><span style=""><span style="color: rgb(51, 102, 255);">during WWII from which the Burma army was formed. </span><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><a href="http://aappb.wordpress.com/files/2008/03/to-know.pdf"><span style="font-size:100%;"></span></a><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R-3EvL__1eI/AAAAAAAAAGQ/74vmgsWeInw/s1600-h/new.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R-3EvL__1eI/AAAAAAAAAGQ/74vmgsWeInw/s200/new.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183015061127419362" border="0" /></a></span><span style=""><span style="font-size:85%;"><a href="http://aappb.wordpress.com/files/2008/03/to-know.pdf"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> </span></a></span></span><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-size:85%;"><a href="http://aappb.wordpress.com/files/2008/03/to-know.pdf"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Read More and download full article .........</span></a></span></span><span style=""><span style=""><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style=""><span style=""><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style=""><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-632068043377284568?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-65700253804115600722008-03-12T14:08:00.001+07:002008-03-18T21:41:33.764+07:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">ေျပာျပခ်င္လို႕ပါ (၂)</span><br /></div><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br />ညေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒုကၵကစေတာ့ တာပဲ …. ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ဗုိက္ေအာက္ တယ္ဆိုၿပီး တအားအားနဲ႕ေအာ္ေတာ့တာပဲ…… ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္က သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ဗိုက္ေအာက္ေနတယ္လို႕ ဦးေလးကို သြားေျပာျပေတာ့ ဦးေလးက သူႀကီးစီကကေန ေဆးေတာင္းၿပီး တိုက္တာေပါ့…… သက္သာမယ္ထင္တာ ဘယ္ဟုတ္မလဲ စားထားတဲ့ အစာေတြကိုေရာ ေအာ့္အန္ ေတာ့တာပဲ…. အေျခအေနကတျဖည္းျဖည္းဆိုးလာတယ္ေလ….. ဗိုက္နာတယ္. . ေနာက္ ေအာ့္အန္တယ္…. ေနာက္ အခုကိုယ္ေတြလည္း ပူလုိက္တာ မေျပာနဲ႕ မီးခဲလိုမပူလို႕ေတာ္ပါေသးရဲ႕ ….. အေျခအေနဆိုးလာေတာ့ သူႀကီးက ေရာက္လာၿပီးဘာျဖစ္လဲလို႕ေမးေတာ့ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းကိုေျပာျပတယ္၊…. သူႀကီးက ဦးေလးကို ေမးတယ္….. ညီေလးရဲ႕ တူေလးေတြ ဒီေန႕ဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲလို႕ေမးေတာ့…… ကြ်န္ေတာ္ ခ်က္ခ်င္း သတိယလိုက္တာက….. </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);" id="fullpost"><br />အင္ … မဟုတ္မလြဲေရာ ဦးေလးေျပာတဲ့ မကိုင္ရ မစားရ ဆိုတဲ့ ဟာေတြကိုမ်ား စားမိ၊ကိုင္မိတာ မ်ားလာေပါ့…။ ကြ်န္ေတာ့္ကိုဘယ္ေတြသြားခဲ့ေသးလဲလို႕သူတို႕ေတြကေမးေတာ့ ဒီေနလယ္က ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေနရာေတြကို ေျပာျပေတာ့ ….. ရြာလူႀကီးမ်က္လံုးႏွစ္လံုက အျပင္ကိုထြက္လာေတာ့မဲ့အတိုင္းပဲ သူ႕သမီးကို သမီးေရ ရြားလယ္က ဆရာကုိ သြားပင့္လာလို႕ ေအာ္ၿပီးေျပာလုိက္ေတာ့ …… ကြ်န္ေတာ္ခ်က္ျခင္းသေဘာေပါက္သြားတယ္ အင္ သူတို႕ဒီေန႕ကစားတဲ့အရုပ္ေတြေၾကာင့္ျဖစ္မွာပါလို႕ စိတ္တဲက တိုးတိုးေလးေျပာလုိက္မိတာေပါ့……။<br />ဆရာေရာက္လာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္သူငယ္ခ်င္ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အေျခအေနအေတာ့္ကို ဆိုးေနၿပီးဗ်….. မ်က္လံုးေတြ လည္း နီ…..၊ အန္လည္းအန္တယ္၊ ဗိုက္လည္းနား..၊ ကိုယ္လည္းပူနဲ႕ လူးလိမ့္ေနၾကတယ္ ကြ်န္ေတာ္ ၾကည့္ေတာင္ မၾကည္္ရဲေတာ့ဘူး….။ အဲ့ဒီရြာက ဆရာကဘာေျပာတယ္မွတ္လဲ အဲ့ဒီဆရာက ရြားသူႀကီးကို ေျပာလိုက္တာက သူႀကီးေရ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ လယ္ကြင္းဘးက လယ္သခင္းေလးကိုသြားၿပီးသခင္ေလးရဲ႕လက္ကိုတက္နင္းမိလို႕ လယ္သခင္းေလး စိတ္ေတြဆိုးလို႕သူတို႕ကို ဆံုးမတာတဲ့……။ အဲ့ဒါသခင္ေလးကို သြားေတာင္ပန္ရမယ္တဲ့ မေတာင္းမွန္ရင္ေတာ့ အေျခအ ေနဆိုးသြားႏိုင္တယ္တဲ့……..၊ အေမေလး ကြ်န္ေတာ္ၾကားရံုနဲ႕ ဆံပင္ေမြးေတြ ေထာင္တက္သြားတာပဲ…..။<br />ထူးဆန္းတာက အဲ့ဒီဆရာဘာေတြလုပ္လဲမသိဘူးဗ်….. ေျပာမျပတက္ေလာက္ေအာင္ပဲ….. မွတ္မွတ္ရရက ေတာ့ ၾကက္ျဖဴတေကာင္ကို လယ္လွီးတယ္ဗ်…. ေနာက္ေသြးခံတယ္… အဲ့ဒီေသြးနဲ႕ ….. ၾကက္ကိုယူသြားတယ္ ေနာက္ ရြာလူႀကီးရယ္ ၊ အဲ့ဒီဆရာရယ္ ေနာက္ ရြာသား ေလးငါးေယာက္ရယ္အဲ့ဒီးကိုသြားၿပီးေတာ့ ေတာင္းပန္တာပဲ…… ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတာ့လိုက္လို႕မရဘူးတဲ့….. ဒါနဲ႕သူတို႕ေတြျပန္လာတဲ့အထိေစာင့္ရတာေပါ့ဗ်ား……။<br />ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လည္း ေစာေစာကလို ေအာ္လည္းမေအာ္ေတာ့ဘူး…… ျငိမ္းသြားတဲ့ ပဲ တကယ့္ လူေသေတြအတိုင္းပဲ…။ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာေတာ့ ရြာသူႀကီးတို႕ျပန္ေရာက္လာတယ္…. ေနာက္အဲ့ဒီဆရာက ေျပာတယ္ ေကာင္းသြားမွာပါတဲ့ …….. အခုသူတို႕ေတြအိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီးမဟုတ္လားတဲ့…. သူႀကီးအိမ္ပၚတက္လာၿပီး ကြ်န္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ မလႈပ္မရွားပဲ ၿငိမ္းေနတာကိုေတြ႕ေတာ့ အဲ့ဒီဆရာကိုေျပာလိုက္တာက သူတို႕ေလးေတြ အိပ္ေနၿပီးတဲ့….အဲ့ဒီ ဆရာလည္း ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီးျပန္သြားေတာ့တာပဲ…. အဲ့ဒီညက တညလံုးကြ်န္ေတာ္ အိပ္လို႕မရေတာ့ဘူး…… ေၾကာက္လည္းနည္းနည္းေၾကာက္ေနတာဆိုေတာ့….။<br />မနက္ထေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္က ပံုမွန္အတုိင္းျဖစ္ေနတာကိုေတြ႕ေတာ့…. ၀မ္းသာသာနဲ႕ ေမးလိုက္တယ္ေလ…. မင္းတို႕ သက္သာလားလို႕ေမးေတာ့… သူတိုက ဟာငါတို႕ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးတဲ့…. ေနာက္ကြ်န္ေတာ္ ကဆက္ေမးလုိက္တယ္ မေန႕ညမင္းတို႕ဘာျဖစ္လဲဆိုတာသိလားလို႕ေမးေတာ့ ငါတို႕ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ေကာင္းေနတာပဲ လို႕ေျပာေတာ့…..ကြ်န္ေတာ္ လည္း အံ့အားသင့္သြားတာေပါ့……ဒါနဲ႕သူတို႕ကိုဆက္မေမးေတာ့ပဲနဲ႕ ေနလိုက္တယ္ေလ… ဒါေပမယ့္ သူတို႕အဲ့ဒီညက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျမင္ကြင္းေလးကိုေတာ့ အခုထိ ကြ်န္ေတာ္မ်က္လံုးထဲက ထြက္ႏိုင္ေသးဘူး ျဖစ္ေနတယ္ေလ…၊၊<br /><br />ကယ္ ဘေလာခ္ေပၚကသူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ အဲ့လိုအျဖစ္အပ်က္မ်ဳိး တကယ္မရွိဘူးလို႕ထင္ခဲ့ ရင္ေတာ့ ထင္ႏိုင္ ပါတယ္ … ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႕ႀကံဳလိုက္ရတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အဖို႕ေတာ့ ယံုရခက္ မယံုရခက္ျဖစ္ေနလို႕ပါဗ်ား……။ ဒီ အေၾကာင္းကို ဆံုးေအာင္ဖက္ေပးတဲ့သူေတြအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်……. ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-6570025380411560072?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-75343617988820995862008-03-11T15:06:00.004+07:002008-03-12T14:12:29.464+07:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေျပာျပခ်င္လို႕ပါ (၁)</span><br /></div><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">မနက္ကတည္းက စထြက္လာတာ မြန္းလြဲ (၁) နာရီးေထာင္ထိုးေနၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕သြားမယ့္ခရီးကမဆံုးႏိုင္ ေသးဘူး၊ ဘယ္ကိုသြားေနတာလဲဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္မသိေပမဲ့ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မို႕ ခရီးသြားရတာ ကြ်န္ေတာ့္ အဖို႕ ေပ်ာ္ေနမိပါတယ္…။ သြားရင္းသြားရင္နဲ႕ (၄) နာရီးေက်ာ္ေရာ ေခ်ာင္းေလးတေခ်ာင္းအနားေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ တို႕အုပ္စု ခဏနားေရေသာက္…..ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္ကလာတဲ့ အမ်ဳိးသမီး (၄)ေယာက္လဲမသိဘူး ေရလာခပ္တယ္နဲ႕ တူပါတယ္၊ လက္ထဲမွာ ၀ါးနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ေရဗူးလုိလိုဘာလိုလိုနဲ႕ ဘယ္လိုေခၚလဲ ကြ်န္ေတာ္လည္းမသိဘူးဗ်……။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကိုေတြ႕ေတာ့ သူတို႕အခ်င္းခ်င္းစကားတိုးတိုးေလးေျပာၿပီးေတာ့ ေရလာဆင္းခပ္တယ္……..၊ ၿပီးေတာ့ လာလမ္း အတိုင္းျပန္သြား ေတာ့တာပဲ…..။ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္က သူတို႕ဘယ္ကလည္းသိခ်င္ေတာ့ ပါလာတဲ့ဦးေလးကိုေမးလုိက္တယ္ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">“ဦးေလး သူတို႕ကဘယ္သူေတြလဲ ”……..</span><br /></div><span style="color: rgb(51, 102, 255);" id="fullpost"><br />ဦးေလးက ဒီရြာကရြာသူေလးေတြေလ …….၊ ဒီရြာရဲ႕နာမည္က “ဒဲဂါထာ”လို႕ေခၚတယ္ေလ… ဒီရြာက ကရင္ျပည္နယ္ ဖားအံအတြင္းမွာရွိတဲ့ရြာငယ္ေလးပဲ၊ မွတ္ထားၾကေပါ့လို႕ကြ်န္ေတာ္တို႕ ကိုလွမ္းၿပီးေျပာ လိုက္တယ္ေလ..။<br />စိတ္ထဲမွာတိုးတိုးေလး ေျပာမိလိုက္တာက ရြာေတာင္ေရာက္ေနၿပီးကို ….. ဒါနဲ႕ဦးေလးက ရြာထဲမ၀င္ခင္ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ပါလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကို စကားတခြန္းေျပာလိုက္တယ္ “ မင္းတို႕ရြာထဲ၀င္ရင္ ပိုင္ရွင္မသိပဲနဲ႕ ဟိုအသီးခူးတာမ်ဳိးတို႕၊ ကိုင္တာမ်ဳိးမလုပ္ၾကနဲ႕ေနာ္…..မင္းတို႕ဒုကၵေရာက္လိမ့္မယ္တဲ့….။ အားလံုးကေတာ့ အေျဖတခု တည္း “ဟုတ္ကဲ့ မလုပ္ပါဘူးေပါ့” ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္က နည္းနည္းေလးစိတ္၀င္စားသြားေပါ့၊ ဘာလို႕ကိုင္လို႕မရတာလဲ … ခူးစားတာမွ မဟုတ္တာ၊ အဲ့ဒီအေတြးေတြနဲ႕အတူ ရြာထဲေရာက္လာေတာ့ ရြာအ၀င္၀မွာ စိုက္ထားတဲ့အပင္ေတြက အင္မ တန္မွ စိမ္းစိမ္းစိုစုိနဲ႕ ….. ေနာက္ဘယ္ကဦးမလဲ အသီးေတြကလည္း သီးလိုက္တာမေျပာနဲ႕ ျမင္လိုက္တာနဲ႕ ခူးခ်င္စိတ္ ေတာင္ျဖစ္သြားတာပဲ….. ဒါေပမယ့္ ဦးေလးကမွာထားေတာ့ တို႕ေတာင္မထိရဲၾကဘူး…….. ရြာထဲ၀င္လာေတာ့ ရြာသားေတြ က ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ၀ုိင္းၿပီးၾကည့္ၾကတာ အမေလး လမ္းေတာင္မသြားတက္ေတာ့ဘူးဗ်…… ကြ်န္ေတာ္တို႕နဲ႕ ပါလာတဲ့ “ အယ္ေစး” ဆိုတဲ့ေကာင္မေလးက အရွက္လည္းႀကီးေတာ့ လမ္းေတာင္ မွန္ေအာင္မနည္း ေလွ်ာက္ေနရတာ……။<br />ရြာသားေတြကလည္း သူတို႕အခ်င္းခ်င္း တီးတိုးေျပာေနလိုက္ၾကတာ ဘာေျပာေနမွန္းကို မသိလိုက္ဘူး….. ခန္႕မွန္းတာေတာ့ “ကရင္”ရြာျဖစ္ဖို႕မ်ားတယ္….. ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က ကရင္စကား ေလးငါးဆယ္လံုး ေလာက္နားလည္တာကို……. ဒါနဲ႕ေလွ်ာက္လာရင္း အသက္ (၅၀) ၀န္းက်င္ရွိတဲ့ ဦးေလးႀကီးကလာၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဦး ေလးကို လာၿပီးႏႈတ္ဆက္တာကို ၾကားလုိက္ရတယ္…… “ေဟ့ ညီေလး ေယာရွင္ ” မေတြ႕ရတာေတာင္ အေတာ္ၾကာ သြားၿပီး အသားေတြျဖဴလာလို႕ပါလား….. အဲ့ဒီလူႀကီးရဲ႕စကားေျပာသံကို ခန္႕မွန္လိုက္တာ အင္… ကရင္ အဖိုးႀကီး အသံ ပဲျဖစ္မယ္ေပါ့လို႕ေတြးတုန္း … အဲ့ဒီလူက သူတို႕ေလးေတြက ဘယ္သူေတြလဲလို႕ ကြ်န္ေတာ္ဦးေလးကိုေမးေတာ့ ဦးေလးက တူေလးေတြပါလို႕ေျပာေတာ့ ဟုတ္လားဆိုၿပီး သူေနာက္လိုက္ခဲ့ေျပာတာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုး သူ႕ေနာက္ လိုက္သြားတာ …. ဘယ္ဟုတ္မလဲ အဲ့ဒီလူႀကီးက အဲ့ဒီရြာရဲ႕ ရြာသူႀကီးျဖစ္ေနတာကုိး……. အဲ့ဒီည သူႀကီးအိမ္မွာပဲ စားၿပီးေတာ့ အိပ္လိုက္တာ ပဲ …. ခရီးကလည္းပန္းေနတယ္ဆိုေတာ့ အိပ္လို႕ေကာင္းလုိက္တာမေျပာနဲ႕ မိုးလင္းလို႕ေနေတာင္ ထြက္ေနၿပီး ကြ်န္ေတာ္ တို႕သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္မထႏိုင္ေသးဘူးေလ…… ဒါနဲ႕ ဦးေလးကလာႏိုးမွ ထၿပီးေရခ်ဳိး …၊ ထမင္းစား …၊ ထမင္းစားၿပီးေတာ့ သူႀကီးအိမ္မွာဘယ္သူေတြရွိလည္းလို႕လိုက္ၾကည့္ေတာ့ ဘယ္သူမွ မရွိၾကေတာ့ဘူး……. သူတို႕ဘယ္သြားၾကလည္းလို႕ေမးေတာ့ လယ္ထဲဆင္း ကုန္ၿပီးတဲ့……..၊<br />ဦးေလးကိုေမးခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းတခုကို ေမးဖို႕သင့္မသင့္စဥ္းစားေနတုန္း ဦးေလးကကြ်န္ေတာ္တို႕ကိုေမးလိုက္တယ္ မင္းတို႕ ဒီေန႕ဘာလုပ္မလဲတဲ့……။ လယ္ထဲကိုသြားၿပီးလိုက္ၾကည့္ခ်င္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕နဲ႕အတူပါလာတဲ့ အယ္ေစး နဲ႕ ထူးေမာင္ ေျပာေတာ့ ဦးေလးကသြားခ်င္ရင္သြား ဦးလိုက္ပို႕ေပးမယ္ေျပာေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာ ေနတဲ့ပံုပဲ ……။ ေပ်ာ္ၾကမွာေပါ့ ဒီလိုေနရာမ်ဳိးကို ပထမဆံုးအႀကိမ္းေရာက္ဘူးတာဆိုေတာ့ သိခ်င္စိတ္ ေလ့လာခ်င္စိတ္က ျပင္းထန္ေနတာကို …… ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ ကဦးေလးကို စကားမစပ္ ေမးလိုက္မိတာက …… ဦးေလး ဦးေလးေျပာတယ္ ဒီရြာကစိုက္ထားတဲ့ အပင္ေတြကို ဘာလို႕ ပုိင္ရွင္မသိပဲနဲ႕ ကိုင္ၾကည့္တာမ်ဳိး ၊ ခူးၾကည့္လို႕မရတာလဲ လို႕ေမးေတာ့ ….. ဦးေလးက<br />“ေအ…. အဲ့ဒါအေရးႀကီးတယ္ ” ဒီရြာမွာေနတဲ့ သူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက “နတ္”စား(နတ္ကိုကုိးကြယ္သူမ်ား) ေတြအမ်ားစုေနတယ္ေလ၊ သူတို႕စိုက္တဲ့ အပင္ကအသီးေတြကို နတ္ကို ပူေဇာ္ၿပီးမွ က်န္တဲ့အသီးေတြကို စားလို႕ခူးလို႕ ရတယ္တဲ့……. ၊ ဦးေလး….. အကယ္၍ သူတို႕ေတြက နတ္မပူေဇာ္ခင္ အဲ့ဒီအသီးေတြကို စားမိရင္ ဘာျဖစ္တက္လဲလို႕ ကြ်န္ေတာ္ကေမးေတာ့ ဦးေလးက ေအး….. ငါ့တူေရ အဲ့ဒါေတာ့ ဦးေလးလဲမသိဘူးတဲ့….. သူတို႕ဟာေတြ သြားမထိတာ ေကာင္းပါတယ္….. တဲ့….. ကြ်န္ေတာ္လည္းဆက္မေမး ျဖစ္ေတာ့ပဲ လယ္ကြင္းထဲကိုသြားလည္ၾကတာေပါ့……. ။<br />ကြ်န္ေတာ္တို႕ (၃) ေယာက္ လည္ရင္းနဲ႕ လယ္ကြင္းေဘးက ေခ်ာင္းေလးစီကိုေရာက္သြားတယ္ဗ်….. ေနရာေလး ကေတာ့ သာယာလုိက္တာမေျပာနဲ႕ ေခ်ာင္းေရေလးေတြကလည္း ေအးၿပီးၾကည္လင္ေနတာပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သံုးေယာက္ လည္း ေခ်ာင္းေဘးမွာ အမွတ္တရဆိုၿပီးဓါတ္ပံုလိုက္ရိုက္ၾကတာေပါ့ … ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္က ဓါတ္ပံုရိုက္တာ ၀ါသနာ မပါဘူးဗ်…. အဲ့ဒါနဲ႕ ေရေခ်ာင္းထဲကိုဆင္းၿပီး ငါးလိုက္ဖမ္းတယ္ေလ…… ငါးကိုလုိက္တာဖမ္းတာ ငါးတေကာင္မွလည္းမမိ ဘူး….. ငါးမရရင္ ေရးခ်ဳိးျပန္မယ္ဆိုၿပီးေရခ်ဴိးတာေပါ့……၊၊ တေအာက္ေလာက္ေနေတာ့ ေဘးကသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းလည္းမသိေတာ့ဘူး…. “စိတ္ထဲမွာ ေတြးမိလိုက္တာက ဒီငတႏွစ္ေကာင္ ဘယ္အထိဓါတ္ပံုလိုက္ရိုက္ ေနလဲမသိဘူးဆိုၿပီးေတာ့ ….ေရေခ်ာင္းထဲကေနျပန္တက္လာၿပီးသူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကိုလိုက္ရွာတယ္……။ ဘယ္ဟုတ္မလဲ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္က ေခ်ာင္းေဘးတေနရာမွာ နတ္တင္ထားတဲ၀န္းလားေတာ့ မသိဘူး အဲ့ဒီထဲမွာ၀င္ၿပီး ဟိုေလွ်ာက္ကိုင္ ဒီေလွ်ာက္ကိုင္လုပ္ေနတယ္ေလ…. ကြ်န္ေတာ္ကေတြ႕ေတာ့ ဘာျဖစ္လို႕ ေလွ်ာက္ကိုင္တာလဲ မင္းတို႕ တခုခုျဖစ္ေနဦးမယ္ ေနာ္လို႕ေျပာေတာ့ ….. ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးကြာလို႕ကြ်န္ေတာ့္ကို ျပန္ေျပာေတာ့ ….. ကြ်န္ေတာ္လည္းဘာမွ ဆက္မေျပာေတာ့ ပဲ ဗိုက္စာလို႕ လယ္ကြင္းထဲက တဲအိမ္ကို ျပန္ၿပီးထမင္းစာတာေပါ့…။ မွတ္မွတ္ရရ သူ႕တိုေတြကစားေနတဲ့ ေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္ေတြ႕ခဲ့လိုက္ရတာက ေကာက္ရိုးေထြနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ႏြားရုပ္ေတြရယ္၊ ေနာက္ ကြ်ဲရုပ္ေတြရယ္ ေနာက္ လူရုပ္ လိုလို ေလးငါးခုေတြ႕ရတယ္၊၊<br />ညေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒုကၵကစေတာ့ တာပဲ …. ႏွစ္ေယာက္စလံုးက .......<br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">မနက္ျဖန္မွဆက္မယ္ေနာ္......</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-7534361798882099586?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-90436040914290961692008-03-10T12:40:00.001+07:002008-03-10T14:03:31.416+07:00<div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);">မေတာ္လိုက္ရတဲ့ ေယာက္ဖေရ<br /></div><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေဘာ္လံုးပြဲစဖို႕အခ်ိန္ကလည္းနီးေနၿပီ ၊ အသင္းသားေတြကလည္းမဆံုေသး……. ေနာက္(၅) မိနစ္ေလာက္ဆို ရင္ ၿပိဳင္ပြဲကစေတာ့မွာမို႕ မေရာက္လာႏိုင္ေသးတဲ့ အသင္းသားတခ်ဳိ႕ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရတဲ့ အသင္းေခါင္ေဆာင္ ကြ်န္ေတာ့္အဖို႕ ေတာ္ေတာ္ စိတ္လုပ္ရွားေနမိသည္။ ဒီပြဲကို ႏိုင္မွျဖစ္မည္ ႏိုင္မွလည္း ဆီမီးဖိုင္နယ္ကို တက္ေရာက္ႏိုင္မွာျဖစ္တဲ့ အတြက္ ဒီပြဲဟာ တကယ့္ကြ်န္ေတာ္တို႕ အသင္းအတြက္ တကယ့္ကိုအေရးႀကီးဆံုးပြဲျဖစ္သလို တဘက္အသင္းအတြက္ လည္း အင္မတန္မွ အေရးႀကီးေနတယ္ဆိုတာကိုလည္း ႏွစ္ဘက္ ပရိသတ္အသိျဖစ္သလို ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္းအသိျဖစ္ပါ သည္။ကြ်န္ေတာ္တို႕ ယွဥ္ၿပိဳင္ရမယ့္ ရပ္ကြက္အသင္းက ရပ္ကြက္ (၁၇) ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္သလို ၿပိဳင္ပြဲတိုင္းမွာ အႏိုင္ႏွင့္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);" id="fullpost"><br />ဦးေဆာင္လာတဲ့အသင္းျဖစ္ပါသည္။<br />(၅) မိနစ္ေက်ာ္သြားပါၿပီး ကြ်ေတာ္တို႕ အသင္းသားတခ်ဳိ႕ေရာက္ မလားေသးပါ၊ ေဘာလံုးစည္းကမ္းအတိုင္း (၁၅) မိနစ္ ထက္ေစာင့္ေပးမည္ဟု ဒုိင္လူႀကီးကကြ်န္ေတာ့္ကိုေျပာသည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္းဘာလို႕ေရာက္မလာေသးလဲ ဆိုတာကို သိခ်င္ေတာ့ ဖုန္းဆက္ၾကည့္သည္ တေယာက္မွ ဖုန္းမကိုင္ၾကပါ…..။ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္လုပ္ ရွားေနပါၿပီ၊ စိတ္လည္းအနည္းငယ္တိုေနပါၿပီး၊ စထြက္လာတုန္းက ကား(၂) စီးျဖင့္ အတူတူလာခဲ့တာ ဘာျဖစ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕က ေရာက္လာၿပီး က်န္ကားတစီးကမေရာက္လာေသးရပါသလဲ……. ေတြးေနတုန္း ကားက ကြ်န္ေတာ္ တို႕နာရာ ေနရာသို႕ေရာလာခဲ့ပါသည္။ ေရာက္လာေတာ့ ဘာလို႕ေနာက္က်လဲလို႕ေမးေတာ့ ကားဘီးေပါက္သြားလို႕ အစ္ကိုတဲ့ … သူတို႕ကို စကားေျပာဖို႕အခ်ိန္က သိမ့္မရေတာ့လို႕ ကြင္းထဲဆင္းဖို႕ ကြ်န္ေတာ္ကလိုက္ေအာ္ေျပာ ေတာ့ အားလံုးက ကြင္းထဲဆင္းတန္းစီၿပီး ႏွစ္ဘက္ ပရိသတ္ကို အရိုအေသျပဳၿပီးတာနဲ႕ ဒုိင္လူၾကီးရဲ႕ “ေ၀စီ(ခရာ)” သံထြက္သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရပ္ကြက္ (၁၁) အသင္းႏွင့္ တဘက္အသင္း ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကရာ ပထမပိုင္းၿပီး သည္အထိ တဘက္ႏွင့္တဘက္ ဂိုးမသြင္းႏိုင္းၾကေသးပါ……။<br />(၁၅) မိနစ္ နားခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္က ႏုိင္ေအာင္ကစားဖို႕ လိုက္ေျပာရျပန္သည္….. ရပ္ကြက္သူရပ္ကြက္ သားမ်ားက လည္း အားေပးၾကပါသည္ …… အဲ့ဒီအထဲမွာ ထူးထူးျခားျခားအသံတခုကေတာ့ “ ေဟ့ညီေလး အာရာရာ မင္းႏိုင္ေအာင္ ကန္ေနာ္ ႏိုင္ေအာင္မကန္ရင္ မင္းငါ့ညီမနဲ႕ေ၀ၿပီသာမွတ္” အေမးေလး ဘယ္ကအသံတုန္း ၊ အသံလာရာကို လွမ္းၾကည့္မိ ေတာ့ မေတာ္ေရေသးတဲ့ ေယာက္ဖျဖစ္ေနတယ္…..။ ကြ်န္ေတာ္က ေယာက္ဖကို လက္မ ေလးေထာင္ျပလုိက္တယ္….။ ႏုိင္မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာနဲ႕……။<br />ဒုတိယပိုင္းလည္းစပါၿပီး ၊ ႏွစ္သင္းလံုး သူ႕ရပ္ကြက္၊ ကိုယ့္ရပ္ကြက္အႏိုင္ရဖို႕ ယွဥ္ၿပိဳင္ကစားၾကရာ ႏွစ္သင္းစလံုး ဂိုမသြင္းႏုိင္းေသးပါ၊ ပြဲၿပီးခါနီး အခ်ိန္အနည္းငယ္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕အသင္းက (ေကာ္နာ) ကတဆင့္ ကန္လိုက္တဲ့ေဘာ္လံုး ကို ကြ်န္ေတာ္က ေခါင္းခုန္တိုက္လိုက္တာ အရွိန္က နည္းနည္းျပင္းတယ္နဲ႕တူတယ္ထင္တယ္ “ဂိုး” ဆိုတဲ့အသံေတြနဲ႕ အတူ လက္ခုပ္သံ ေတြလည္း လည္းၾကားေရာ ကြ်န္ေတာ္က “ဂိုး”သြင္းၿပီးတိုင္း ေနာက္ကြ်မ္း ပစ္တဲ့အက်င့္ရွိတယ္ဆိုေတာ့….. ထံုးစံအတိုင္းေနာက္ကြ်မ္းပစ္လိုက္တာ အိပ္ေနတဲ့ ကုတင္ေပၚကေနျပဳတ္က်ေတာ့ လန္႕ႏိုးသြားတာပဲ…. ေနာက္ဆက္တြဲ ဘာျဖစ္သြားလဲမသိေတာ့ဘူး”<br />ေယက္ဖေရ “ဂိုး” ေတာ့သြင္းႏိုင္ခဲ့ပါရဲ႕ ေယာက္ဖရဲ႕ညီမကို မရပဲ ကုတင္ေပၚကျပဳတ္က်လို႕ ခါးနာတာပဲရ လိုက္တယ္ ဗ်ား…..၊။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-9043604091429096169?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-22540506524825630692008-03-07T13:37:00.002+07:002008-03-10T14:03:59.598+07:00<div style="text-align: justify; color: rgb(51, 102, 255);"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><u><span style="font-size:14;">Press Release<o:p></o:p></span></u></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><span style="font-size:14;"><o:p> </o:p></span><span style="font-size:13;">The Homo Homini Award 2007 goes to three Burmese opposition female activists<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=""><o:p> </o:p></span><b style=""><span style="">Prague, March 5, 2008 – <st1:personname st="on">People in Need</st1:personname>, a leading non-governmental organization in Central Europe, has presented the Homo Homini award today. This award for significant contribution in the field of human rights in 2007 was bestowed upon three Burmese women activists: Su Su Nway, Phyu Phyu Thin, and Nilar Thein.<span style=""> </span>These women were heavily involved in the organization of last year’s pro-democracy protests in <st1:place st="on"><st1:country-region st="on">Burma</st1:country-region></st1:place>.</span></b><span style=""> The award was presented by Vaclav Havel upon the occasion of the opening </span><br /></p><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);" id="fullpost">ceremony of the One World Film Festival. Former Czech president expressed hope that the reception of the award will morally strengthen all three activists. “I know from my own experience how important international solidarity is for those who are unjustly persecuted for their political belief” he added. Burmese political prisoner Lae Lae Nwe, who spent four years in jail, accepted the award on their behalf. “The award is not only for those women activist but also it is for the people of Burma who struggle for democracy and freedom in my country” she said. The presented award included a photograph by Karel Cudlín taken during the fall of communism in Czechoslovakia in 1989, symbolizing that authoritarian regime can be overthrown. The photograph was signed by Vaclav Havel.<br /><br />The executive board of People in Need decided to honor the women activists for their outstanding courage in openly challenging the brutal military regime in Burma. “With this year’s award, we wish to acknowledge the efforts of all women who fight to restore democracy in this country,” said Igor Blaževič, director of One World Film Festival. Women are an essential part of the Burmese democratic opposition and they are as severely punished as men for their activities. More than 130 women were detained for their involvement in the protests between August and November 2007.<br /><br />This is currently the situation of one of the laureates, Su Su Nway, who is currently detained in Rangoon’s notorious prison, Insein. Award winners Phyu Phyu Thin and Nilar Thein are wanted for their part in the organization of the protests and are currently in hiding at an unknown location. “Our collaborators have confirmed that all three women have been informed about being granted the Homo Homini award,” said Marie Peřinová, head of Burmese projects at People in Need.<br /><br />The award was officially presented today at the gala opening of the One World Human Rights Documentary Film Festival. The ceremony was attended by many important figures of Czech cultural and political life such as deputy prime minister, minister of culture, mayor of Prague, and representatives of Burmese exiled groups like Min Zin – an opposition activist working for Radio Free Asia, and Soe Aung, a spokesperson of the National Council of the Union of Burma. From the hands of Václav Havel, the award was presented to Lae Lae Nwe, former political prisoner, who accepted the award on behalf of the three honored women. Lae Lae New now lives in Thailand where she works for the Assistance Association of Political Prisoners.<br /><br />Profiles of the three laureates are attached below. Should you require any further information, please use the following contacts:<br /><br />Marie Peřinová, head of Burmese projects, People in Need<br />+420 777 787 975, marie.perinova@pinf.cz<br />Jan Líska, coordinator of Burmese projects, People in Need<br />+420 777 787 369, jan.liska@pinf.cz<br /><br /><br />Profiles of laureates:<br />Su Su Nway is a member of the National League for Democracy. She was the first Burmese national to successfully sue local governmental officials over the issue of forced labor in 2004. As a result, she was harassed by Burmese authorities and jailed for 18 months. She was detained again in July 2007 for participating in a public praying session in honor of Daw Aung San Su Kyi’s release. In September 2007, she actively took part in the pro-democracy rallies. She managed to escape from a violent attempted arrest during one rally, but was later captured while hanging anti-governmental posters. She is currently being held at Insein Prison. Su Su Nway is a laureate of the NLD Human Rights Award (2005) and the John Humphrey Freedom Award (2006).<br /><br />Phyu Phyu Thin is a member of the National League for Democracy. She operates a clinic in Rangoon that provides treatment, medicine, and counseling to HIV and AIDS patients who were turned away from public hospitals. She was first detained in 2001 for organizing a protest rally in support of Daw Aung San Suu Kyi and again in 2007 for participating in a public praying session in favor of Daw Suu’s release. She actively participated in the September 2007 protests and subsequently was put on a governmental list of wanted persons. She is currently in hiding.<br /><br />Nilar Thein is a member of the 88 Student Generation Group. She has already been jailed twice for her pro-democracy activities – first in 1991 and second in 1998 when she, rather famously, slapped a policeman trying to block her way during one of the anti-governmental rallies that she co-organized. She spent the next five years in jail. Once again, she played an active role in the September 2007 protests and has been listed by authorities as a wanted person. She was forced to part from her four-month old baby daughter and is currently in hiding.<br /><br /><br />.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-2254050652482563069?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-39454179471946884902008-03-06T20:47:00.003+07:002008-03-06T20:53:14.892+07:00<p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Love is everywhere, I see it<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >You are all that you can be, go on and be it<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Life is perfect, I believe it <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Come and play the game whit me.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" ><o:p> </o:p><br />Open yourself to the first celebration<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Open you eyes to the joy and pain <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Life is the fruit of your own creation<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Ever new brith is a soul regained <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Drink-in my life a silver fountain.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" ><o:p> </o:p><br />Sweetwater running to the cold salt sea<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Old man moon on a white-top mountain<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Sound of the wind sing-in dreams for me<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Follow your heart like a flying stallion<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Race whit the sun to the edge of night<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >From your truth like a gold medallion <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" >Dance in the circle of the love and the night <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;font-size:16;" ><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-3945417947194688490?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-82972010434281553822008-02-19T11:32:00.003+07:002008-02-19T11:41:09.086+07:00<span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" > </span><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူ႕ ……… စကားခ်ဳိခ်ဳိေတြက<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">နားထဲကို ခါးတက္တက္၀င္လာေနတယ္<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတဲ့ တခဏတာ(သာ)ဟာ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရယ္ေမာျခင္းႏွင့္အတူ တခဏသာ(တာ)မွာ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေပ်ာက္ကြယ္သြားျပန္တယ္…။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br />ေဆးေရာင္ျခည္ ပန္းခ်ီကားက<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခပ္ေဟာင္းေဟာင္းစုပ္ခ်က္နဲ႕<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆြဲဲျခည္ထားတာ ခပ္ေဟာင္းေဟာင္းအေတြးႏွင့္အတူ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">နံရံအိုမွာ ငါ့ကုိရယ္ျပေနလို႕ေပါ့..။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br />လြင့္ေမ်ာေနတဲ့အေတြးက<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တိမ္ညိဳညိဳနဲ႕အတူ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပန္းခ်ီးကား တစ္ခ်ပ္ျဖစ္သြားျပန္တယ္…<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆြဲလက္စပန္းခ်ီးကားက<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">စုပ္ခ်က္မ်ားစြာနဲ႕<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ့ကို… ႀကိဳႀကိဳ ရယ္ျပေနေရာလား……..။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br />သူ႕<span style=""> </span>…….. စကားသံေတြ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ…. မၾကားခ်င္ေတာ့<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပ်ားရည္ခ်ဳိခ်ဳိလုိ နား၀င္ခ်ဳိတ့ဲ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">စကားလံုးလွလွေလးေတြလည္း<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ… မယံုၾကည္ႏိုင္ေတာ့ …….။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br />နားလည္မႈေတြ……<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခြင့္လြတ္မႈေတြနဲ႕…….<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ယံုၾကည္မႈေတြပါ…. ေရာေဖ်ာ္ထားတဲ့<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္ကို<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းငံုၿပီးေထြးထုတ္ေနမွန္း<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">နံရံအိုေပၚက ……..<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခပ္ေဟာင္းေဟာင္း မင္းရဲ႕ ပန္းခ်ီးကားက<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ့ကုိ ရယ္ေမာျခင္းႏွင့္အတူေျပာျပေနတယ္…။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-8297201043428155382?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-9278629958188499202008-02-16T15:33:00.007+07:002008-12-10T16:26:37.389+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7aiOsYwurI/AAAAAAAAAFo/wKavXU1evj4/s1600-h/01.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7aiOsYwurI/AAAAAAAAAFo/wKavXU1evj4/s320/01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167495995771108018" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7ahssYwuqI/AAAAAAAAAFg/LSU8XsZh-Sw/s1600-h/02.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7ahssYwuqI/AAAAAAAAAFg/LSU8XsZh-Sw/s320/02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167495411655555746" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7ahWMYwupI/AAAAAAAAAFY/haXr5nQZcfo/s1600-h/03.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7ahWMYwupI/AAAAAAAAAFY/haXr5nQZcfo/s320/03.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167495025108499090" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7ag3MYwuoI/AAAAAAAAAFQ/nGvQCPHLlbo/s1600-h/04.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7ag3MYwuoI/AAAAAAAAAFQ/nGvQCPHLlbo/s320/04.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167494492532554370" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /></div></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7agjcYwunI/AAAAAAAAAFI/5pBYBGl5GZo/s1600-h/05.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7agjcYwunI/AAAAAAAAAFI/5pBYBGl5GZo/s320/05.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167494153230137970" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-927862995818849920?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-41417593963335676322008-02-15T11:00:00.004+07:002008-02-19T11:50:29.870+07:00၀မ္းနည္းျခင္းမ်ားစြာျဖင့္<br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">Bio of Padoh Mahn Sha Lah Phan</span><div style="text-align: center;"><br /> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="Bodytxt" align="justify">Secretary-General and spokesperson of the Karen National Union</p> <p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="Bodytxt" align="justify">Assassinated by two gun men in his residence in Mae Sod on February 14, 2008.</p> <p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="Bodytxt" align="justify">He was born on July 5, 1943, in Taw Gyaung village, Pan Tanaw Township, Maaubin District, Delta division, Burma.</p> <p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="Bodytxt" align="justify">He was a Buddhist. Poe Karen leaves behind two sons and two daughters.</p> <p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="Bodytxt" align="justify">Padoh Mahn Sha graduated from Rangoon University in 1966 with a degree in History. He then joined the Karen Revolution led by KNU in 1966. Before joining KNU, he was one of the KNU's – UG from 1963 to 1966.</p> <p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="Bodytxt" align="justify">From 1966 to 1974, he led the ethnic revolution in Kareni, Shan and Kachin states several times. During this period, he traveled to China twice to talk to the BCP and CPC.</p> <p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="Bodytxt" align="justify">From 1975 to 1984, he became a Joint Secretary of the KNU, Nyaung Lay Bin District. In November 1984, he became a member of the KNU central committee and moved to the KNU Headquarters.</p> <p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="Bodytxt" align="justify">After joining the Karen Revolution in 1966, he later became the personal secretary of General Saw Bo Mya in 1988 when Saw Bo Mya was the president of the KNU, DAB and NCUB.</p> <p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="Bodytxt" align="justify">In 1995 at the KNU's 11th congress, he was elected a Joint General Secretary, and in 2000 at the KNU's 12th congress, he was elected General Secretary of KNU. Simultaneously he became a member of the National Council of the Union of Burma (NCUB) secretariat.</p><span style="color: rgb(51, 102, 255);" id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-4141759396333567632?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-57007393077127440302008-02-14T18:10:00.003+07:002008-12-10T16:26:37.545+07:00<span style="font-size:100%;"><a style="color: rgb(204, 0, 0);" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7Qh88YwucI/AAAAAAAAADw/zLuXIfJNhVU/s1600-h/14-2-08_pado.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166792003386653122" style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7Qh88YwucI/AAAAAAAAADw/zLuXIfJNhVU/s200/14-2-08_pado.jpg" border="0" /></a><br /></span><div style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ပဒုိမန္းရွာလားဖန္းလုပ္ႀကံခံရ၍ ပြဲခ်င္းၿပီးေသဆုံး<br /><br />ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး (ေကအန္ယူ) အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး<br />ပဒုိမန္းရွာလားဖန္း အသက္ (၆၄) ႏွစ္သည္ ယေန႔ ညေန (၄) နာရီ<br />(၄၀) မိနစ္တြင္ အမည္မသိ လူႏွစ္ဦးက ေနအိမ္တြင္ ေသနတ္ျဖင့္ လာေရာက္ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ေသာေၾကာင့္ ရင္ၫြန႔္တြင္ ထိမွန္ကာ ပြဲခ်င္းၿပီး ေသဆုံးသြားသည္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-5700739307712744030?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-715961934865837612008-02-14T15:35:00.003+07:002008-02-14T15:44:21.075+07:00<div style="text-align: center; color: rgb(255, 153, 0); font-style: italic;"><span style="font-size:85%;"><strong><em>A Valentine is nothing like</em></strong><br /></span><span style="font-size:85%;"><strong><em> A chocolate or a rose.</em></strong><br /></span><span style="font-size:85%;"><strong><em> For in a week these shall be gone,</em></strong><br /></span><span style="font-size:85%;"><strong><em> But Valentines remain.</em></strong></span> </div><p style="text-align: center; color: rgb(255, 153, 0); font-style: italic;"> <span style="font-size:100%;">If love were always sweet to tongue<br /> Or fragrant to the nose,<br /> Each day would be like Valentine's,<br /> And we would go insane.</span> </p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 153, 0); font-style: italic;"> <span style="font-size:100%;">A Valentine just hangs around<br /> Waiting to be kissed<br /> Long after special days have passed<br /> And every days are here.</span> </p><p style="text-align: center; color: rgb(255, 153, 0); font-style: italic;"> <span style="font-size:100%;">So one is wise to choose one well<br /> And chocolates to resist.<br /> For in the midst of mania<br /> It's nice to have one near.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-71596193486583761?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-25904961917150543352008-02-13T09:52:00.003+07:002008-12-10T16:26:37.714+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7JcNsYwubI/AAAAAAAAADo/x3ESRTYhq74/s1600-h/bv01019.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R7JcNsYwubI/AAAAAAAAADo/x3ESRTYhq74/s200/bv01019.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166293112870451634" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> A National Hero of Burma</span></span><br /></div><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br />13th February 1915<br />Born at Natmauk, a township in Magwe district, central Burma.<br />1932<br />Matriculated in the “A” category with distinctions in Burmese and </span><br /></span><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" id="fullpost" ><br />Pali.<br /><br />1935-36<br />Elected to the executive committee of the Rangoon University Students’ Union and became the editor of the Students’ Union Magazine.<br /><br />February 1936<br />Expelled from the university for publication of the article “Hell Hound at Large” in the union magazine. Expulsion of Ko Aung San and Ko Nu from the university led to the university strike. Later, the government conceded strikers’ demands and retracted expulsion orders.<br /><br />1938<br />Elected as president of the Rangoon University Students’ Union and the All Burma Student’s Union. Appointed as a student representative in “Rangoon University Act Amendment Committee” by the government.<br /><br />October 1938<br />Joined Dohbama Asi-ayone (”We-Burmese” Organization) and became Thakin Aung San.<br /><br />1938 to August 1940<br />Acted as the Head Office General Secretary of Dohbama Asi-ayone.<br /><br />1938-39<br />Countrywide strikes known as Revolution of Year 1300 (Burmese calendar year).<br /><br />1939 to 1940<br />Helped to found Bama-htwet-yat Ghine (Freedom Bloc) and became the general secretary.<br /><br />March 1940<br />Attended Indian National Congress Assembly in Rangar?, India.<br /><br />1940<br />Went underground due to arrest warrant issued by the British government.<br /><br />August 1940<br />Left for Burma and reached Amoy, China and later to Tokyo, Japan.<br /><br />February 1941<br />Came back to Burma with offer of arms and money support from the Japanese for uprising.<br /><br />1941<br />Arrived in Japan for military training together with the first batch of the Thirty Comrades.<br /><br />December 1941<br />Founded Burmese Independence Army (BIA) in Bangkok, Thailand with the help of the Japanese and became chief-of-staff Major-General Aung San (a.k.a. Bo Teza).<br /><br />March 1942<br />Rangoon, capital of Burma, fell to the Japanese Army. The Japanese military administration took over Burma.<br /><br />July 1942<br />Reorganized BIA and become Burma Defence Army (BDA). Appointed as Commander-in-Chief Colonel Aung San.<br /><br />6th September 1942<br />Married with Daw Khin Kyi.<br /><br />March 1943<br />Promoted to become Major-General Aung San of BDA.<br /><br />1943<br />Invited to Japan and decorated by the Emperor with “Order of the Rising Sun”.<br /><br />1st August 1943<br />Burma was declared an independent nation and Major-General Aung San became the War Minister.<br /><br />1943<br />BDA was renamed as Burma National Army (BNA).<br /><br />November 1943<br />The British troops hiding in hills of Burma received Aung San’s plan to turn his forces against the Japanese.<br /><br />1st August 1944<br />Declared Burma’s independence status as fake in independence day anniversary speech.<br /><br />August 1944<br />Founded Anti-Fascist Organization (AFO) and became the military leader of the organization.<br /><br />27th March 1945<br />Burmese troops throughout the country rose up against the Japanese.<br /><br />15th May 1945<br />Met with William Slim of the Fourteenth Army.<br /><br />15th June 1945<br />Victory parade was held in Rangoon. The Burmese forces participated alongside the British and Allied forces.<br /><br />August 1945<br />The Japanese forces surrendered.<br /><br />August 1945<br />AFO was expanded and renamed as Anti-Fascist People’s Freedom League (AFPFL).<br /><br />1945<br />BNA was renamed as Patriotic Burmese Forces (PBF).<br /><br />September 1945<br />Signed an agreement to merge PBF with Burma Army under British command during a meeting in Kandy, Ceylon.<br /><br />October 1945<br />Civil government was restored with Dorman-Smith as the governor of Burma.<br /><br />January 1946<br />Elected as president of the AFPFL.<br /><br />September 1946<br />Appointed as Deputy Chairman of the Executive Council of Burma with portfolios for defence and external affairs.<br /><br />2nd January 1947<br />Met with Prime Minister Jawaharlal Nehru of India in New Delhi, India during his way to London.<br /><br />27th January 1947<br />Signed “Aung San-Attlee Agreement” in London guaranteeing Burma’s independence within a year.<br /><br />June 1947<br />Convened series of conferences at the Sorrenta Villa in Rangoon for rehabilitation of the country.<br /><br />13th July 1947<br />Gave last public speech urging Burmese people to mend their ways and urge them for more discipline.<br /><br />19th July 1947<br />Assassinated during the Executive Council meeting together with six other Councillors, including his elder brother, U Ba Win. U Saw, a former Prime Minister, was found guilty of the abetment and executed.<br /><br />4th January 1948<br />Burma regained its independence.<br /><br /><a href="http://www.aungsan.com/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">More information here.</span></a><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-2590496191715054335?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-46555931193736154572008-02-08T11:50:00.000+07:002008-02-09T10:30:28.435+07:00<span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> </span></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">“ေဟာင္းႏြမ္ျခင္းရဲ႕ တဘက္မွာ”<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်ိန္ေတြလည္းကုန္<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေငြေတြလည္းကုန္<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လူေတြလည္းအို<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တေန၀င္ တေနထြက္တာ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ ။<o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p><br />ႏွစ္ေထာင့္ခြန္ဆိုတဲ့ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ဟာလဲ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဟာင္းႏြမ္းတဲ့ အတိတ္ႏွင့္အတူ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">က်န္ရစ္ခဲ့ေလၿပီး………။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ခရီးရွည္ဟာလည္း <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၀ုိးတ၀ါး လမ္းတ၀က္မွာ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေရာင္ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ေပ်ာက္လုေနၿပီ…….။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br />ခေရာင္းလမ္းကို <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့ ေျခအစံုဟာ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">“မနာ” နိုင္ေတာ့မွန္းသိေပမဲ့<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ဖို႕ အားအင္ေတြက<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">“ေန” <span style=""> </span>ၫိဳၫိဳႏွင့္အတူ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေနာက္အရပ္ကို တဖန္၀င္သြားျပန္ၿပီ……..။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br />ေနာက္ တေန႕တာ ေနထြက္ခ်ိန္ကို<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရယ္ေမာျခင္းႏွင့္အတူ <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႀကိဳဆိုႏိုင္ဖို႕ …………<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ…… အားတင္းထာမိျပန္တယ္……။ <o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p>ဟန္ေဆာင္မႈ႕မဲ့ မဆံုးႏုိင္ေသးတဲ့<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီ သံတရာ ခရီးရွည္ကို <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ၿပီးဆံုးသည္အထိ <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ……… ေလွ်ာက္လွမ္းေနဦးမွာပါ<span style=""> </span>။ <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-4655593119373615457?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-91133566163155635142008-02-07T11:16:00.000+07:002008-02-07T11:44:07.134+07:00<span style="color: rgb(51, 102, 255);">သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ ထိုင္းႏိုင္ငံသမိုင္းအေၾကာင္းကို ဖက္ရူႏိုင္တယ္ေနာ္ ……. ဖက္ရတာ အဆင္မေျပရင္လည္း PDF file ကို download လုပ္လို႕ရပါတယ္ခင္ဗ်ား…. <a href="http://aappb.wordpress.com/files/2008/02/ttt.pdf"> ( Download this Pdf files ) </a></span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">တိုင္လူမ်ဳိး စလာပုံ (ယခု ထိုင္းလူမ်ဳိး) </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br />ထိုင္းႏိုင္ငံ သို႔မဟုတ္ စီယံ ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာပုံကို ၾကည့္လွ်င္ လန္နာ ( Lanna )ေခတ္ နဲ႔ ဆူကိုထုိင္း (Sukothai) ေခတ္ကို ျပန္လည္ ၾကည့္ရမည္ျဖစ္ပါတယ္္။ ထိုေခတ္ႏွစ္ ေခတ္မတိုင္မွီ Tai စကားကို သုံးတဲ့လူမ်ဳိး(ထိုင္းလူမ်ဳိးအစ)ျဖစ္တည္လာပုံမွာ ေျမာက္ပိုင္း ဗီယက္နမ္မွာရွိတဲ့ ဒိန္ဘီယမ္ဖူး ေနရာကေန တိုင္ လူမ်ဳိးေတြ ဆင္းသက္လာတာကို အခုေခတ္ ပညာရွင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ယုံၾကည္လက္ ခံထားပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္တစ္ေထာင္ ေက်ာ္ေက်ာ္က အဲဒီ ဒိန္ဘီယမ္ဖူးေနရာကေန တရုတ္ျပည္ေတာင္ပိုင္း နဲ႔ တရုတ္ျပည္ အေနာက္ေတာင္ပိုင္း၊ ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္း၊ အိႏၵိယျပည္ အေရွ႕ေျမာက္ပိုင္း၊ လာအို နဲ႔ ယခု ထိုင္းႏိုင္ငံတို႔ဆီ အေျခခ်ဖို႔ ေရႊ႕ေျပာင္း ေရာက္ရွိလာ ၾကပါတယ္။ တိုင္လူမ်ဳိးေတြဟာ ျမစ္ကမ္းပါးနဲ႕နီးတဲ့ ေဒသေတြမွာ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);" id="fullpost"><br />အေျခခ်ေနထိုင္ၾကဖို႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသတြင္းကို အစုလိုက္ ေရာက္ရွိလာၾကတယ္။ သူတို႔ အဓိက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းက လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိးျခင္းပါပဲ။ တိုင္လူမ်ဳိးေတြ၏ ဘာသာကိုးကြယ္မွဳက အစပိုင္းမွာ animism ျဖစ္ပါတယ္။ ေရွးဦး မြန္၊ ခမာ လူမ်ဳိးေတြ နဲ႔ မေတြ႕ခင္အထိ အဲဒီ ဘာသာကို ကိုးကြယ္ပါတယ္။ သူတို႔ အုပ္ခ်ဳပ္မွဳပုံစံက ရြာသူႀကီး အုပ္ခ်ဳပ္မွဳပုံစံကေန အစျပဳပါတယ္။ ထုိင္းလို m?ang လို႔ေခၚပါတယ္။ ပထမ ေအဒီ ရာစုႏွစ္ေလာက္မွာ တိုင္လူမ်ဳိးေတြဟာ လူမ်ဳိးႀကီး မြန္၊ ခမာ လူမ်ဳိးေတြ နဲ႔ စတင္ေတြ႔ထိပါတယ္။ ေနာက္ အဲဒီလူမ်ဳိးေတြ ဆီကေန ဘာသာစကားတစ္ခ်ဳိ႕၊ ယဥ္ေက်းမွဳတစ္ခ်ဳိ႕ နဲ႔ ဘာသာေရးကို ရရွိၾကတယ္။ ျပဳလြယ္ျပင္လြယ္ လက္သင့္ခံလြယ္ေသာ တိုင္လူမ်ဳိးေတြျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္လူမ်ဳိးေတြ ရဲ႕ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ အိႏၵိယလူမ်ဳိးေတြ လည္းအေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့ၾကတာေတြရွိခဲ့ေတာ့ သူတို႔ဆီက ေန ဟိႏၵဴ အယူ ဘာသာေရးပုံစံ ကိုးကြယ္မွဳလည္းရွိခဲ့ပါတယ္။ ေအဒီ ၆ ရာစု ကေန ေအဒီ ၉ ရာစု ေလာက္မွာ မြန္ေတြတည္ေထာင္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ မြန္ႏိုင္ငံေတာ္ေတြ ျမန္မာျပည္ေတာင္ပိုင္းနဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္းေဒသေတြမွာ စည္ပင္၀ေျပာစြာ ျဖစ္တည္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒြါယာ၀တီ(Dvaravati period) ေခတ္က မြန္ႏိုင္ငံေတာ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာေျပာရရင္ ယခုဘန္ေကာက္နဲ႔ ကပ္လ်က္ ပထုန္ထာနီ (Pathumthani province)ေဒသဟာ မြန္လူမ်ဳိး ေတြပိုင္ဆိုင္ခဲ့တဲ့ ေနရာေဒသ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တိုင္လူမ်ဳိးေတြဟာ တစ္စတစ္စ ေနရာခ်ဲ႕ထြင္ခဲ့ ၾကတယ္။ ခ်င္းမိုင္ ( ယခု Chiang Mai ျမိဳ႕၊ ထုိင္းႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းမွာ ရွိပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ဒုတိယ ျမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။) နဲ႕ လာအိုႏိုင္ငံ အေရွ႕ေျမာက္ေဒသ အထိ ခ်ဲ႕ထြင္ခဲ့ၾကတယ္။ ေတာင္ပိုင္း ကုန္တြင္းပိုင္း ေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသတြင္းကို ေနရာခ်ဲ႕ထြင္လာရာ ခမာလူမ်ဳိး (Cambodians ကမ္ပူးခ်ား လူမ်ဳိး) နဲ႔ ထိေတြ႕တယ္။ ေအဒီ ၉ ရာစု နဲ႔ ၁၃ ရာစု အတြင္းမွာ ခမာ လူမ်ဳိးေတြဟာလည္း သူတို႔ နယ္ပယ္ကို ခ်ဲ႕ထြင္ခဲ့ၾကတယ္။ ယခု ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အန္ေကာ အထိ (Angkor) ျဖစ္ပါတယ္။ ခမာ ဘုရင္ ဂ်ာရာ၀ါမန္-၇- (Jayavarman VII – 1881 to 1220) လက္ထက္မွာ သူ႕ရဲ႕ အင္ပါယာကို ယခုေခတ္ ထုိင္းႏိုင္ငံ တ၀က္ေလာက္အထိ ခ်ဲ႕ထြင္ခဲ့ပါတယ္။ တိုင္လူမ်ဳိးေတြဟာ ေအဒီ ၁၃ ရာစုေလာက္အထိ စုစုစည္းစည္း မရွိခဲ့ေသးပါ။ သို႕ေပမယ့္ မြန္ နဲ႕ ခမာ လူမ်ဳိးေတြဆီကေန ယဥ္ေက်းမွဳ၊ ဘာသာ စာေပတစ္ခ်ဳိ႕ နဲ႕ ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာကို လက္ခံရယူခဲ့ၾကတယ္။ ေအဒီ ၁၃ ရာစုႏွစ္ေလာက္မွာ မြန္ နဲ႕ ခမာ ႏိုင္ငံေတာ္ေတြကို စတင္ ဖိအားေပးႏိုင္ေလာက္တဲ့ အင္အားနဲ႕ အာဏာရရွိ စုေဆာင္းႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ တိုင္လူမ်ဳိးေတြဟာ သူတို႔ ၾသဇာ သက္ေရာက္ဖို႔ အတြက္ မြန္၊ ခမာ ႏိုင္ငံေတာ္ေတြကို ဖိအားေပးလာႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ တိုင္ လူမ်ဳိးေတြဟာ ေက်ာက္ဖရား ျမစ္၀ွမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အေျခခ်ၿပီး၊ တိုင္လူမ်ဳိးေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ေဒသအျဖစ္ ထူေထာင္ႏိုင္ ခဲ့တယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္းေဒသ မေလးကြ်န္းဆြယ္ေဒသအထိခ်ဲ႕ထြင္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ သူတို႔ ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာဟာလည္း မြန္၊ မခာ လူမ်ဳိးေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ၿပီးေနာက္ပိုင္း ဗုဒၶဘာသာကို လက္ခံ ကိုးကြယ္လာခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ သီရိလကၤာႏိုင္ငံမွ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာပုံစံဟာ နခုန္စီသမာရပ္ (Nakhon Si Thammarat ေဒသ၊ ယခု ထိုင္းႏိုင္ငံ) ကေန တိုင္လူမ်ဳိးေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ေဒသေတြကို ေရာက္ရွိျပန္႔ႏွံ႔လာခဲ့တယ္။ ေအဒီ ၁၃ ရာစု မွာ တိုင္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ပထမဆုံး ဆူကိုထိုင္း ႏိုင္ငံေတာ္တည္ေထာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဆူကိုထိုင္းေခတ္ တတိယေျမာက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ဘုရင္ ရမ္ခဟန္ (Ramkhamhaeng: 1279-98) လက္ထက္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္ကုိ ေတာင္ပိုင္း နခုန္စီသမာရပ္ နဲ႔ ယခုထိုင္းႏိုင္ငံ အေနာက္ပိုင္း ျမန္မာျပည္အေရွ႕ပိုင္း အစပ္၊ ယခု ေခတ္လာအုိႏိုင္ငံ လုံပရာဘန္ (Luang Prabang) အထိိ ခ်ဲ႕ထြင္ႏုိင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဘုရင္ ရမ္ခဟန္ လက္ထက္မွာ သူ႔ႏိုင္ငံနဲ႔ ကပ္လ်က္ နယ္ပယ္ေဒသေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သူ႔ၾသဇာခံအျဖစ္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဘုရင္ရမ္ခဟန္လက္ထက္ ေအဒီ ၁၂၉၂ ေလာက္မွာ ပထမဆုံးေသာ ထုိင္းစာကို ေက်ာက္ထက္ အကၡရာ တင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ခမာလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အသံ၊ သရ ဗ်ည္းနဲ႔ ေရးသားမွဳပုံစံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ကူးယူေမြးစား အသုံးျပဳႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခမာ စာနဲ႔ ထိုင္းစာဟာ ေတာ္ေတာ္ စင္တူေနတာပါ။ ေျပာဟန္၊ ေရးဟန္ေရာ ၅၀ ရာႏွဳန္းခန္႔ တူပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဆုံး ဆူကိုထုိင္းေခတ္ဟာ စည္ပင္ဖြံ႔ၿဖိဳးခဲ့ပါတယ္။ ဆူကိုထိုင္း ေခတ္ဟာ အႏွစ္ ႏွစ္ရာေလာက္ ၾကာျမင့္ခဲ့ပါတယ္။ တိုင္လူမ်ဳိးေတြအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ဆူကိုထိုင္းေခတ္ဖြံ႔ၿဖိဳးေနစဥ္မွာပဲ ယခုထိုင္းႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းမွာ တိုင္လူမ်ဳိးျဖစ္တဲ့ ဘုရင္ မန္ဂရိုင္ (၁၂၉၂ မွ ၁၃၁၇၊ ခ်င္းမိုင္) ဟာ မြန္ႏိုင္ငံေတာ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ Haripunjaya ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ ခ်င္းမိုင္ ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ကို တည္ေထာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဘုရင္ မန္ဂရိုင္ၿပီး လန္နာဘုရင္လက္ထက္မွာ တိုင္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ ၾသဇာႀကီးမားတဲ့ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံေတာ္အျဖစ္ ျမင့္ျမင့္မားမားရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ၁၆ ရာစုေလာက္မွာ ေတာ့ ျမန္မာတို႔ရဲ႕က်ဴးေက်ာ္သိမ္းပိုက္မွဳကို ခံခဲ့ရတယ္။ ျမန္မာဘုရင္ရဲ႕ ၾသဇာ သက္ေရာက္တဲ့ နယ္ပယ္အျဖစ္ ေလ်ာက်သြားခဲ့တယ္။ ၁၉ ရာစု ေလာက္အထိ ျမန္မာ လက္ေအာက္ခံေဒသ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ျမန္မာသိမ္းပုိက္နယ္ေျမကို အယုဒၶယေခတ္ အလယ္ပိုင္း ေလာက္မွာ ျမန္မာဆီမွ ျပန္လည္ သိမ္းပိုက္ ရယူႏိုင္ခဲ့တယ္။<br /><br />အယုဒၶယ ေခတ္ (၁၃၅၁ မွ ၁၇၆၇)<br />အယုဒၶယႏိုင္ငံေတာ္ကို ၁၅ ရာစုႏွစ္ အလယ္ ေက်ာက္ဖရားျမစ္ရဲ႕ေဘးေျမျပန္႔ ေဒသ (ယခု ဘန္ေကာက္ရဲ႕ ေျမာက္ပိုင္းနဲ႔ ၅၅ မိုင္ေ၀းတဲ့ အယုဒၶယနယ္) မွာ တည္ေထာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အယုဒၶယ ေခတ္ဟာ အႏွစ္ ၄၀၀ ေလာက္ ၾကာျမင့္ခဲ့တယ္။ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံေတာ္ အျဖစ္ ၀ံ့ထည္စြာရပ္တည္ ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ၁၅၆၉ ခုႏွစ္မွာ ေတာင္ငူေခတ္ ဘုရင္ ဘုရင့္ေနာင္ ဟာ အယုဒၶယကို သူ႔လက္ေအာက္ခံ ႏိုင္ငံေတာ္ အျဖစ္ သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဘုရင့္ေနာင္ဟာ အခုအထိ ထိုင္းလူမ်ဳိးေတြေလးစားကိုးကြယ္တဲ့ ဘုရင္တစ္ပါးပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူဟာ သိမ္းပိုက္ၿပီး၊ အယုဒၶယ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီး မလုပ္ခဲ့ပါ။ ဘုရင့္ေနာင္ဟာ အယုဒၶယကို စည္ပင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေျမွာက္စားသင့္သူကို ေျမွာက္စား ခ်ီးေျမာက္သင့္သူကို ခ်ီးေျမွာက္ခဲ့တယ္။ ဘုရင္ေနာင္ဟာ တိုင္းတစ္ပါးဘုရင္ျဖစ္ေပမယ့္ ဘာသာ၊ ယဥ္ေက်းမွဳနဲ႔ ထုိင္းလူ႔အဖြဲ႔ အစည္းကို အက်ဳိးျပဳခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကို ယခုေခတ္ ေခတ္ပညာတတ္ ထိုင္းလူမ်ဳိးေတြက ေလးစားၾကည္ညိဳၾကတယ္။ အယုဒၶမင္းသားေနရစ္စြမ္ လက္ထက္မွာ ျမန္မာဘုရင္ဆီမွ အယုဒၶယကို ျပန္လည္သိမ္းပိုက္ရယူႏိုင္ခဲ့တယ္။ (ေနရစ္စြမ္ဇတ္ကားကို ၾကည့္ဖို႔တိုက္တြန္းပါတယ္။) ျမန္မာဘုရင္ အေလာင္း ဘုရားဦးေအာင္ေဇယ် လက္ထက္ ၁၇၆၇ ခုႏွစ္မွာ အယုဒၶယဟာ ေစတီပုထိုး၊ သူတို႔၏ ယဥ္ေက်းမွဳအေမြအႏွစ္ ေတြကို ဖ်က္ဆီးခံလိုက္ရတယ္။ အေလာင္းဘုရား ဦးေအာင္ေဇယ်ကို ထိုင္းလူမ်ဳိးေတာ္ေတာ္မ်ားက မုန္းတယ္။ အယုဒၶယႏိုင္ငံေတာ္ကို ဖ်က္ဆီးခဲ့လို႔ပါပဲ။<br /><br />တုန္ဘူရီေခတ္ နဲ႔ အေစာပိုင္းဘန္ေကာက္ ေခတ္<br />အယုဒၶယဟာ ျမန္မာလက္ေအာက္ေရာက္ၿပီး ဖ်က္ဆီးခံလိုက္ရၿပီးေနာက္ပိုင္း တပ္မွဴးတဦး ျဖစ္တဲ့ တက္ဆင္ (Taksin) ဟာ ၁၇၆၇ ခုႏွစ္မွာပဲ သူ႔ ရဲ႕ ပထမဆုံးေတာ္ၿမိဳ႕ေတာ္ ျဖစ္တဲ့ တုန္ဘူရီ (Thonburi: ယခုဘန္ေကာက္ ေက်ာက္ဖရားျမစ္ေဘးမွာ တည္ရွိသည္။) ကို တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး တိုင္လူမ်ဳိး ဘုရင္ အေနျဖင့္ စတင္အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ ဘုရင္ တက္ဆင္ လက္ထက္မွာပဲ ျမန္မာဘုရင္ သိမ္းပိုက္ထားတဲ့ နယ္ပယ္ေဒသေတြကို ျပန္လည္ရယူ ႏိုင္ခဲ့တယ္။ သူဟာ တိုင္လူမ်ဳိးစစ္စစ္ေတာ့မဟုတ္ပါ။ တရုတ္ေသြးတ၀က္ပါေသာ ဘုရင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔လက္ထက္မွာ တရုတ္လူမ်ဳိးအေျခခ်ေနထိုင္သူေတြ တိုးပြားမ်ားျပားလာခဲ့တယ္။ ထိုင္းႏုိင္ငံသမိုင္းမွာ တိုက္ေရး၊ ခိုက္ေရးမွာ အလြန္တက္ႂကြ၊ ထက္ျမက္ေသာ ဘုရင္တပါးအျဖစ္လူသိမ်ားတဲ့ဘုရင္ တပါးလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ၁၇၈၂ ခုႏွစ္ မွာ စိတ္ေ၀ဒနာ၊ စိတ္ေဖါက္ျပန္တဲ့ ဘုရင္အျဖစ္နဲ႔ ထင္ရာလုပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနလို႔ သူ႔ရဲ႕ တပ္မွဴးတပါးျဖစ္တဲ့ ေက်ာက္ဖရားခ်က္ကရီ (တိုင္လူမ်ဳိး) မွ ျဖဳတ္ခ်ကြပ္္မ်က္လိုက္တယ္။ ေက်ာက္ဖရားခ်က္ကရီ ဟာ ပထမေျမာက္ ရာမဘုရင္ အျဖစ္ တင္ေျမာက္ခံရတယ္။<br /><br />ခ်က္ကရီ ဘုရင္မ်ဳိးဆက္ ႏွင့္ အေစာပိုင္းဘန္ေကာက္<br />ပထမေျမာက္ ရာမ ဘုရင္ဟာ ၁၇၈၂ မွ ၁၈၀၉ ခုႏွစ္ထိ အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ သူ႔ရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ေက်ာက္ဖရားျမစ္၀ွမ္းမွ ယခုဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕နန္းေတာ္ကို ေရႊ႕ယူခဲ့တယ္။ ၁၇၈၅ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာဘုရင္ရဲ႕ ျပင္းထန္တဲ့ ထုိးစစ္ဆင္မွဳကို ခံရတယ္။ မနည္းျပန္လည္ခုခံခဲ့ရတယ္။ ၁၈၂၀ ခုႏွစ္ေက်ာ္ အထိ ျမန္မာ ဘုရင္ေတြရဲ႕ ႀကိဳးၾကားႀကိဳးၾကားထိုးစစ္ဆင္မွုကိုခံရတယ္။ ဒုတိယေျမာက္ ရာမဘုရင္ၿပီး တတိယေျမာက္ ရာမဘုရင္လက္ထက္မွာ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္မွာ ထိုင္းႏိုင္ငံနဲ႔ အင္အားသူမသာကိုမသာျဖစ္တဲ့ ျမန္မာကို အဂၤလိပ္က ထိုးေဖာက္ က်ဴးေက်ာ္တာကို သိတဲ့အခါမွာ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံ (ထိုင္းႏိုင္ငံ)ကို တိုက္ခိုက္လာမွာ စိုးရိမ္တဲ့အတြက္ အဂၤလိပ္နဲ႔ ၁၈၂၆ ခုႏွစ္ ဘာေန စာခ်ဴပ္ (Burney Treaty) ကို ခ်ဴပ္ဆုိခဲ့တယ္။ ကုန္သြယ္ေရး စာခ်ဴပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ တတိယေျမာက္ ရာမ ဘုရင္ရဲ႕ ခ်င့္ခ်ိန္စဥ္းစားေတြးေခၚၿပီး လုပ္ခဲ့တာကို ခ်ီးက်ဴးရမယ္ျဖစ္ပါတယ္။ စတုတၳေျမာက္ ရာမဘုရင္ျဖစ္တဲ့ ဘုရင္ မြန္ကြတ္ (King Mongkut: ၁၈၅၁ မွ ၁၈၆၈) လက္ထက္မွာ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံေတာ္ (ထိုင္းႏိုင္ငံ)ဟာ စတင္တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးလာတယ္။ ၁၈၅၅ ခုႏွစ္မွာ ၀ီတိုရိယ ဘုရင္မရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ ဆာ ဂၽြန္ဘိုရင္း ဟာ (Sir John Bowring) ကုန္သြယ္မွဳစည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကို ေလွ်ာ့ေပးဖို႔၊ အခြန္ အတိုးေလွ်ာ့ေပးဖို႔ နဲ႔ အဂၤလိပ္ ၀ီတိုရိယဘုရင္မရဲ႕ အတိုင္ပင္ခံရုံးဖြင့္ဖို႔ အတြက္ ဘုရင္မြန္ကြတ္ကို ဖိအားေပးခဲ့တယ္။ သူဟာ အဂၤလိပ္ရဲ႕ အင္အားႀကီးမွဳကို ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္တဲ့ ဘုရင္ျဖစ္တာေၾကာင့္ အဂၤလိပ္နဲ႔ အေလွ်ာ့အတင္း ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးမွဳကို လုပ္ယူၿပီး ကုန္သြယ္ေရး စာခ်ဴပ္တခုကို ခ်ဴပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့တယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံသမိုင္းမွာ ထင္ရွားတဲ့ ဘိုရင္းစာခ်ဴပ္(Bowring Treaty) ျဖစ္ပါတယ္။ ယခုလိုကုန္သြယ္ေရးစာခ်ဴပ္ေတြကို ဥေရာပ အင္အားႀကီး ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံတို႔ နဲ႕လည္းခ်ဴပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဘုရင္မြန္ကြတ္ဟာ ဆိုင္ရမ္ႏိုင္ငံ ရဲ႕ကုန္သြယ္မွဳကို အေနာက္နဲ႔ ဥေရာပ ႏိုင္ငံေတြကို စတင္မိတ္ဆက္ ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ အေနာက္တိုင္းသား အတိုင္ပင္ခံနဲ႔ အေထာက္ေတာ္ေတြကို သူ႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္္အုပ္ခ်ဴပ္မွဳပိုင္းမွာ သင့္ေတာ္ရာကို ခန္႔ထားေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဂၤလိပ္ လူမ်ဳိး မစ္အန္နာ လီယိုႏို၀န္ ကို သူ႔ရဲ႕ သားေတာ္၊ သမီးေတာ္ေတြကို အေနာက္တိုင္း ဘာသာစကားစာေပ၊ ယဥ္ေက်းမွဳကို သင္ယူဖို႔ အတြက္ ခန္႔ထားခဲ့တယ္။ အဂၤလိပ္လူမ်ဳိး မစ္အန္နာ ဟာ ဘုရင္မြန္ကြတ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာအုပ္ ကို ထုတ္ေ၀ခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရင္မြန္ကြတ္ဟာ သခ်ၤာ၊ လက္တင္ဘာသာရပ္ နဲ႔ နကၡတ္ေဗဒကို ေလ့လာလိုက္စားခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ အသက္အရြယ္ ၄၆ ႏွစ္က်မွ စတုတၳေျမာက္ ရာမဘုရင္ျဖစ္လာတဲ့သူပါ။ ဘုရင္မျဖစ္မွီမွာ သူဟာ ရဟန္းေဘာင္မွာ ၂၆ ႏွစ္ၾကာေအာင္ ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶစာေပနဲ႔ ဗုဒၶအဘိဓမၼာကို ေကာင္းေကာင္းပိုင္ႏိုင္ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဘုရင္တပါးပါ။ သူဘုရင္ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ ေထရ၀ါဒပုံစံကို ယုံၾကည္သက္၀င္တဲ့ အတြက္ ထိုင္းႏိုင္ငံဟာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံေတာ္အျဖစ္ ၀ံ့ထည္စြာ သန္႔စင္တဲ့ မြန္ျမတ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္နဲ႔ ယခုထက္တိုင္ ရပ္တည္ေနႏိုင္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္မွာလို သံဃာယနာ တင္တဲ့ပြဲလိုမ်ဳိးလုပ္ခဲ့တဲ့ ပုံစံပါ။ သူဟာ ဘုရင္ကို ျပည္သူျပည္သားေတြက ဘုရားလိုကိုးကြယ္တာကို ႀကိဳးစားပယ္ဖ်က္ခဲ့တယ္။ သာမာန္ျပည္သူ ျပည္သားေတြကို သူ႔မ်က္ႏွာကို ပထမဆုံး ၾကည့္ရွဴခြင့္ျပဳခဲ့ေသာဘုရင္လည္းျဖစ္တယ္။ ဘုရင္ မြန္ကြတ္တိမ္းပါးေတာ့ သူ႔ရဲ႕သားေတာ္ (၁၅ ႏွစ္အရြယ္) မင္းသား ခ်ဴလာေလာင္ကြန္းဟာ ဖခင္ရဲ႕ ထီးေမြနန္းေမြကို ဆက္ခံရတယ္။ အသက္ႏွစ္ဆယ္ အရြယ္မျပည့္ေသး တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ နန္းေစာင့္နဲ႔အုပ္ခ်ဴပ္ၿပီး၊ မင္းသား အသက္ႏွစ္ဆယ္ျပည့္တဲ့ ၁၈၇၃ ခုႏွစ္မွာမွ ဘုရင္ အျဖစ္ နဲ႔ စတင္အုပ္ခ်ဴပ္တယ္။ ပဥၥမေျမာက္ရာမဘုရင္ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္း လက္ထက္မွာ လည္းပဲ အေနာက္အင္အားႀကီးႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ၿခိမ္းေျခာက္မွဳ ေတြကို ဆက္လက္ရင္ဆိုင္ရတယ္။ သူဟာ သူ႔ဖခင္ဘုရင္ရဲ႕ ေစ့စပ္မွဳပုံစံအတိုင္း လုိုက္လုပ္ခဲ့တယ္။ ဘုရင္ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္းဟာ ေခတ္ပညာတတ္ ဘုရင္တစ္ပါးျဖစ္တာေၾကာင့္ ေခတ္နဲ႔ အညီ ဆိုင္ရမ္ႏိုင္ငံေတာ္ကို ျပဳျပင္ အုပ္ခ်ဴပ္တယ္။ သူ႔လက္ထက္မွာ ဥာဏ္ရည္ထက္ျမက္၊ ပညာတတ္တဲ့လူငယ္ မင္းညီမင္းသား ေတြကို ႀကီးမားတဲ့ အုပ္ခ်ဴပ္မွဳဌာနေတြမွာ အုပ္ခ်ဴပ္ကြပ္ကဲေစတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ထင္ရွားတဲ့ မင္းသားကေတာ့ မင္းသား ဒန္ရြန္ ရာဂ်ာနဳဘတ္ ျဖစ္တယ္။ ဘုရင္ ခ်ဴလာဟာ ပထမဆုံး ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံေတာ္ကို ဗ်ဴရိုကေရစီပုံစံ၊ အေနာက္တိုင္းပုံစံေခတ္မွီတဲ့ ၀န္ႀကီးဌာနေတြကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့တယ္။ ေနာက္ ကၽြန္စနစ္ကို ဆုိင္ယမ္ႏိုင္ငံမွ ပယ္ဖ်က္ခဲ့တယ္။ တရားရုံးပုံစံေတြကို အေနာက္တိုင္းပုံစံ ေခတ္မွီစြာ ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းခဲ့တယ္။ ေခတ္မွီ စာသင္ေက်ာင္းေတြ ေဆာက္လုပ္မွဳ၊ ေခတ္မွီ္ ခရီးေ၀းရထားလမ္းေဖာက္လုပ္မွဳေတြကို ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေခတ္မွီ ေၾကးနန္းဆက္သြယ္ ေရးလိုမ်ဳိးေတြကို တည္ေထာင္ေပးႏိုင္ခဲ့ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ အုပ္ခ်ဴပ္တဲ့ ႏွစ္မွာ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံေတာ္ (ထုိင္းႏိုင္ငံ)ဟာ ေခတ္မွီ ဖြံ႕ၿဖိဳးခဲ့လို႔ သူဟာ ထိုင္းသမိုင္းမွာ အႀကီးက်ယ္ဆုံးေသာ ပဥၥမေျမာက္ ရာမဘုရင္ အျဖစ္ထင္ရွားေနတာပါ။ ဆဌမေျမာက္ ရာမ ဘုရင္ ဘာဂ်ီရာဘု (Rama VI: ruled 1910-25) နဲ႔ သတၱမေျမာက္ ရာမ ဘုရင္ ပရာ၈်ာဒီေပါ့ခ္ (Rama VII: 1925-35) တို႔ဟာ ပဥၥမေျမာက္ ရာမဘုရင္ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္း ရဲ႕ ေပၚလစီ ကို ဆက္လက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ၾကတယ္။ ၁၉၁၇ ခုႏွစ္မွာ ဘုရင္ ဘာဂ်ီရာဘု ဟာ သူ႔ဖခင္နာမည္ နဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဆုံး တကၠသိုလ္ကို တည္ေထာင္ခဲ့တယ္။ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္း တကၠသိုလ္ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိင္းမွာ ထိုင္းလူမ်ဳိးေတြ တန္ဖိုးထားတဲ့တကၠသိုလ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၀င္ခြင့္ရဖို႔လည္း ခက္ပါတယ္။ ဘုရင္ ဘာဂ်ီရာဘု ဟာ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္မွာ တစ္တိုင္းျပည္လုံးမသင္မေနရ အေျခခံပညာေရးကို ျပဌာန္းခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ဘုရင္ ျပဌာန္းေပးခဲ့ေသာ အက်ဳိးေက်းဇူးေၾကာင့္ ၿမိဳ႕နဲ႔ ေ၀းလံတဲ့ နယ္စြန္နယ္ဖ်ား အေျခခံလူတန္းစား ထုိင္းလူမ်ဳိးေတြ စာတတ္လာတာပါ။ တရုတ္လူမ်ဳိးေတြ တစ္စတစ္စ ႀကီးမားတဲ့ ထုထည္နဲ႔ အေျခခ်ေနထိုင္လာခဲ့တဲ့ အတြက္ ဘုရင္ ဘာဂ်ီရာဘု ဟာ တရုတ္လူမ်ဳိးေတြ အေျခခ်မွဳကို တားဆီးႏိုင္တဲ့ အက္ဥပေဒ တစ္ခုျပဌာန္းခဲ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္ အဲဒီ ဥပေဒကို ျပဌာန္းခဲ့တာလဲဆိုေတာ့ တရုတ္လူမ်ဳိး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံ (ထိုင္းႏိုင္ငံ) မွာ စီးပြားရွာၿပီး ရလာတဲ့ ေငြေၾကးဥစၥာ အရင္းအႏွီးေတြကို တရုတ္ျပည္မႀကီးမွာ ရွိတဲ့ သူတို႔ ေဆြမ်ဳိးေတြဆီကို ပို႔ခဲ့တယ္။ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံမွာ ျပန္လည္ၿပီး အသုံးျပဳတာ မရွိခဲ့ဘူး။ ဆိုင္ယမ္(Siam) ရဲ႕ အရင္းအႏွီး ဥစၥာေတြဟာ တဘက္ကို ဆီးဆင္းသြားတာကို ျမင္တဲ့အျပင္ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ စီးပြားေရးမွန္သမွ်ကို တရုတ္လူမ်ဳိးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပိုင္ဆိုင္လာမွာကို လည္းျမင္လို႔ အက္ဥပေဒကို ျပဌာန္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရင္ ဘာဂ်ီရာဘု ဟာ ထိုင္းမ်ဳိးခ်စ္၀ါဒကို ထိုင္းလူမ်ဳိးေတြအတြင္း က်ယ္ျပန္႔ေအာင္ လုပ္ခဲ့တယ္။ သူေရးသား ခဲ့တဲ့ စာေတြမွာ ထိုင္းမ်ဳိးခ်စ္၀ါဒကို ေဖာ္က်ဴးေရးသားထားတဲ့ အေရးအသားေတြကို ေတြ႔ရမွာပါ။ သူေရးသားတဲ့ စာေတြမွာ အဓိက ေဇာင္းေပးေရးသားမွဳက ႏိုင္ငံ၊ ဘာသာသနာ နဲ႔ ဘုရင္ ကို သစၥာေစာင့္သိၾကဖို႔ တိုက္တြန္းတဲ့အေရးအသားေတြကို ေတြ႔ရမွာပါ။ ဆဌမေျမာက္ ရာမဘုရင္ဟာ က်ည္းတပ္ နဲ႔ ေရတပ္ အင္အားကိုတိုးခ်ဲ႕ခဲ့တယ္။ အေပ်ာ္တမ္း စစ္တပ္လုိဟာမ်ဳိးကိုလည္းတည္ေထာင္ေပးခဲ့တယ္။ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြ စစ္ပညာ ကို အေပ်ာ္တမ္းအေနနဲ႔ သင္ယူႏိုင္ခဲ့တယ္။ Wild Tiger Corps အဖြဲ႔ကို တည္ေထာင္ေပးခဲ့တယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ အေပ်ာ္တမ္း စစ္တပ္ အဖြဲ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၁၇ ခုႏွစ္မွာ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံဟာ ပထမကမၻာစစ္မွာ မဟာမိတ္အဖြဲ႔ဘက္ကေန ရပ္တည္ခဲ့တယ္။ ဆိုင္ယမ္စစ္တပ္ကို မဟာမိတ္စစ္တပ္ကူဖို႔အတြက္ေစလြတ္ခဲ့တယ္။ ပထမ ကမၻာစစ္ၿပီးတဲ့ အခါမွာ အေနာက္ အင္အားႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ ျပင္သစ္ နဲ႔ အဂၤလိပ္တို႔ထိန္းခ်ဴပ္တဲ့ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဴပ္ခြင့္ နယ္ေျမတစ္ခ်ဳိ႕ကို ေစ့စပ္ညႇိႏွဳိင္းၿပီး ျပန္လည္ရယူႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဘုရင္ ဘာဂ်ီရာဘုဟာ ၁၉၁၃ ခုႏွစ္ မွာ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံသားတိုင္း မ်ဳိးရိုးနာမည္ ဆက္ခံေစရမယ္ဆိုတဲ့ အက္ဥပေဒကို ျပဌာန္းခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထိုင္းနာမည္မွာ ဘယ္မ်ဳိးရိုးက ဆင္းသက္လာသလဲ ဆိုတာကို လြယ္လင့္တစ္ကူသိႏိုင္တယ္။ ဥပမာေျပာရရင္ Initial or given name and family name or surnames တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ သူက ဆိုင္ယမ္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ၀တ္စားဆင္ယင္မွဳကို ေခတ္မွီတဲ့ ၀တ္စားဆင္ယင္မွဳျဖစ္ဖို႔ အားေပးခဲ့တယ္။ ကြမ္းစားတဲ့ အေလ့ကို ပယ္ဖို႔ တိုက္တြန္းအားေပးခဲ့တဲ့ ဘုရင္တစ္ပါးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဆဌမေျမာက္ ဘုရင္ၿပီး သူ႔ရဲ႕အရိုက္အရာကို ဆက္ခံတဲ့ သတၱမေျမာက္ရာမဘုရင္ ပရာဂ်ာဒီေပါ့ခ္ လက္ထက္မွာေတာ့ သူ႔ေနာင္ေတာ္ဘုရင္ အသုံးအစြဲႀကီးခဲ့မွဳေၾကာင့္ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံစီးပြားေရး ကို အႀကီးအက်ယ္ ထိခိုက္ေစေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔လက္ထက္မွာ စီးပြားေရးဆိုင္ရာဌာန တစ္ခ်ဳိ႕ ျဖဳတ္ပစ္လိုက္ရတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ဦးေရလည္း တိုးပြားလာတယ္။ ၁၉၃၀ ခုနွစ္ကေတာ့ ဆိုင္ယမ္ (ေခၚ) ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးပ်က္ကပ္ႏွစ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဆင္းရဲမြဲေတမွဳေတြ ႀကီးမားလာေတာ့တယ္။ ဌာနဆိုင္ရာ ၀န္ထမ္းေတြကို ျဖဳတ္ပစ္မွဳေၾကာင့္ သတၱမေျမာက္ ရာမဘုရင္ ပရာဂ်ာဒီေပါ့ခ္ အေပၚ ဆိုင္ယမ္လူထုက မေက်နပ္မွဳတိုးပြားလာေတာ့တယ္။ ဆိုင္ယမ္ ႏိုင္ငံရဲ႕ သက္ဦးဆံပိုင္ဘုရင္ စနစ္အေပၚ လူထုယုံၾကည္မွဳနည္းပါးသထက္ နည္းပါး လာေတာ့တယ္။ လူလတ္တန္းစား လူထုက ထြန္းကားေနဆဲျဖစ္တာေၾကာင့္ အစိုးရပိုင္းဆိုင္ရာအုပ္ခ်ဴပ္မွဳဌာနေတြမွာ ဘုရင့္ေဆြေတာ္ မ်ဳိးေတာ္ေတြ ႀကီးစိုးခ်ယ္လွယ္မွဳကို မေက်နပ္မွဳလည္း တစ္ေျဖးေျဖးႀကီးထြား လာေတာ့တယ္။ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံ ဆိုင္ရာ စာနယ္ဇင္းသတင္းစာေတြကလည္း လူထုရဲ႕ ဘုရင္ေပၚမေက်နပ္မွဳကို ဖြင့္ခ်ျပလာတယ္။<br /><br />၁၉၃၀ အာဏာသိမ္းမွဳ နဲ႔ စည္းမ်ဥ္းခံဘုရင္စနစ္ အေျခခံဥပေဒေပၚေပါက္လာပုံ<br />၁၉၃၀ ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္မတိုင္ခင္က ၁၉၂၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ကတည္းက ထိုင္းလူငယ္ လူေတာ္မ်ားဟာ အေနာက္ဥေရာပႏိုင္ငံေတြမွာ သြားေရာက္ပညာသင္ေန ၾကၿပီ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ အေနာက္ဥေရာပေတြမွာ က်င့္သုံးတဲ့ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီပုံစံ အုပ္ခ်ဴပ္မွဳေတြေၾကာင့္ တိုးတက္လာပုံကို ေကာင္းေကာင္းႀကီးသေဘာေပါက္ သိျမင္ေနၾက ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ သက္ဦးဆံပိုင္ဘုရင္စနစ္ဟာ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံမွာ မရွိသင့္ေတာ့ဘူးဆိုတာကို ယုံၾကည္ေနၾကၿပီ ျဖစ္တယ္။ သက္ဦးဆံပိုင္ဘုရင္စနစ္ကို ေျပာင္းလဲဖို႔အတြက္ ဦးေဆာင္လာတဲ့ အဲဒီ အခ်ိန္က ထက္ျမက္တဲ့ ျပင္သစ္ျပည္မွာ ဥပေဒပညာဆည္းပူးေနတဲ့ ဥပေဒေက်ာင္းသား ပရီဒီဖႏွဳန္ယုန္ က တက္ႂကြစြာ ဦးေဆာင္လွဳပ္ရွားခဲ့တယ္။ ပရီဒီ ဟာ ျပည္ပေရာက္ ဆိုင္ယမ္ေက်ာင္းသားမ်ား အဖြဲ႕ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာတယ္။ ပရီဒီ နဲ႔ အတူ ျပင္သစ္မွာ စစ္သိပၸံဘာသာရပ္ကို ေလ့လာသင္ၾကားေနတဲ့ ဆိုင္ယမ္စစ္တပ္က လူငယ္အရာရွိ ဖီဘြန္ဆုန္ခရမ္္ နဲ႔ ပူးေပါင္းမိတယ္။ ၁၉၂၇ ခုႏွစ္မွာ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းၿပီး လူထုပါတီ ကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့တယ္။ ဒီပါတီရဲ႕ လုပ္ငန္းစဥ္က ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံရဲ႕ သက္ဦးဆံပိုင္ဘုရင္စနစ္ကို ေျပာင္းလဲဖုိ႔ျဖစ္တယ္။ ပရီဒီ နဲ႔ ဖီဘြန္တို႔ဟာ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံကို သူတို႔ ပါတီရဲ႕အဖြဲ႕၀င္ေတြနဲ႔ အတူ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ ျပန္လာတယ္။ သူတို႔ အဖြဲ႕ကို ထုိင္းႏိုင္ငံသမိုင္းမွာ တိုးတက္ေရးအုပ္စုလို႔ လူသိမ်ားတယ္။ ဇြန္လ ၁၉၃၂ ခုႏွစ္ သတၱမေျမာက္ ရာမဘုရင္ ပရာဂ်ာဒီေပါ့ခ္ ဘန္ေကာက္မွ အေ၀းကုိေရာက္ေနစဥ္မွာ တိုးတက္ေရးအုပ္စုဟာ ေသြးစြန္းမွဳမရွိပဲ အာဏာသိမ္းႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဆိုင္ယမ္စစ္တပ္ကို သူတို႔ဘက္ပါဖို႔ အာဏာမသိမ္းခင္ကတည္းက စည္းရုံးခဲ့ၿပီးျဖစ္တယ္။ ခုခံခ်င္တဲ့ ဘုရင့္ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္တစ္ခ်ဳိ႕ကို အက်ဥ္းေထာင္တြင္းပို႔ ခဲ့တယ္။ ဘုရင္ ပရာ၈်ာဒီေပါ့ခ္ကို စည္းမ်ဥ္းခံဘုရင္စနစ္ကို လက္ခံဖို႔ ႀကိဳးစားၿပီးေစ့စပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီေနရာမွာ သတိထားၾကည့္ေစခ်င္တယ္။ ပရီဒီ နဲ႔ ဖိဘြန္တို႔ရဲ႕ တိုးတက္ေရးအုပ္စုဟာ ဘုရင္စနစ္ကို လုံး၀ ႀကီးၿဖိဳခ်ဖို႔ မလုပ္ခဲ့ပါ။ ဘုရင္ကို သမိုင္းရဲ႕ သက္ရွိပစၥည္းအျဖစ္နဲ႔ တန္ဖိုးထားခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ အရင္ ရာမဘုရင္ေတြလက္ထက္မွာ တိုင္းျပည္ကို မင္းက်င့္တရားဆယ္ပါးနဲ႔ အညီ ႀကိဳးစားအုပ္ခ်ဴပ္ခဲ့တာေတြ ရွိခဲ့တာေၾကာင့္ တုိးတက္ေရးအုပ္စုဟာ ဘုရင္စနစ္ကုိ ဆုိင္ယမ္ႏိုင္ငံကေန အၿပီးအပိုင္ မဖ်က္သိမ္းခဲ့ပါ။ တန္ဘုိးထားခဲ့ၾကတယ္။ အရင္ ရာမဘုရင္ ေတြရဲ႕ တိုင္းျပည္အေပၚေကာင္းခဲ့တာကို ငဲ့ကြက္ခဲ့ၾကလို႔ပါပဲ။ ေနာက္ ဘုရင္ကို စည္းမ်ဥ္းခံ အေျခခံဥပေဒကို လက္ခံဖို႔ ႀကိဳးစားၿပီးေစ့စပ္ညႇိႏွဳိင္းခဲ့ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီ၊ အမ်ဳိးသားေရးဆိုင္ရာ အဖြဲ႔ကို အစိုးရသစ္အဖြဲ႕ေအာက္မွာ ဖြဲ႔ခဲ့ၾကတယ္။ အစိုးရသစ္ အဖြဲ႕၀င္ေတြထဲမွာ သက္ဦးဆံပိုင္ကို လက္ခံဆဲအျမင္ရွိတဲ့ လူေတြလည္းရွိေနခဲ့တယ္။ ၁၉၃၃ ခုႏွစ္ အေစာပိုင္းေလာက္မွာ ပရီဒီ ဟာ ႏိုင္ငံေတာ္စီးပြားေရးဆိုင္ရာေပၚလစီကို ေရးဆြဲခဲ့တယ္။ အစိုးရအဖြဲ႕၀င္ေတြထဲမွာ သူ႔ရဲ႕ေပၚလစီဟာ အလြန္မွ အေျခခံက်လြန္းၿပီး လက္၀ဲသိပ္ယိမ္း တယ္ထင္တာေၾကာင့္ အမ်ားစု လက္သင့္မခံခဲ့ၾကဘူး။ စကားညႇပ္ အေနနဲ႔ ဒီေနရာမွာ ေျပာခ်င္တာက ပရီဒီဟာ သမၼာစပ္တကၠသိုလ္ ထူေထာင္ခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သမၼာစပ္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ႏိုင္ငံေရးမွာ တက္ႂကြၿပီး၊ တိုးတက္ပြင့္လင္းတဲ့ အေတြးအေခၚေတြရွိၾကတယ္။ ၁၉၃၃ ခုႏွစ္မွာ ဘုရင္ ပရာဂ်ာဒီေပါ့ခ္ ရဲ႕၀မ္းကြဲ ညီေတာ္က ျပန္လည္ အာဏာသိမ္းဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါ။ ဘုရင္ ပရာဂ်ာဒီေပါ့ခ္ဟာ သက္ဦးဆံပိုင္ကိုသာ လိုလားတာျဖစ္တာေၾကာင့္ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ၁၉၃၄ ခုႏွစ္မွာ အဂၤလန္ႏိုင္ငံကို ထြက္ခြာခဲ့ရတယ္။ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္ မတ္လ (၂) ရက္ေန႔မွာ ထီနန္းစြန္႔ေၾကာင္း တရား၀င္ေၾကညာခဲ့တယ္။ သူရဲ႕ ထီးနန္း စြန္႔ေၾကာင္းတရား၀င္စာထဲမွာ မွတ္သားဖြယ္ ေလးစားဖြယ္ေကာင္းတဲ့ အေကာင္းျမင္တ့ဲအေရးအသားကိုေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕စာထဲမွာ ကၽြႏု္ပ္ပိုင္ဆုိင္ခဲ့ေသာ အာဏာသည္ ျပည္သူျပည္သားေတြဆီ ျပန္လည္ေရာက္ရွိေစဖို႔ အတြက္ အာဏာကို စြန္႔လြတ္သည္၊ သို႔ေပမယ့္ အာဏာသည္ ျပည္သူမ်ား၏ ဆႏၵအစစ္အမွန္ အသံမပါပဲ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ တစ္ဖြဲ႕ပိုင္သုိိ႔ မေရာက္ရွိေစဖို႔ ဆႏၵျပဳသည္၊ ဆုိၿပီး သမိုင္း၀င္ မွတ္သားဖြယ္ ျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ အာဏာနဲ႔ ထီးနန္းကို စြန္႔လြတ္ေၾကာင္းစာထဲမွာ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့တယ္။ ေလးစားအတုယူဖြယ္ေကာင္းေသာ ဘုရင္တစ္ပါးပါ။ က်ားကုတ္ က်ားခဲဲနဲ႔ ထီးနန္းကို ဖက္တြယ္မထားပါ။ အာဏာ နဲ႔ ထီးနန္းကို မမက္ေမာ မဖက္တြယ္ေတာ့ပဲ လိုလိုလားလားစြန္႔လြတ္ခဲ့တာကိုက အတုယူစရာပါ။ ဘုရင္မရွိေတာ့ေပမယ့္ အာဏာရ တိုးတက္ေရးအုပ္စုဟာ ဘုရင္စနစ္ကို သမိုင္း၀င္ သက္ရွိအရာအျဖစ္တန္ဖိုးထားတာေၾကာင့္ ဆြတ္ဇာလန္ႏိုင္ငံမွာ ပညာသင္ၾကားေနတဲ့ မင္းသား အာနန္ဒါမဟီေဒါကို ခ်က္ကရီထီးနန္းအရိုက္ အရာ ကိုဆက္ခံေစတယ္။ အဌမေျမက္ ရာမဘုရင္ မင္းသား အာနန္ဒါမဟီေဒါဟာ ထီးနန္းဆက္ခံတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၁၃ နွစ္သားအရြယ္ပဲ ျဖစ္ေသးတာေၾကာင့္ နန္းေစာင့္ အဖြဲ႔ နဲ႔ မင္းသား အသက္ ၂၀ ျပည့္တဲ့ အထိ ထီးေမြနန္းေမြကို ထိမ္းသိမ္းထားေစတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ စာေတြထဲမွာ မင္းသားအာနန္ဒါမဟီေဒါဟာ လက္၀ဲယိမ္းတယ္လို႔ အမ်ားကယူဆထားၾကတဲ့ ပရီဒီနဲ႔ ရင္ႏွီးတာေၾကာင့္ မင္းသားကို လက္၀ဲအယူအဆ အေတြးအေခၚေတြ ၀င္သြားမွာကို အာဏာရတိုးတက္ေရးအုပ္စုထဲက ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဖီဘြန္ နဲ႔ အဖြဲ႕ က စိုးရိမ္ၾကတယ္။ ၁၉၃၃ ခုႏွစ္မွ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္ အတြင္း ဖိဘြန္ရဲ႕ ခ်ဲ႕ထြင္မွဳေၾကာင့္ ထုိင္းစစ္တပ္ဟာ အင္အား ပိုႀကီးမားလာေတာ့တယ္။<br /><br /><br /><br />အာဏာရွင္ ဖီဘြန္ နဲ႔ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ကာလ<br />ဒီဇင္ဘာလ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္ ဖီဘြန္ ဟာ စစ္အာဏာရွင္တစ္ေယာက္ အျဖစ္ရပ္တည္လာ ေတာ့တယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ တတိယေျမာက္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ (စစ္အာဏာရွင္) ျဖစ္လာေတာ့တယ္။ တိုးတက္ေရးအုပ္စုေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္တဲ့ ပရီဒီနဲ႔လည္း အယူ၀ါဒ ကြဲၾကေတာ့တယ္။ စစ္အာဏာရွင္ အျဖစ္ နဲ႔ ပီပီျပင္ျပင္ အကြက္က်က် ရပ္တည္လာေတာ့တယ္။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္ မွာပဲ ဆိုင္ယမ္ႏိုင္ငံ ကုိ ထိုင္းႏိုင္ငံ အျဖစ္ အမည္ေျပာင္းလဲေစခဲ့တယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ အလံေတာ္ (ယခုထိုင္းႏိုင္ငံေတာ္အလံ) က အစ ေျပာင္းလဲေစခဲ့တယ္။ ဖီဘြန္ဟာ အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒ (မ်ဳိးခ်စ္၀ါဒ) ျပင္းထန္ေသာ စစ္အာဏာရွင္တေယာက္လည္းျဖစ္တယ္။ သူ႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္ ဆိုင္ရာ ေပၚလစီေတြဟာ ျပင္းထန္တဲ့ အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒ အေပၚ အေျခခံထားတယ္။ တရုတ္ ဆန္႔က်င္ေသာသူ တေယာက္လည္းျဖစ္သလို၊ တဘက္မွာ ၈်ပန္ကို လိုလားေသာ စစ္အာဏာရွင္ တေယာက္ျဖစ္ေနျပန္တယ္။ ၁၉၄၀ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလေလာက္မွာ ဂ်ာမဏီက ျပင္သစ္ကို စစ္ႏိုင္တာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး၊ ျပင္သစ္သိမ္းပိုက္ထားတဲ့ လာအို အေနာက္ပိုင္း နဲ႔ ကေမၻာဒီးယား အေနာက္ေျမာက္ပိုင္းတို႔ကို ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္တယ္။ အဲဒီ ေဒသေတြဟာ အရင္တုန္းက ထုိင္းရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မွဳေအာက္မွာ ရွိခဲ့တာေၾကာင့္ ျပန္လည္ သိမ္းပိုက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဖီဘြန္ နဲ႔ အျမင္ မတူတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ကာလက ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ (ပရီဒီ လည္း ပါ၀င္ပါတယ္။) စစ္ဘီလူးဂ်ပန္ကို တိုက္ဖို႔အတြက္ အဂၤလိပ္ နဲ႔ ျပင္သစ္တို႔ထံမွ အကူအညီ ရယူဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။ ဖီဘြန္ နဲ႔ အျမင္မတူတဲ့ စစ္အတြင္းကာလက ထိုင္းမ်ဳိးခ်စ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ အဂၤလိပ္ ဆီမွ အကူအညီ ကိုရရွိခဲ့ၾကတယ္။ ဒီဇင္ဘာလ (၈)ရက္ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္မွာ ဂ်ပန္ဟာ ပုလဲဆိပ္ကမ္းကို ဗုံးက်ဲတိုက္ခိုက္ေတာ့တယ္။ ဂ်ပန္ စစ္တပ္ဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံကို ျဖတ္သန္းဖို႔ ေတာင္းဆုိတယ္။ ဖီဘြန္ဟာ ဂ်ပန္လိုလားသူျဖစ္တာေၾကာင့္ ျဖတ္သန္းခြင့္ျပဳခဲ့တယ္။ ဒီေနရာမွာ စကားညႇပ္အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္တာက က်ေနာ္တို႔ ဗမာျပည္သမိုင္း၀င္ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဟာ ဂ်ပန္စစ္တပ္နဲ႔ အတူ ထိုင္းကို ျဖတ္သန္းခြင့္ရတာဟာ ဖီဘြန္ရဲ႕အာဏာရွင္အစိုးရဟာ ဂ်ပန္ကို လိုလားတဲ့ လူေတြျဖစ္ေနလို႔ပါ။ ဂ်ပန္စစ္တပ္ဟာ အဂၤလိပ္ပိုင္ဆိုင္တဲ့ စင္ကာပူကၽြန္းကို လွ်ပ္တျပက္ တိုက္ခိုက္ဖို႔အတြက္ ထိုင္းႏိုင္ငံကို ျဖတ္သန္းခြင့္ေတာင္းဆုိခဲ့တယ္။ အာဏာရွင္ ဖီဘြန္က ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ထိုင္းလက္နက္ကိုင္စစ္တပ္တစ္ခ်ဳိ႕က ဂ်ပန္ေတြ ထိုင္းနယ္ေျမထဲကို ၀င္လာမွဳကို ခုခံတိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကတယ္။ ဖီဘြန္က ဂ်ပန္ဆန္႔က်င္ခဲ့တဲ့ ထိုင္းလက္နက္ကိုင္တစ္ခ်ဳိ႕ကို ဂ်ပန္ကို မတိုက္ခိုက္ဖို႔၊ လက္နက္ျပန္အပ္ဖို႔ကို ဖိအားေပး ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ ထုိင္းႏိုင္ငံဟာ ဂ်ပန္နဲ႔ မဟာမိတ္စာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့တယ္။ ဇန္န၀ါရီလ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္မွာ ဖီဘြန္ဦးေဆာင္တဲ့ ထိုင္းအစိုးရဟာ အဂၤလိပ္ နဲ႔ အေမရိကန္ကို စစ္ေၾကညာတယ္။ ဂ်န္ပန္စစ္တပ္ နဲ႔ မဟာမိတ္ျပဳခဲ့တာေၾကာင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးဟာ အႀကီးအက်ယ္ထိခိုက္လာတယ္။ ဖီဘြန္အေပၚ ထိုင္းျပည္သူေတြရဲ႕ အေထြေထြမေက်နပ္မွဳက တျဖည္းျဖည္းႀကီးထြားလာေတာ့တယ္။ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဖီဘြန္ အာဏာရွင္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့ အဂၤလန္ နဲ႔ အေမရိကန္ေရာက္ ထိုင္းလူမ်ဳိးမ်ားအဖြဲ႔က ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းမွာရွိတဲ့ ပရီဒီ ဦးေဆာင္တဲ့ အဖြဲ႔နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္မိတယ္။ သူတို႔ေတြပူးေပါင္း မိၾကတယ္။ ေနာက္အဲဒီ အဖြဲ႔ ကို လြတ္လပ္ေသာ ထိုင္းလွဳပ္ရွားမွဳ လို႔လည္း ေခၚၾကတယ္ (Free Thai Movement)။ ဂ်န္ပန္မလိုလားတဲ့ ဖီဘြန္ကိုဆန္႔က်င္တဲ့ အဖြဲ႔ဟာ အင္အားေတာ္ေတာ္စုေဆာင္းမိလာတယ္။ ေနာက္ ၈်ပန္ေတြ ရုံးထိုင္တဲ့ ေနရာေတြနဲ႔ ဖီဘြန္အာဏာရွင္ အစိုးရရုံးထိုင္တဲ့ေနရာေတြကို ၀င္ေရာက္သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဇူလိုင္လ ၁၉၄၄ ခုႏွစ္မွာ ဖီဘြန္ကို ဖိအားေပးႏွဳတ္ထြက္ခိုင္းခဲ့တယ္။ ဖီဘြန္ ႏွဳတ္ထြက္ေပးခဲ့ရတယ္။ ၾသဂုတ္လ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္မွာ ဂ်ပန္ဟာ မဟာမိတ္အုပ္စုထံလက္နက္ခ်ရတယ္။ ဂ်ပန္နဲ႔ ပူးေပါင္းခဲ့တာေၾကာင့္ ထိုင္းနိုင္ငံရဲ႕စီးပြားေရးဟာ အေတာ္ကို က်ပ္တည္းဒုကၡေရာက္ရ ေတာ့တယ္။ ဂ်ပန္စစ္တပ္ဟာ သူတို႔ေရာက္တဲ့ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ သူတို႔ဘာသာ ေငြစကၠဴလုပ္ၿပီး အဲဒီ ႏိုင္ငံမွာ သုံးခဲ့တယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံဟာလည္း အဲဒီလို အသုံးျပဳခံရတယ္။ ဂ်ပန္ေငြစကၠဴေတြကို ဂ်ပန္စစ္တပ္အတြက္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေပးခဲ့ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီကာလမွာ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမွဳဟာ အစမတန္ႀကီးမားခဲ့ရတယ္။ ဂ်ပန္ စစ္ရွဴံးေတာ့ အဲဒီေငြစကၠဴေတြဟာ ဘာမွ အသုံးျပဳလုိ႔မရေတာ့ဘူး။ ထိုင္းရဲ႕စီးပြားေရးေရာ၊ ႏိုင္ငံကို ဦးေဆာင္မွဳေပးမယ့္ ေခါင္းေဆာင္ျပႆနာေရာ ဖီဘြန္ ႏွဳတ္ထြက္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ႀကံဳရေတာ့တယ္။ ဖီဘြန္ ႏွဳတ္ထြက္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ခုႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္အေျပာင္းအလဲျဖစ္ခဲ့တယ္။ ပရီဒီက ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ရွစ္ေယာက္ေျမာက္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္လာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္အျဖစ္ တလေလာက္ပဲခံတယ္။ ဒီေနရာမွာ စဥ္းစားစရာက ပရီဒီလို ပညာတတ္တဲ့ လူလတ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ရွိရဲ႕ သားနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ျပႆနာ ဘာေၾကာင့္တက္တာလဲဆိုတာပါ။ ပရီဒီကို ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ဘာလို႔ မေရြးၾကတာလဲဆိုေတာ့ ပရီဒီဟာ လက္၀ဲယိမ္းတဲ့ ပညာရွင္ျဖစ္ေနလို႔ သူ႔ကို သက္ႀကီးေခါင္းေဆာင္ပိုင္းက မႀကိဳက္ၾကပါ။ သက္ဦးဆံပိုင္လိုလား တဲ့ သက္ႀကီးေခါင္းေဆာင္ပိုင္းလည္းပါ၀င္ပါတယ္။ ေနာက္ ထုိင္းစစ္တပ္ထဲမွာ ကြန္ျမဴနစ္ကို မလိုလားတဲ့သူေတြ မ်ားပါတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ကို မလိုလားတဲ့အထဲမွာ ဖီဘြန္လည္း အပါအ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒုတိယကမၻာစစ္ၿပီးစ ထိုင္းႏိုင္ငံဟာ ေခါင္းေဆာင္ ပိုင္းျပႆနာ တက္လာပါေတာ့တယ္။ အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ ညႊန္ၾကားႏိုင္မယ့္ ေခါင္းေဆာင္ဟာ အကြဲကြဲအျပားျပားျဖစ္ေနတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြက္ အဲဒီကာလမွာ လိုအပ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဖီဘြန္ပဲ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ (၈) ရက္မွာ ဖီဘြန္ အာဏာျပန္ရလာတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူဟာ ဖီမာရွယ္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ (၁၁) ေယာက္ေျမာက္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ စစ္အာဏာရွင္ပါပဲ။ အေမရိကန္ဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံက ဒုတိယ ကမၻာစစ္ကာလက စစ္ေၾကညာခဲ့တာကို လက္မခံခဲ့ပါဘူး။ ထိုင္းႏိုင္ငံအေပၚ နားလည္ေပးခဲ့တယ္။ ေနာက္ ဖီဘြန္လည္း ကမၻာ့စစ္ရာဇ၀တ္ေကာင္ အျဖစ္မွ သီသီေလးလြတ္ကင္းခဲ့ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖီဘြန္ဟာ ၈်ပန္လည္း စစ္ရွဴံးေရာ ထိုင္းႏိုင္ငံမ်က္ႏွာစာကေန ေခတၱခဏ ေဖ်ာက္ေနခဲ့တာပါ။ ေနာက္ ပရီဒီတို႔ ဦးေဆာင္တဲ့ အာဏာသိမ္းမွဳကို အၾကည္အသာပဲ လက္ခံခဲ့တယ္။ ေနာက္မွ ျပန္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံေရးထဲ တေက်ာ့ျပန္ စစ္အာဏာရွင္ အေနနဲ႔ ၀င္လာတာပါ။ ၁၉၄၀-၄၁ ခုႏွစ္ က ျပင္သစ္ထံမွ ျပန္ရခဲ့တဲ့ နယ္ပယ္တစ္ခ်ဳိ႕ကို ( ယခု ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္းက မေလးစကားေျပာ ထိုင္းမေလးေတြေနတဲ့ နယ္ပယ္ အပါအ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။) ကုလသမဂၢရဲ႕ အတည္ျပဳမွဳနဲ႔ အသိအမွတ္ျပဳမွဳကို ရယူႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ၿပီးကာလေနာက္ပိုင္းျဖစ္တဲ့ စစ္ေအးေခတ္ကာလ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးဟာ လြယ္လင့္တကူေတာ့ မျဖစ္ခဲ့ပါ။ ဂၽြန္လပိုင္း ၁၉၄၆ ခုႏွစ္မွာ ရွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ ရာမဘုရင္ေလာင္း မင္းသား အာနန္ဒါမဟီေဒါဟာ သူ႔ရဲ႕အိပ္ယာထက္မွာ နားထင္မွာ ေသနတ္ဒဏ္ရာနဲ႔ ေသဆုံးခဲ့တယ္။ ဖီဘြန္ဟာ သူ႔ရဲ႕ ရန္ဘက္လည္းဟုတ္၊ ၿပိဳင္ဘက္လည္းဟုတ္တဲ့ ပရီဒီကို စြပ္စြဲတယ္။ ေနာက္ဆုံး ပရီဒီ ဥေရာပ ႏိုင္ငံတခုကို ထြက္ေျပးခဲ့ရေတာ့တယ္။ မင္းသားအာနန္ဒါမဟီေဒါ အသတ္ခံရတဲ့ ကိစၥဟာ အခုထက္ထိ ထုိင္းႏိုင္ငံသမိုင္းမွာ မေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့ ရာဇ၀တ္မွဳခင္းႀကီး တခုပါပဲ။ ပါးစပ္ေျပာရာဇ၀င္ေတြနဲ႔ ေကာလဟလေတြလည္းအမ်ားႀကီးပါပဲ။ အေျပာအမ်ားဆုံး ရာဇ၀င္တစ္ခုကေတာ့ ဖီဘြန္ရဲ႕ လူယုံတစ္ခ်ဳိ႕ သတ္တယ္လို႔ ယူဆၾကတယ္။ ေနာက္ ပရီဒီကို စြပ္စြဲတယ္။ မင္းသား အာနန္ဒါ နဲ႔ သူ႕ရဲ႕ ညီေတာ္မင္းသား အဒူရာဒတ္ခ်္ (ယခုလက္ရွိ ထိုင္းႏိုင္ငံဘုရင္) တို႔ဟာ ေဆာ့ရင္ တကယ့္ေသနတ္တိုေတြကုိ ကိုင္ၿပီးေဆာ့ၾက တယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ အဲဒါကို သိတဲ့ လုပ္ႀကံမယ့္ အဖြဲ႕ဟာ မင္းသားေတြေဆာ့တဲ့ ေသနတ္ထဲမွာ တကယ့္ ေသနတ္က်ည္ဆံေတြကို သြားထည့္ထားခဲ့တယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္။ ေနာက္ မင္းသား အာနန္ဒါ မဟီေဒါဟာ ပရီဒီ နဲ႔ ရင္ႏီွးကၽြမ္း၀င္ပါတယ္။ ေနာက္ သူဟာ လက္၀ဲယိမ္းတယ္လို႔ လည္းဆိုၾကတယ္။ လက္၀ဲ အယူအဆကို ေၾကာက္တဲ့ ဖီဘြန္က လုပ္ႀကံတယ္လို႔လည္း ဆိုၾကတယ္။ တခ်က္ခုတ္၊ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ လက္၀ဲယိမ္းတဲ့ အဌမေျမာက္ရာမဘုရင္ ျဖစ္လာမယ့္ မင္းသား အာနန္ဒါမဟီေဒါလည္း ေသ၊ ပရီဒီလည္း ထြက္ေျပးရေတာ့တယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္။ အဲဒီ ႏိုင္ငံမၿငိမ္သက္မွဳေတြေၾကာင့္ပဲ ဖီဘြန္ ေနာက္တေက်ာ့ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာ အာဏာျပန္သိမ္းႏိုင္ခဲ့တာပါ။ စစ္ေအးေခတ္ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံေတြမွာ ကြန္ျမဴနစ္ လႊမ္းမိုးမွာကိုေၾကာက္တဲ့ အေမရိကန္၊ အဂၤလန္ နဲ႔ ဥေရာပ ႏိုင္ငံေတြဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံကို ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒျပန္႔ႏွံ႔မွဳကို တားဆီးႏိုင္မယ့္ ခံကတုတ္က်င္းႏိုင္ငံ အျဖစ္ၾကည့္လာပါေတာ့တယ္။ စစ္ေအးကာလမွာ ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒ ထူေထာင္တဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံေတြ ေပၚထြန္း လာခဲ့ေတာ့တယ္။ ကိုရီးယားစစ္ပြဲအတြက္ ထိုင္းႏိုင္ငံဟာ ထိုင္းစစ္တပ္ကို ကုလသမဂၢအဖြဲ႔၀င္ စစ္တပ္ေတြကို ကူဖို႔ ေစလႊတ္ေပးခဲ့တယ္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္မွာ ထိုင္းႏိုင္ငံဟာ စီးတိုးအဖြဲ႔၀င္ ႏိုင္ငံျဖစ္လာခဲ့တယ္ (Southeast Asia Treaty Organization: SEATO)။ စီးတိုးဟာ ကြန္ျမဴ၀ါဒက်ယ္ျပန္႔လာမွဳကို ဆန္႔က်င္တားဆီးဖို႔ ဖြဲ႔ခဲ့တဲ့ အဖြဲ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္မွာ တရုတ္ႏိုင္ငံဟာ ကြန္ျမဴနစ္စနစ္ကို ပီပီျပင္ျပင္က်င့္သုံးတဲ့ နိုင္ငံျဖစ္လာေတာ့ ကြန္ျမဴနစ္ တေစၧေျခာက္မွဳဟာ အာဏာရွင္္ဖီဘြန္အုပ္ခ်ဴပ္တဲ့ ထုိင္းႏိုင္ငံဆီကို ေရာက္ရွိလာခဲ့တယ္။ နဂုိကတည္းက ဖီဘြန္ဟာ တရုတ္လူမ်ဳိးဆန္႔က်င္သူျဖစ္တာေၾကာင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ရွိတဲ့ တရုတ္လူမ်ဳိးေတြကို စတင္ဖိႏွိပ္ ပါေတာ့တယ္။ တရုတ္လူမ်ဳိးေတြပိုင္ဆိုင္တဲ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြကို ျပည္သူပိုင္အျဖစ္ သိမ္းၿပီး ဖိႏွိပ္ခဲ့တယ္။ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္ မွ ၁၉၅၇ ခုနွစ္အတြင္း ထိုင္းႏိုင္ငံဟာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဆီမွ စီးပြားေရးအကူအညီေတြနဲ႔ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ အကူအညီေတြကို ဒလေဟာ ရရွိခဲ့တယ္။ အေျခခံအေဆာက္အအုံ၊ လမ္းတံတား ေတြကို အဲဒီ ကာလအတြင္းမွာ ေဆာက္လုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ထုိင္းစစ္တပ္အင္အားနဲ႔ ထိုင္းျပည္သူ႔ရဲတပ္ဖြဲ႔ အင္အားကိုလည္း တိုးခ်ဲ႕ခဲ့တယ္။ အာဏာရွင္ ဖီဘြန္ရဲ႕လူယုံ ဆာရစ္ဟာ ၁၉၅၄ ခုႏွစ္မွာ ဖီးမာရွယ္အျဖစ္ ရာထူးတိုးေပးခံရတယ္။ ဖီဘြန္ရဲ႕ သြင္းကုန္၊ ထုတ္ကုန္စည္းက်ပ္တဲ့ ဥပေဒေတြကို ဆာရစ္အပါ၀င္ သူ႔ကိုေထာက္ခံတဲ့ လူလတ္တန္းစားစီးပြားေရးသမားေတြဟာ မေက်နပ္တာေၾကာင့္ ဖီဘြန္ကို ျဖဳတ္ခ်ဖို႔ႀကိဳးစားလာတယ္။ ဖီဘြန္အေပၚ ယုံၾကည္မွဳဟာ တျဖည္းျဖည္း က်ဆင္း လာေတာ့တယ္။<br /><br />စစ္အာဏာရွင္ ဆာရစ္ ႏွင့္ ထုိင္းႏိုင္ငံ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးလာပုံ<br />စက္တင္ဘာလ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္မွာ ဖီးရွယ္ဆာရစ္ဟာ ဖီဘြန္ဆီမွ အာဏာသိမ္းခဲ့တယ္။ စစ္အာဏာရွင္ ဆာရစ္လက္ထက္မွာေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ စီးပြားေရးဟာ သိသိသာသာ တိုးတက္ျဖစ္ထြန္းလာတယ္။ အာဏာရွင္ဆာရစ္ဟာ ျပည္တြင္းရင္ႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမွဳ နဲ႔ ႏိုင္ငံျခားရင္ႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမွဳေတြကို္ သာမာန္အရပ္သားျပည္သူေတြ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရရွိေစဖို႔ အားေပးအားေျမႇာက္ျပဳခဲ့တဲ့ စံျပအာဏာရွင္တေယာက္ပါ။ သူ႔ရဲ႕ ႏုိင္ငံေတာ္စီးပြားေရးမူ၀ါဒ ေတြဟာလည္း အရပ္သားျပည္သူေတြလုပ္ပိုင္ခြင့္ကို အားေပးတဲ့ မူ၀ါဒေတြကိုသာ အဓိကထားခ်မွတ္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထိုင္းျပည္သူျပည္သားေတြဟာ သူ႔ေပၚ ႏွစ္သက္ ေလးစားၾကတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံသမိုင္းမွာ လူႀကိဳက္အမ်ားဆုံး စစ္အာဏာရွင္ တေယာက္ပါပဲ။ စစ္အာဏာရွင္ ဆာရစ္လက္ထက္မွာ အေ၀းေျပးကားလမ္းေဆာက္လုပ္မွဳ၊ ဆည္ေျမာင္း တာတမံ ေဆာက္လုပ္မွဳ၊ ေ၀းလံတဲ့ ေနရာေဒသေတြအထိ လွ်ပ္စစ္မီး သြယ္တန္းႏိုင္မွဳ၊ စာသင္ေက်ာင္း ေတြကို ႏိုင္ငံအႏွံ ေဆာက္လုပ္ႏိုင္မွဳေတြ ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ မင္းသား အာနန္ဒါမဟီေဒါေနာက္ဆက္ခံတဲ့ န၀မေျမာက္ ရာမဘုရင္ ဘူမီေဒါ အဒူရာဒတ္ခ်္နဲ႔ သူ႔ရဲ႕မိဖုရား စီရီိေခတ္တို႔ကို လူထုအက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းေတြကို လုပ္ကိုင္ဖို႔ အားေပးခဲ့တဲ့ စစ္အာဏာရွင္တေယာက္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရင္နဲ႔ မိဖုရားတို႔ဟာ ႏိုင္ငံအႏွံ လူထုအက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းေတြကို အာဏာရွင္ဆာရစ္အားေပးတိုက္တြန္းမွဳေၾကာင့္ အားသြန္ခြန္စုိက္ျပဳလုပ္ႏုိင္ခဲ့ၾကတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ဘုရင္မ်ဳိးဆက္ဟာ ၁၉၃၂ ခုႏွစ္အာဏာ သိမ္းၿပီး ကတည္းက ေမွးမွိန္္ခဲ့ရတယ္။ ဆာရစ္လက္ထက္က်မွ ျပန္လည္ အသက္၀င္လာတယ္။ ဘုရင္ ႏွင့္ မိဖုရားအေပၚ ထိုင္းျပည္သူေတြ အာရုံစိုက္မွဳရွိလာတယ္။ န၀မေျမာက္ရာမ ဘုရင္ဟာလည္း ေခတ္ပညာတတ္တဲ့ ဥေရာပႏိုင္ငံနဲ႔ အေနာက္ႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံဘာသာရပ္ ေလ့လာ ဆည္းပူး ခဲ့ေသာဘုရင္တပါးျဖစ္တာေၾကာင့္ တိုင္းျပည္တိုးတက္ ဖို႔အတြက္ အေထာက္အကူျပဳမယ့္ အေျမႇာ္အျမင္ရွိတဲ့ ဘုရင္တပါးလည္းျဖစ္ပါတယ္။ အာဏာရွင္ ဆာရစ္ဟာ ၁၉၆၃ ခုနွစ္မွာ ကြယ္လြန္တယ္။ သူကြယ္လြန္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕အာဏာကို တႏွဳန္ကစ္တ္တီကခၽြန္ နဲ႔ ပရာဖာခ်ာရူဆာသီယံ တို႔က ထိုင္းႏိုင္ငံကို ပူးတြဲအုပ္ခ်ဳပ္ၾကတယ္။ တႏွဳန္-ပရာဖာ ေခတ္လို႔ လူသိမ်ားပါတယ္။<br /><br />ပူးတြဲ စစ္အာဏာရွင္ တႏွဳန္-ပရာဖာ ေခတ္<br />တႏွဳန္-ပရာဖာေခတ္မွာ ထိုင္းႏိုင္ငံဟာ ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲမွာ အေမရိကန္ဘက္ကေန ၀င္ကူေပးခဲ့တယ္။ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္မွာ ထိုင္းစစ္တပ္ တစ္ေသာင္းတေထာင္ေက်ာ္ကို ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲမွာ အေမရိကန္ကို ကူဖို႔ ေစလႊတ္ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ေခတ္မွာ အေမရိကန္ ပိုက္ဆံေတြ ထိုင္းႏိုင္ငံဆီကို အလုံးအရင္းလိုက္၀င္လာတယ္။ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးမွဳႀကီးထြားလာယုံတင္မက၊ဆင္းရဲခ်မ္းသာကြာဟမွဳလည္းႀကီးထြားလာေတာ့တယ္။ ဌာနဆိုင္ရာ လာဘ္စားမွဳေတြလည္း ပိုၿပီးရွိလာတယ္။ ဆင္းရဲ-ခ်မ္းသာကြာဟမွဳ ႀကီးမားမွဳေၾကာင့္ လူထုရဲ႕အေထြေထြမေက်နပ္မွဳ ကလည္း တျဖည္းျဖည္းရင့္မွည့္ေပါက္ကြဲ မွဳဆီကို ဦးတည္လာတယ္။ အထူးသျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံ အေရွ႕ေျမာက္ပိုင္းေဒသတြင္းရွိထိုင္းလူထု၊ ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္းရွိ မေလးမြတ္ဆလင္၊ နဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ ေျမာက္ဖ်ားပိုင္းမွာ ေနထိုင္တဲ့ မုန္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ပုန္ကန္ထႂကြမွဳလည္းရွိလာတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အဲဒီေဒသ ေတြဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ အဆင္းရဲဆုံးေဒသေတြျဖစ္လို႔ပါပဲ။ ဆင္းရဲမွဳပမာဏက အခုထက္ထိရွိေနဆဲပါ။ တႏွဳန္-ပရာဖာ ေခတ္မွာလည္း လူလတ္တန္းစား ပညာတတ္ေတြထြန္းကားျဖစ္တည္မွဳက ရွိေနဆဲျဖစ္တာေၾကာင့္ ထိုလူတန္းစားေတြရဲ႕ မေက်နပ္မွဳက ပိုႀကီးမားလာတယ္။ အျမင္က်ယ္တဲ့ ပညာတတ္ေတြက ထုိင္းႏိုင္ငံကို ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံအျဖစ္သြားဖို႔ တိုက္တြန္းစည္းရုံးေနၾကၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တႏွဳန္-ပရာဖာ စစ္အာဏာရွင္ အုပ္စုအတြင္းမွာ သေဘာထားစတင္ကြဲလာပါတယ္။ ပညာတတ္ေပါက္စ ေက်ာင္းသားအစုအဖြဲ႔ေတြကလည္း ထိုင္းႏိုင္ငံကို ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီစစ္စစ္ပုံစံကို လုပ္ဖို႔ စတင္လွဳပ္ရွားလာၾကေတာ့တယ္။ ၁၉၃၂ ခုႏွစ္ မွ ၁၉၇၁ ခုႏွစ္အတြင္းေရးဆြဲခဲ့ေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံ အေျခခံဥပေဒဟာ (၈)ႀကိမ္တိတိ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီရွစ္ႀကိမ္တိတိ ေရးဆြဲခဲ့ေသာ အေျခခံဥပေဒေတြဟာ အာဏာရွင္သက္စိုးရွည္ဖို႔ ေရးဆြဲခဲ့ေသာ အေျခခံဥပေဒေတြခ်ည္းပါပဲ။ တႏွဳန္-ပရာဖာ တို႔ ေရးဆြဲခဲ့ေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခခံဥပေဒေတြဟာလည္း စစ္အာဏာရွင္ သက္ဆိုးရွည္ေရး ဥပေဒေတြခ်ည္းပဲျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြမွာ ပညာသြားသင္ၿပီးျပန္လာတဲ့ ထုိင္းပညာတတ္ေတြ မ်ားျပားလာတာေၾကာင့္ ထုိင္းစစ္အာဏာရွင္ေတြ ေရးဆြဲခဲ့သမွ်ေသာ အေျခခံဥပေဒေတြဟာ ေနာက္ပိုင္း ထုိင္းလူထုက လက္သင့္မခံႏိုင္ၾကေတာ့ပါ။ အထူးသျဖင့္ တက္ႂကြရဲရင့္ျဖဴစင္ေသာ ထုိင္းေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြက အဲဒီ စစ္အာဏာရွင္ေရာ၊ စစ္အာဏာရွင္ေတြေရးဆြဲတဲ့ အေျခခံဥပေဒေရာကို ဆန္႔က်င္လာပါေတာ့တယ္။<br /><br />ေအာက္တိုဘာ ၇၃ အေရးအခင္း<br />သမၼာစပ္တကၠသိုလ္က ဦးေဆာင္တဲ့ စစ္မွန္ေသာဒီမိုကေရစီကို အေျခခံေသာ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးဆြဲေရး လွဳပ္ရွားမွဳကို စတင္ပါေတာ့တယ္။ ေအာက္တိုဘာလ ၁၉၇၃ခုႏွစ္မွာ တႏွဳန္-ပရာဖာ စစ္အုပ္စုဟာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ တစ္ခ်ဳိ႕ကိုဖမ္းဆီး ထိန္းသိမ္းလိုက္ေတာ့တယ္။ အဲဒီလိို ဖမ္းဆီးမွဳေၾကာင့္ အေျခခံပညာေက်ာင္းသူ ၊ ေက်ာင္းသားေတြအပါအ၀င္၊ တစ္ျခားတကၠသိုလ္မွ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြဟာ သမၼာစပ္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းထဲမွာ စုရပ္လုပ္ၿပီး ထိုင္းသမိုင္းမွာ အႀကီးက်ယ္ဆုံးေသာ ဆႏၵျပမွဳကို စတင္ေတာ့တယ္။ တႏွဳန္-ပရာဖာ စစ္အုပ္စုကို ဆန္႔က်င္တဲ့ တစ္သိန္းေက်ာ္၀န္းက်င္ ရွိတဲ့ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ဆႏၵျပမွဳပါ။ န၀မေျမာက္ ရာမ ဘုရင္ ဘူမီေဒါရဲ႕ ေစ့စပ္မွဳေၾကာင့္ ေနာက္ဆုံးမွာ စစ္အုပ္စုဟာ ဖမ္းဆီးထားတဲ့ ထိုင္းေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ျပန္လည္လြတ္ေပးခဲ့ရ ေတာ့တယ္။ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္မွဳလုပ္ပါ့မယ္ဆုိၿပီး ကတိက၀တ္ေပးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထုိင္းေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ တႏွဳန္-ပရာဖာ ထိုင္းစစ္အာဏာရွင္ အုပ္စုအေပၚ ယုံၾကည္မွဳကင္းမဲ့ ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ဆႏၵျပမွဳဟာ ဆက္ၿပီးရွိ ေနခဲ့ပါတယ္။ စစ္အုပ္စုက ဆႏၵျပမွဳေတြကို ေအာက္တိုဘာ (၁၄) ရက္ ေနာက္ဆုံးထားၿပီး ရပ္တန္႔ဖို႔ နဲ႔ မရပ္တန္႔ပါက ၿဖိဳခြဲႏွိမ္ႏွင္းမယ္ဆုိၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္ေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေအာက္တိုဘာလ (၁၄)ရက္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္ဟာ ထိုင္းသမိုင္းမွာ ဘယ္လိုမွ မေမ့ႏိုင္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသား သူရဲေကာင္းေတြရဲ႕ က်ဆုံးခဲ့မွဳကို တန္ဘိုးထားမွတ္တမ္း တင္ထားခဲ့တာပါ။ အဲဒီတုန္းက က်ဆုံးခဲ့ေသာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ စာရင္း သမၼာစပ္တကၠသိုလ္မွာ မွတ္တမ္းတင္ ထားပါတယ္။ အဲဒီ ေအာက္တိုဘာလ(၁၄)ရက္ေန႔ ေရာက္တိုင္း သမၼာစပ္တကၠသိုလ္ (တပါဂ်န္)မွာ အထိမ္းအမွတ္ လြမ္းဆြတ္မွဳသတိရမွဳ နဲ႔ ဂုဏ္ျပဳပြဲကို ႏွစ္စဥ္ျပဳလုပ္ေနဆဲပါ။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ တႏွဳန္-ပရာဖာတို႔ တိုင္းျပည္မွထြက္ေျပးရေတာ့တယ္။ ေနာက္ န၀မေျမာက္ရာမဘုရင္ ဘူမီေဒါ က သမၼာစပ္တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဴပ္ေဟာင္း စန္ရာဓမၼာစတီ ကို ၾကားျဖတ္၀န္ႀကီးခ်ဴပ္အျဖစ္ တာ၀န္ယူဖို႔ ေရြးခ်ယ္ေပးခဲ့တယ္။ ၁၉၇၃ ေအာက္တိုဘာ (၁၄) အေရးအခင္းၿပီးေတာ့ ၁၉၇၁ ခုႏွစ္မွာ တႏွဳန္-ပရာဖာ စစ္အုပ္စုေရးဆြဲခဲ့ေသာ အေျခခံဥပေဒကို ေအာက္တိုဘာလ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္မွာ ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီ စစ္စစ္ပုံစံျဖစ္ေအာင္ျပန္လည္ေရးဆြဲခဲ့တယ္။ အဲဒီ ေရးဆြဲခဲ့ေသာ အေျခခံဥပေဒဟာ (၂)ႏွစ္ပဲ ခံတယ္။ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒရဲ႕ အက်ဳိးေက်းဇူးေၾကာင့္ ပါလီမန္ထဲမွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေ၀ဖန္ခြင့္ရွိခဲ့တယ္။ ဘုရင္မိသားစု ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္ကို ေတာင္ေ၀ဖန္ႏိုင္ခြင့္ရွိခဲ့တယ္။ ထိုင္းစစ္တပ္ရဲ႕ အရင္ ႏိုင္ငံေရးမွာ ၀င္ေရာက္စြပ္ဖက္လုပ္ပိုင္ ခြင့္လည္း သိသိသာသာေလ်ာ့နည္းလာတယ္။ ထိုင္းစစ္တပ္ဟာ သူ႔ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးအာဏာ က်ဆင္းလာတာေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ အာဏာသိမ္းဖို႔ ျပင္ဆင္လာေတာ့တယ္။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ ႏိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ လာအို ႏွင့္ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံေတြဟာ ကြန္ျမဴနစ္ႏိုင္ငံေတြ ျဖစ္ကုန္တာကို အေၾကာင္းျပၿပီး၊ အရင္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ (၁၄) ရက္က ေက်ာင္းသားလွဳပ္ရွားမွဳေတြမွာ ဦးေဆာင္ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကို ကြန္ျမဴနစ္ေတြလို႔ ထုိင္းစစ္တပ္အသိုင္းအ၀ိုင္းက စြပ္စြဲဖန္တီးလာေတာ့တယ္။ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ေရးဆြဲခ်င္တာမို႔ ေအာက္တိုဘာလ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္မွာ ထိုင္းဘုရင္ရဲ႕ ေထာက္ခံမွဳကို ရယူၿပီး ထုိင္းစစ္တပ္ဟာ ခုႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ အာဏာသိမ္းမွဳကို ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။<br />ဒါေၾကာင့္ ထုိင္းသမိုင္းမွာ ေနာက္ထပ္ေသြးစြန္းတဲ့ အေရးအခင္းတစ္ခုဟာ အခုထက္တိုင္ ေမ့ေပ်ာက္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ ေအာက္တိုဘာလ (၆)ရက္ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္မွာ သမၼာစပ္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေျမေပၚမွာပဲ လက္၀ဲဆန္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို ျပင္းထန္စြာ ႏွိမ္ႏွင္းသတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္က ေရးဆြဲခဲ့ေသာ အေျခခံဥပေဒ နဲ႔ ပါလီမန္ကို ဖ်က္သိမ္းခဲ့တယ္။ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္မွာ ထိုင္းေျမေပၚမွာ ျဖစ္ထြန္းေတာ့မယ့္ ဒီမိုကေရစီ အသီးအပြင့္ကို တားဆီးလိုက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္တစ္ခ်ဳိ႕ ေတာခိုခဲ့ရတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္စနစ္ကို ယုံၾကည္တဲ့ ထုိင္းေက်ာင္းသား ေခါင္းဆာင္းတစ္ခ်ဳိ႕ဟာ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္လြန္ေလာက္ကတည္းက ထုိင္းကြန္ျမဴနစ္ သူပုန္အဖြဲ႔ နဲ႔ ပူးေပါင္းခဲ့ၾကတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ (ထိုင္းႏိုင္ငံ) ဟာ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္ျပည့္ လြန္ႏွစ္မ်ား အထိ လွဳပ္ရွားတက္ႂကြခဲ့ၾကတယ္။ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ျပည့္လြန္ေလာက္မွာ ပါတီ အဖြဲ႔၀င္အင္အား မ်ားျပားလာခဲ့တယ္။ ၇၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္ေတြမွာေတာ့ ထိုင္းလူငယ္ေက်ာင္းသား ထဲမွာ ထိုင္းကြန္ျမဴနစ္ပါတီရဲ႕ ၀ါဒေရးရာေတြကို လက္ခံယုံၾကည္တဲ့လူေတြရွိလာတယ္။ ထိုင္း ေက်းလက္ လူတန္းစား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ထိုင္းကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို ေထာက္ခံခဲ့ၾက တယ္။ လက္နက္ကိုင္ အင္အား ေသာင္းပိုင္းေလာက္ကို ထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထုိင္းေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္တစ္ခ်ဳိ႕ ေတာခိုတဲ့အခါ ထိုင္းကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို အားကိုးၿပီး ေတာခိုခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီ ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒကို လက္ခံမွဳမရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြလည္းပါခဲ့ပါတယ္။ န၀မေျမာက္ ရာမဘုရင္ ဘူမီေဒါကလည္း ကြန္ျမဴနစ္ တေစၧေၾကာက္တဲ့ ဘုရင္တစ္ပါးပါ။ ဒါေၾကာင့္ ထုိင္းစစ္တပ္ဟာ ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒကို အေၾကာင္းျပၿပီး အာဏာကိုသိမ္းခဲ့တာပါ။ ၁၉၇၆ အာဏာသိမ္းစစ္အုပ္စုဟာ (၁၁)ႀကိမ္ေျမာက္ ထိုင္းအေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ၇၆ အေျခခံ ဥပေဒဟာလည္း ႏိုင္ငံေတာ္ အဓိပတိ (ေခၚ) ၀န္းႀကီးခ်ဴပ္ကို အႂကြင္းမဲ့အာဏာ အပ္ႏွင္းထားတာေၾကာင့္ ထိုင္းေက်ာင္းသား၊ျပည္သူေတြ အတြက္ လက္သင့္ခံႏိုင္စရာ မရွိခဲ့ပါ။ ႏိုင္ငံေရးပါတီ ဖြဲ႔စည္းမွဳေတြကိုလည္း တားျမစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္က အာဏာသိမ္းစစ္တပ္က ထုိင္းႏိုင္ငံ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္အျဖစ္ သနင္ခရိုင္ဗီဇီယမ္ ကိုခန္႔အပ္ခဲ့ပါတယ္။ ထုိင္းႏိုင္ငံရဲ႕ အေယာက္ ႏွစ္ဆယ္ေျမာက္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရင္ အေပၚ သစၥာေစာင့္သိလြန္းတဲ့ အရပ္သားစစ္စစ္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္တေယာက္ပါ။ ၁၉၃၂ ခုနွစ္ မွ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အထိအုပ္ခ်ဴပ္ခဲ့ေသာ ထိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ေပါင္းဟာ ၃၂ ႀကိမ္တိတိ အေျပာင္းအလဲ ရွိခဲ့တယ္။ အဲဒီ ထဲမွာ အရပ္သား ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ဟာ (၁၆) ႀကိမ္ေလာက္ပဲ အုပ္ခ်ဴပ္ခြင့္ ရွိခဲ့တယ္။ အရပ္သား၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ေတြဟာ အစုိးရအဖြဲ႔ေပါင္း ၂၉ ဖြဲ႔နဲ႔ ၂၂ ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲ အုပ္ခ်ဴပ္ခြင့္ရခဲ့ၾကတယ္။ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာကလာတဲ့ ၀န္းႀကီးခ်ဴပ္အေျပာင္းအလဲကေတာ့ (၈) ႀကိမ္ေျမာက္အေျပာင္း အလဲ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အစိုးအဖြဲ႔ေပါင္း ၂၈ ခုကို ဦးေဆာင္ခဲ့ၿပီး၊ ႏွစ္ေပါင္း ၄၇ ႏွစ္ ၾကာေအာင္ အုပ္ခ်ဴပ္ခဲ့တယ္။ အရပ္သားအုပ္ခ်ဴပ္ေရးဟာ ၂၂ ႏွစ္ ေက်ာ္ေလာက္ပဲၾကာၿပီး၊ စစ္အုပ္ခ်ဴပ္တာက ၄၇ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ပါတယ္။ စစ္ဘက္ ႏွင့္ အရပ္ဘက္ဟာ သူတျပန္ကိုယ္တျပန္ ေစ့စပ္လြယ္ ညႇိႏွဳိင္းမွဳကို တတ္ႏိုင္သမွ် ျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ နဲ႔ ယွဥ္ရင္ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ တိုးတက္မွဳဟာ အမ်ားႀကီးကြာသြားပါၿပီ။ အႀကိမ္ႀကိမ္ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းမွဳေတြ ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ထိုင္းဟာ တိုးတက္မွဳမွာ ေနာက္က်မက်န္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာစစ္တပ္ဟာ ေစ့စပ္လြယ္ ယဥ္ေက်းမွဳရွိတဲ့ ထိုင္းစစ္တပ္ကို အတုယူရမယ္။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ ထုိင္းအေျခခံဥပေဒကို ျပန္ေျပာရရင္ လက္ယာဆန္လြန္းၿပီး၊ အႂကြင္းမဲ့အာဏာကို ၀န္းႀကီးခ်ဴပ္ကို အပ္ႏွင္းေပးထားတယ္။ ဘုရင္ ရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို လည္းပိုေပးထားခဲ့တယ္။ ဘုရင္ဟာ ၇၆ အေျခခံဥပေဒကေရးဆြဲထားတဲ့ လြတ္ေတာ္တရပ္ထဲမွာ လြတ္ေတာ္အမတ္ ေတြကို အေယာက္ ၃၆၀ ထိ ခန္႔အပ္ခြင့္ရွိတယ္။ ထုိင္းဘုရင္ ရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို ၇၆ ခုႏွစ္အေျခခံဥပေဒက ပိုေပးထားခဲ့တယ္။ သနင္ အစုိးရဟာ လက္ယာသိပ္ဆန္လြန္းတယ္လို႔ သူ႔ကို ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ အျဖစ္ ခန္႔အပ္ခဲ့တဲ့ အာဏာသိမ္းစစ္အုပ္စု ယူဆတယ္။ ေနာက္ သနင္ဟာ အရပ္သား၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ေပမဲ့ အာဏာရွင္ဆန္ခဲ့တယ္။ ထုိင္းစစ္တပ္ေရာ၊ ျပည္သူေရာ မႀကိဳက္ႏွစ္ေတာ့ဘူးျဖစ္လာတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္မွဳဟာ တစ္ႏွစ္သာ ခံခဲ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ ကရိုင္စပ္ခၽြန္မနန္ဦးေဆာင္တဲ့ စစ္တပ္ကပဲ ေအာက္တိုဘာလ (၂၀) ရက္ ၁၉၇၇ ခုႏွစ္မွာ သနင္ဦးေဆာင္တဲ့ အရပ္သားအာဏာရွင္ အစိုးရကို ျဖဳတ္ခ် အာဏာသိမ္းခဲ့ျပန္တယ္။ ဘုရင္ ဘူမီေဒါဟာ အာဏာသိမ္း စစ္ေခါင္းေဆာင္ ကရိုင္စပ္နဲ႔ ျဖဳတ္ခ်ခံ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ သနင္ တို႔ကို သူ႔ရဲ႕ အတိုင္ပင္ခံေကာင္စီ၀င္ေတြအျဖစ္ ခန္႔အပ္ေပးခဲ့တယ္။ ဒီ နန္းေတာ္ဆုိင္ရာ အတုိင္ပင္ခံ ေကာင္စီဟာ ထုိင္းမွာ အမ်ားက အေလးထား၊ တန္ဖိုးထားရတဲ့ အဖြဲ႕ျဖစ္ပါတယ္။ အတိုင္ပင္ခံ ေကာင္စီ၀င္ျဖစ္ဖို႔ဟာ ေတာ္ေတာ္ခဲယဥ္းပါတယ္။ ဒီလို ထိုင္းဘုရင္က သူ႔ရဲ႕ ေတာ္၀င္ဆိုင္ရာ အတုိင္ပင္ခံ ေကာင္စီအဖြဲ႕မွာ ျဖဳတ္ခ်ခံ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္သနင္ နဲ႔ အာဏာသိမ္း စစ္ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ကရိုင္စပ္ တို႔ကို ခန္႔အပ္တာဟာ တကယ္ေတာ့ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ သင့္ျမတ္မွဳျဖစ္ေအာင္လုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တဘက္မွာ ဒါခ်ီးက်ဴးတန္ဖိုးထား ရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရင္ကို ထိုင္းလူထုက ၾကည္ညိဳေနၾကတာပါ။ တိုင္းျပည္ အခက္အခဲ အက်ပ္အတည္း ေရာက္လာတိုင္း သူက ေျဖရွင္းေပး၊ ညႇိႏွဳိင္းေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မွဳေၾကာင့္ ထိုင္းလူထုက ခ်စ္ၾကည္ညိဳေနၾကတာပါ။ ၁၉၇၇ ခုနွစ္ အေျခခံဥပေဒဟာလည္း ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒကို ျပန္ယူထားတာပါ။ သိပ္ၿပီးႀကီးႀကီးမားမား ေျပာင္းလဲခဲ့တာေတြ မရွိခဲ့ပါ။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒ နီးပါးေလာက္ကို တူေနပါတယ္။ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္ ေလာက္မွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ ကရိုင္စပ္ဟာ ဒီမိုကေရစီ ပိုဆန္တဲ့ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္းကို ေရးဆြဲပါတယ္။ အဲဒီ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္းမွာ လြတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ ထားရွိဖို႔ပါလာပါတယ္။ ေအာက္လြတ္ေတာ္ (house of representatives) နဲ႔ အထက္လြတ္ေတာ္ (Senate) တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္လြတ္ေတာ္ဟာ (၃၀၁) ေယာက္ နဲ႔ အထက္လြတ္ေတာ္ဟာ (၂၂၅) ေယာက္ ရွိရမယ္လို႔ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္းမွာ တင္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီ ၇၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒမွာ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ဟာ အထက္လြတ္ေတာ္အမတ္ေတြကို ခန္႔အပ္ရမယ္ လို႔ပါရွိတယ္။ ႏိုင္ငံေရးပါတီဖြဲ႔စည္းလွဳပ္ရွားခြင့္ကို ပိတ္ပင္ထားတုန္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ ကရိုင္စပ္ ဦးေဆာင္တဲ့ အစိုးရအဖြဲ႔ဟာ ႏိုင္ငံတကာ ေလာင္စာ (1979 energy crisis) ျပႆနာေၾကာင့္ ၁၉၈၀ ခုနွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီမွာ ႏုတ္ထြက္ေပးလိုက္ရတယ္။ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရအဖြဲ႔မွာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဴပ္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ပရမ္တင္စူလာႏြန္ဒါ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အထိ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္အျဖစ္တာ၀န္ထမ္း ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ထိုင္းသမိုင္းမွာ သူအုပ္ခ်ဴပ္တဲ့ေခတ္ကို ဒီမိုကေရစီတ၀က္ပြင့္ထြန္း ေသာေခတ္ လို႔ တင္စားေျပာဆုိၾကပါတယ္။(half fruit democracy era of Thailand)လို႔ေျပာၾကပါတယ္။ ထိုင္းကြန္ျမဴနစ္ေတြ ႏွင့္ ၇၀ ခုနွစ္၀န္းက်င္ ေတာခို ေက်ာင္းသားေတြကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေၾကညာၿပီးျမိဳ႕ေပၚျပန္ေခၚပါတယ္။ ၁၉၈၈ ခုနွစ္မွာ ေတာ့ ခ်တ္ထိုင္းပါတီေခါင္းေဆာင္ ခ်တ္တီခ်ဳိင္းခၽြန္ဟာဗန္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္လာပါတယ္။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ကတည္းက စစ္တပ္ႀကီးစိုးေနဆဲျဖစ္တဲ့ထိုင္းႏိုင္ငံဟာ အရပ္သားအေရြးခ်ယ္ခံ အမတ္တစ္ေယာက္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္လာတာဟာ ထုိင္းရဲ႕ ဒီမိုကေရစီသြားမယ့္လမ္းေၾကာင္းကို တြန္းတင္လိုက္သလိုပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ခ်တ္တီခ်ဳိင္းအစိုးရဟာ တကယ့္ အေရးႀကီးေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္းဆုိင္ရာ စီးပြားေရး၊ႏိုင္ငံေရးတုိ႔ကို ဆုံးျဖတ္ခြင့္မွာ စစ္တပ္ရဲ႕ ဗီတို သုံးခြင့္ရွိခဲ့ေသာေၾကာင့့္ ဘာမွ ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္လုပ္ပိုင္ခြင့္မရရွိခဲ့ၾကပါ။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ပိုင္းကစၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံေရး မတည္ၿငိမ္မွဳျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ စပိုင္းမွာ ခ်တ္တီခ်ဳိင္းအစိုးရကို လာဘ္စားမွဳေတြနဲ႔ အႀကီးအက်ယ္ေ၀ဖန္လာပါေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ တက္လာသမွ် ထိုင္းအစိုးရမ်ားဟာ လာဘ္စားမွဳေတြနဲ႔ အနည္းနဲ႔အမ်ား ပတ္သက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ လာဘ္စားေပမယ့္လည္း သူတို႔လုပ္ရမယ့္ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရးပိုင္းေတြကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံဟာ ေနာက္က်မက်န္ခဲ့ပါ။ ေနာက္ထပ္ စစ္အာဏာသိမ္းမွဳကို တာဆူဖို႔ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ ထုိင္းစစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းဦးေဆာင္တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳထိမ္းသိမ္းေရးေကာင္စီ(National Peace Keeping Council: NPKC) ဆုိတဲ့ အမည္နဲ႔ အာဏာသိမ္းပါေတာ့တယ္။ ၁၉၉၁ခုႏွစ္ေဖေဖာ္၀ါရီအာဏာသိမ္းမွဳကို ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဴပ္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္စုခ်င္ဒါကရာပရာယြန္ နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ စြန္သုန္ကုန္ဆုန္ပုန္ တို႔ဦးေဆာင္ခဲ့ၾကတယ္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒမွာ ေရြးခ်ယ္ခံအမတ္မဟုတ္တဲ့ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းဟာလည္း ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ဟာကို ထည့္သြင္းေရးဆြဲခဲ့ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္အဲဒီ အေျခခံဥပေဒကို ပညာတတ္လူလတ္တန္းစားက ဆန္႔က်င္ဖို႔ျဖစ္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလမွာ လူေပါင္း ငါးေသာင္းေက်ာ္ဟာ သမၼာစပ္တကၠသိုလ္ေရွ႕မွာရွိတဲ့ ဆနန္လြန္လို႔ေခၚတဲ့ ေျမကြက္လပ္မွာ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒကို ဆန္႔က်င္ေၾကာင္း ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီဇင္ဘာလ ထိုင္းဘုရင္ေမြးေန႔ပြဲမွာ ထိုင္းဘုရင္က ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒကို လက္ခံဖို႔ ထိုင္းျပည္သူေတြကို တိုက္တြန္းေျပာဆိုခဲ့တယ္။ အာဏာသိမ္းစစ္တပ္ဟာ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ မတ္လမွာ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ေပးဖို႔ ကတိေပးခဲ့ပါတယ္။ အာဏာသိမ္းစစ္တပ္ဟာ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္အျဖစ္ သံအမတ္ေဟာင္းတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ အာနန္ပရာယာခၽြန္ကို ခန္႔အပ္ပါတယ္။ အာနန္ဟာ အရပ္သား ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္ေပမယ့္ အာဏာသိမ္းစစ္တပ္ရဲ႕ ၾသဇာလြမ္းမိုးမွဳကို လြတ္ကင္းေအာင္ လုပ္ႏိုင္စြမ္းမရွိခဲ့ပါ။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ မတ္လေရြးေကာက္ပြဲမွာ အာနန္လည္း ၀င္ေရာက္ယွဥ္ ၿပိဳင္ခဲ့ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အမတ္ေနရာ ရရွိခဲ့ၾကတဲ့ ပါတီ ငါးခုက ဗိုလ္ခ်ဴပ္စုခ်င္ဒါကရာပရာယြန္ကို ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရရဲ႕ ၀န္းႀကီးခ်ဴပ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ခဲ့တယ္။ ၁၉၉၂ခုႏွစ္ ဧၿပီလမွာ အာဏာသိမ္းစစ္ေခါင္းေဆာင္ စုခ်င္ဒါ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္လာပါတယ္။ နဂိုကတည္းက ၉၁ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒအေပၚ ေက်နပ္မွဳမရွိခဲ့တဲ့ ပညာတတ္လူလတ္ တန္းစားေတြဟာ ဗိုလ္ခ်ဴပ္စုခ်င္ဒါကရာပရာယြန္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္လာမွဳကို အႀကီးအက်ယ္ ဆန္႔က်င္လာပါေတာ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဴပ္စုခ်င္ဒါကရာပရာယြန္ ဦးေဆာင္တဲ့အစိုးရဟာ ေမလမွာ ဆႏၵျပဆန္႔က်င္တဲ့ ထိုင္းျပည္သူေတြကို ပစ္ခတ္ႏွိမ္ႏွင္းပစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆႏၵျပမွဳဟာ တန္႔မသြားခဲ့ပါ။ ပိုလို႔ ျပင္းထန္ေပါက္ကြဲလာပါေတာ့တယ္။ အရွိန္အဟုန္လည္း ပိုမိုႀကီးမား က်ယ္ျပန္႔လာပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္စုခ်င္ဒါကရာပရာယြန္ ဦးေဆာင္တဲ့ အစိုးရဟာ ႏွဳတ္ထြက္ေပးခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ေမလ ဟာ ထိုင္းသမိုင္းမွာ ေသြးစြန္းေသာေမ (bloody May) လို႔ ထင္ရွားပါတယ္။ အဲဒီ ေမ အေရးအခင္းေၾကာင့္ပဲ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီဟာ ပို၍ ေျဖာင့္ျဖဴးလာပါေတာ့တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။ ေနာက္ ေရြးေကာက္ခံ အစိုးရေတြျဖစ္ထြန္းလာပါေတာ့တယ္။ ဘာဟန္ အစိုးရအဖြဲ႕၊ ခ်ာဗာလစ္ အစိုးရအဖြဲ႕၊ ခၽြန္လိပိုင္ အစိုးရအဖြဲ႕ ဆုိတဲ့ အရပ္သားအစိုးရေတြ ေပၚေပါက္ခြင့္ရလာပါေတာ့တယ္။ ခၽြန္လိပိုင္လက္ထက္ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွာ အေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရးဆြဲပါေတာ့တယ္။ လစ္ဘရယ္ဆန္တဲ့ ဒီမိုကရစ္တစ္ ပုံစံမ်ဳိးျဖစ္ေအာင္ ေရးဆြဲဖို႔ႀကိဳးစားျပင္ဆင္ပါေတာ့တယ္။ ခၽြန္ဟာ ရွိခဲ့သမွ်ေသာ ထိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ေတြထဲမွာ အရိုးသားဆုံးနဲ႔ သန္႔ရွင္းမွဳအရွိဆုံး ပုဂၢိဳဟ္တေယာက္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကို ခ်စ္စႏိုးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြက မစၥတာကလင္း (Mr.clean) လုိ႔ေခၚၾကတာပါ။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒဟာ လူထုရဲ႕အခြင့္အေရးေတြကို ပိုေပးလာခဲ့ပါတယ္။ အစိုးရရဲ႕ ဗဟိုခ်ဴပ္ကိုင္မွဳအာဏာကို ေလ်ာ့ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ခၽြန္ အစိုးရၿပီးေတာ့ သက္ဆင္ဟာ မဲအျပတ္အသတ္နဲ႔ အႏိုင္ရရွိၿပီး၊ ၀န္းႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္လာပါတယ္။ သက္ဆင္ အစိုးရလက္ထက္မွာ ထိုင္းဟာ စီးပြားေရးအရ ေတာ္ေတာ္တိုးတက္ခဲ့ပါတယ္။ ခၽြန္ အစိုးရလက္ထက္မွာ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ အာရွစီးပြားေရး အက်ပ္အတည္းျဖစ္ခဲ့လို႔ ထိုင္းဟာ စီးပြားေရးမွာ ေတာ္ေတာ္အထိနာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္က ထိုင္းစီးပြားေရးဟာ ႏိုင္ငံတကာ ေငြေၾကးကစားသူေတြအတြက္ မ်က္စိက်စရာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ထုိင္း စေတာ့ရွယ္ယာဟာလည္း တြတ္ခ်က္ခန္႔မွန္းရလြယ္ကူၿပီး၊ အျမတ္အစြန္းရဖို႔အတြက္ ေငြေၾကးကစားဖို႔ လြယ္ကူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထိုင္းဟာ ၉၇ ခုႏွစ္ အာရွစီးပြားေရးအက်ပ္ အတည္းမွာ အထိအနာဆုံးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စီးပြားေရး အက်ပ္အတည္းက ရုန္းထြက္ဖို႔အတြက္ ကမၻာ့ဘဏ္ဆီက နည္းပညာအကူအညီနဲ႔ ေခ်းေငြကို ရယူခဲ့ရပါတယ္။ သက္ဆင္အစိုးရလက္ထက္မွာေတာ့ ထိုင္းဟာ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ကတည္းက တင္၇ွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ေခ်းေငြေတြကို ျပန္လည္စပ္ယူႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ သက္ဆင္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္မျဖစ္ခင္က သူဟာ shin corporation နဲ႔ AIS: Advanced Info Service ဆိုတဲ့ ကုမဏၰီေတြကို ပိုင္ဆုိင္တဲ့ သူႂကြယ္တဦးပါ။ Thai Rak Thai (TRT) ဆိုတဲ့ ထိုင္းခ်စ္ေသာထိုင္းဆုိတဲ့ ပါတီကို ထူေထာင္ၿပီး၊ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ေရာက္ၿပီး မဲအျပတ္အသတ္နဲ႔ အႏိုင္ရရွိခဲ့ပါတယ္။ သူ႔လက္ထက္မွာေတာ့ သူဟာ CEO style government ပုံစံမ်ဳိးနဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အုပ္ခ်ဴပ္ေရး၊ စီးပြားေရးတို႔ကို စီမံခန္႔ခြဲတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ သူ မဲဆြယ္စဥ္ ကာလက ကတိေပးခဲ့တဲ့အတိုင္း တစ္ရြာ၊ ဘတ္တစ္သန္းစီမံကိန္းကို ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲ၀ယ္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ အျငင္းပြားမွဳေတြ လည္းရွိခဲ့ပါတယ္။ OTOP လို႔ ေခၚတဲ့ One Tambon One Product ေက်းလက္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဖြံၿဖိဳးမွဳစီမံကိန္းေတြကို စတင္ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔လက္ထက္ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ အဆင္းရဲဆုံးေက်းလက္ေဒသေတြရဲ႕ ၀င္ေငြဟာ ၄၀ ရာခိုင္ႏွဳန္း အထိတက္ခဲ့တယ္။ ေက်းလက္ေဒသေတြရဲ႕ ဆင္းရဲမွဳ အတိုင္းအတာ ပမာဏကို ေလ်ာ့ခ်ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဘတ္ ၃၀ က်န္းမာေရးစီမံကိန္းကို ဆင္းရဲသားလူန္းစားေတြ အတြက္ ပုံစံတစ္မ်ဳိးနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီစီမံကိန္းကို က်န္းမာေရး ၀န္းထမ္းဆရာ၀န္ေတြ နဲ႔ အျငင္းပြားဖြယ္ရာျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အစိုးရရဲ႕ လုံေလာက္တဲ့ ေထာက္ပံ့မွဳဟာနည္းပါးတဲ့အတြက္ ဆရာ၀န္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မႏိုင္တဲ့ ၀န္ထမ္းရတဲ့အတြက္ တစ္ျခားလစာေကာင္းေကာင္းရတဲ့ နယ္ပယ္ကိုေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ၾကတယ္။ သက္ဆင္ အစိုးရလက္ထက္မွာ ႏွစ္သန္းေက်ာ္ေသာ ေရႊ႕ေျပာင္းႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမားေတြကိုလည္း ဘတ္ ၃၀ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မွဳမွာ ပါ၀င္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နယ္စပ္က က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြ ေစ်းသက္သက္သာသာနဲ႕ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မွဳေတြကို ရရွိခဲ့ပါတယ္။ သက္ဆင္လက္ထက္မွာ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ အလုပ္လုပ္ခြင့္ အလုပ္သမားကတ္ကို ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတြ (ျမန္မာ အတုိက္အခံေတြပါ ပါ၀င္ပါတယ္) အလုပ္သမားကတ္ေၾကာင့္ ထိုင္းရဲရဲ႕ ဖမ္းဆီးမွဳကို မေၾကာက္ရေတာ့ပါ။ သက္ဆင္ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားသားေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားကတ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ထိုင္းအတိုက္အခံ ဒီမိုကရက္ပါတီရဲ႕ အလုပ္သမားေရးရာေကာ္မတီမွ ပုန္ဆပ္က အႀကီးအက်ယ္ ကန္႔ကြက္ခဲ့ပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံျခားသားေတြကို အလုပ္လုပ္ခြင့္ကတ္ ထုတ္ေပးျခင္းဟာ ထိုင္းေတြအတြက္ အလုပ္အကိုင္ရွားပါးမွဳျပႆနာပိုၿပီးႀကီးမားလာလိမ့္မယ္ ဆိုၿပီးေ၀ဖန္ ကန္႔ကြက္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံျခားသားေတြဟာ ရာဇ၀တ္မွဳေတြ ပိုမို က်ဴးလြန္လာၾကလိမ့္မယ္ဆိုၿပီး မဆီမဆိုင္ ရမ္းမွန္းၿပီး ေျပာဆိုေ၀ဖန္ခဲ့တယ္။ သက္ဆင္လက္ထက္တြင္ မူးယစ္ေဆး၀ါးႏွိမ္ႏွင္းေရးစီမံကိန္းေၾကာင့္ ခုႏွစ္ပတ္ အတြင္းမွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားသူေတြလို႔ သံသယရွိတဲ့ လူေပါင္း ၂၇၀၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္ဟာ ထိုင္းရဲရဲ႕ သုတ္သင္မွဳကို ခံခဲ့ရတယ္။ လာဘ္စားမွဳပေပ်ာက္ေရး၊ ပညာေရးဆိုင္ရာ ေပၚလစီ၊ စြမ္းအင္ဆိုင္ရာေပၚလစီေတြကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ အေကာင္ အထည္ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ပိုင္း၊ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္အတြင္းတြင္ သူ႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးဟာ အက်ပုိင္းကုိေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူဟာ ၀န္းႀကီးခ်ဴပ္အျဖစ္ ဒုတိယ သက္တမ္းမွာ မီဒီယာနဲ႔ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ေတြကို ပိတ္ပင္လာခဲ့တယ္။ သက္ဆင္ဟာ ယူအင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေခါင္းေဆာင္မဆန္တဲ့ ရိုင္းစိုင္းတဲ့ သံတမန္မဆန္တဲ့ အရပ္သား အသုံးအႏွဳန္းကို သုံးခဲ့တယ္။ UN is not my father ဆိုတဲ့ အသုံးအႏွဳန္းလုိဟာမ်ဳိးကို ေျပာခဲ့တယ္။ သူ႔ရဲ႕ပါတီဟာ မဲအျပတ္အသတ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ကြန္ဂရက္ လြတ္ေတာ္ကို အုပ္စုိးႏိုင္ခဲ့တယ္။ (Parliamentary dictatorship) လို႔ေခၚပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ျခားအတိုက္အခံပါတီေတြဟာ ဘာမွလုပ္ပိုင္ခြင့္၊ ေဆြးေႏြးဆုံးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ေတြ မရွိေတာ့ဘူးျဖစ္လာပါတယ္။ ႀကီးမားတဲ့ အုပ္ခ်ဴပ္ေရးပိုင္းဆိုင္ရာ ရာထူးႀကီးေတြမွာ သူ႔ရဲ႕ ေဆြမ်ဳိးမကင္းတဲ့ လူေတြကို အစားထိုးလာခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာ သက္ဆင္ဟာ ပထမသက္တမ္း၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ကာလမွာ ညီ၀မ္းကြဲ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ ခ်ဳိင္ရာစစ္ရွင္နာ၀ါထရာကို ကာကြယ္ေရးစစ္ဦးစီးခ်ဴပ္အျဖစ္ခန္႔အပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေတာင္ပိုင္းထိုင္းမူဆလင္ ပုန္ကန္မွဳျဖစ္လာ ေတာ့ မူဆလင္ဘာသာ၀င္ျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ ဆြန္သီဘြန္ရာရပ္ဂလင္ ကို ကာကြယ္ေရး စစ္ဦးခ်ဴပ္အျဖစ္ခံအပ္ခဲ့တယ္။ သူ႔ရဲ႕ ဒုတိယ သက္တမ္းကာလမွာ သူ႔မိသားစုပိုင္ ရွင္းကုမဏၰီရဲ႕ ေငြေၾကးႂကြယ္၀မွဳဟာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ႂကြယ္၀ခ်မ္းသာလာေတာ့တယ္။ သူ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္လို႔ သူ႔မိသားစုပိုင္ ရွင္းေကာ္ပေရးရွင္းဟာ စီးပြားေရးမွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြပိုမို ရရွိခဲ့တယ္။ ပါလီမန္ကို အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ လက္၀ါးႀကီးအုပ္ထားႏိုင္မွဳ၊ သူ႔မိသားစုပိုင္ ကုမဏၰီေတြရဲ႕ အဆမတန္ႂကြယ္၀ခ်မ္းသာလာမွဳ၊ သူ႔ကို ေ၀ဖန္တဲ့ မီဒီယာႏွင့္ သတင္းစာေတြရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္ကို ပိတ္ပင္လာမွဳ၊ ဘန္ေကာက္ေန လူလတ္တန္းစားေတြရဲ႕ သက္ဆင္ဆန္႔က်င္ေသာလွဳပ္ရွားမွဳ၊ People's Alliance for Democracy:PAD လွဳပ္ရွားမွဳ ေတြဟာ ေနာက္ထပ္ ၁၉ စက္တင္ဘာ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းမွဳဆီကို ဦးတည္ခဲ့ေတာ့တယ္။ တက္ဆင္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံကုိ သြားေနစဥ္မွာ ေသြးေျမမက်တဲ့ အာဏာသိမ္းမွဳကို သူခန္႔အပ္ခဲ့တဲ့ ေတာင္ပိုင္းမြတ္ဆလင္ အုံႂကြမွဳကို ကိုင္တြယ္ဖို႔အတြက္ မြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္ျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ႀကီး ဆြန္သီဘြန္ရာရပ္ဂလင္ ဦးေဆာင္ၿပီး အာဏာသိမ္းခဲ့တယ္။ အာဏာသိမ္းစစ္အုပ္စုဖြဲ႕တဲ့ Council for National Security မွ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ႀကီးေဟာင္း ဆူရာယြတ္ခ်ဴလာႏြန္ ကို ယာယီ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္အျဖစ္ ဘုရင့္ေထာက္ခံမွဳကို ယူၿပီး ခန္႔အပ္ခဲ့ပါတယ္။ CNS အာဏာသိမ္းစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ၉၇ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒကို တစ္ႏွစ္အတြင္း ျပန္ျပင္ဆင္ေရးဆြဲၿပီးတာနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကို လည္း တစ္ႏွစ္အတြင္းျပန္လည္က်င္းပေပးမယ္လို႔ ကတိျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ျမန္မာ စစ္တပ္ နဲ႔ ႏွဳိင္းယွဥ္ၿပီး စဥ္းစားၾကည့္ပါ၊ ထိုင္းစစ္တပ္ နဲ႔ ျမန္မာစစ္တပ္ဟာ စိတ္ေနစိတ္ထား ျမင့္ျမတ္မွဳ အဆင့္အတန္း အမ်ားႀကီးကြာ သြားပါၿပီ။ ထိုင္းစစ္တပ္ အႀကီးအကဲကေန ႏိုင္ငံေတာ္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္လာၾကတဲ့ သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ခ်ဴလာခ်ဴန္ကေလာင္ ေတာ္၀င္စစ္တပ္ အကယ္ဒမီ (Chulachomklao Royal Military Academy) ဆင္းေတြျဖစ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ အဲဒီ ေတာ္၀င္စစ္တပ္ အကယ္ဒမီေက်ာင္းဟာ သိပ္ၿပီး စစ္စည္းကမ္းရိုေသရၿပီး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရး ႏွင့္ သိပၸံေရးရာေတြကို အျပင္းအထန္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးတဲ့ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းပါ။ ကမၻာမွာ နာမည္ႀကီးတဲ့ စစ္ေက်ာင္းေတြနဲ႔ ယွဥ္လို႔ရပါတယ္။ "A" list ရွိတဲ့ စစ္ေက်ာင္းတေက်ာင္းပါ။ ယာယီ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ ဆူရာယြတ္ခ်ဴလာႏြန္ ကလည္း အဲဒီ စစ္ေက်ာင္းထြက္တေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ေရးဆြဲဖို႔ အတြက္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ ဘုရင့္ အတည္ျပဳခ်က္ကို ရယူၿပီး လူထုညီလာခံလုပ္ဖို႔အတြက္ (National Assembly) အဖဲြ႔၀င္ အေယာက္ႏွစ္ေထာင္ကို ခန္႔အပ္ခဲ့တယ္။ ၁၉ ၾသဂုတ္လ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ လူထုဆႏၵခံယူပြဲလုပ္ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒကို အတည္ျပဳခဲ့တယ္။ ဆႏၵခံယူပြဲမွာ အေျခခံဥပေဒ အသစ္ဟာ ၅၇ ရာခိုင္ႏွဳန္းရရွိခဲ့တဲ့အတြက္ အတည္ျဖစ္ သြားတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒကို permanent constitution လို႔ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီ အေျခခံဥပေဒမွာ parliamentary dictatorship လိုဟာ မ်ဳိးထပ္ၿပီး မျဖစ္ေပၚဖို႔အတြက္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ကို အမ်ားဆုံး ဒုတိယ အႀကိမ္ သက္တမ္းအထိပဲ ထမ္းေဆာင္ဖို႔၊ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ကုိ အယုံအၾကည္မရွိအဆုိတင္သြင္းႏိုင္ရန္ လြယ္လင့္တကူျဖစ္ဖို႔ အတြက္ ေရးဆြဲထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒပါ။ ေနာက္ အာဏာသိမ္းစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို လြတ္ၿငိမ္းခြင့္ကိုလည္း ၂၀၀၇ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒမွာ ျပဌာန္းေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒီ အေျခခံ ဥပေဒဟာလဲ ဘယ္ေလာက္အထိ ခံမယ္ ဆုိတာ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာပါ။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒမွာ ဥပေဒျပဳေအာက္လြတ္ေတာ္ အမတ္ ၅၀၀ ထဲမွ အေယာက္ႏွစ္ရာရွိမွ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ကို အယုံအၾကည္မရွိ အဆုိတင္သြင္းလို႔ရပါတယ္။ CNS အာဏာသိမ္း စစ္ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ႀကီး ဆြန္သီက အေယာက္ တစ္ရာ ရွိခဲ့ရင္ အယုံအၾကည္မရွိ အဆုိကို တင္သြင္းႏိုင္သင့္တယ္လို႔ အဆိုျပဳခဲ့တယ္။ အဲဒီ အဆိုဟာ အတည္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေျခခံဥပေဒအသစ္ဟာ တည္ၿငိမ္တဲ့ အစိုးရတစ္ရပ္ကို မျဖစ္ေပၚေစဘူးလို႔ ပညာရွင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေ၀ဖန္ခဲ့ၾကတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒ အသစ္မွာ သက္ဆင္လက္ထက္မွာ လုပ္ခဲ့သလို ပါတီေတြ အခ်င္းခ်င္း ပူးေပါင္းၿပီး၊ စြမ္းအားႀကီးမားတဲ့ ပါတီတစ္ခုတည္းျဖစ္ေအာင္ လုပ္သလိုမ်ဳိး လုပ္လို႔မရေအာင္ တားဆီးတဲ့ ဥပေဒကို အေျခခံဥပေဒအသစ္ထဲမွာ ျပဌာန္းခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အတြင္းမွာ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ႀကီးမားတဲ့ ပါတီႀကီး ႏွစ္ခုျဖစ္တဲ့ Democrat party နဲ႔ Thai Rak Thai (Thaksin's party) တို႔ဟာ တရားရုံးမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒေတြ ၿငိစြန္းမွဳရွိမရွိကို စစ္ေဆးခံရတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒေတြခ်ဳိးေဖာက္တဲ့လုပ္ရပ္ (မဲ၀ယ္မွဳေတြ အပါအ၀င္) ေတြရွိခဲ့ရင္ ပါတီကို ဖ်က္သိမ္းရမွာပါ။ Democrat party ကေတာ့ ၿငိစြန္းမွဳမရွိလို႔ ပါတီကို မဖ်က္သိမ္းခဲ့ရပါ။ Thai Rak Thai party ကေတာ့ (၃၀) ေမလ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ရပါတယ္။ Thai Rak Thai party ရဲ႕ ဦးေဆာင္ ေကာ္မတီ၀င္ ၁၁၁ ေယာက္ကို ႏိုင္ငံေရးမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္မွဳကို ငါးႏွစ္အထိ တားျမစ္ခံခဲ့ရတယ္။ အေျခခံဥပေဒ အတည္ျဖစ္တာနဲ႔ ဒီဇင္ဘာလ (၂၃) ရက္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲကို က်င္းပႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ ပါတီေပါင္း (၇)ခု ပါ၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ပါတယ္။ People's Power Party က မဲဆႏၵနယ္ လြတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေနရာ (၄၀၀) မွာ (၁၉၉) ေနရာ၊ Democrat party က (၁၃၂) ေနရာ၊ Chat Thai party က (၃၃) ေနရာ၊ Phak Pua Paendin Party (for the motherland) က (၁၇) ေနရာ၊ Ruam Jai Thai Chat Pattana (Thais United National Development Party) က (၈) ေနရာ၊ Phak Matchima Thippathai (Neutral Democratic Party) က (၇) ေနရာ၊ Paracha Raj Party (Royal People Party) က (၄) ေနရာ အႏိုင္ရရွိခဲ့ၾကတယ္။ ပါတီက တင္သြင္းတဲ့ မဲဆႏၵနယ္ဆိုင္ရာ အခ်ဳိးက် (Party list candidates) ေအာက္လြတ္ေတာ္ (ေခၚ) ဥပေဒျပဳလြတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္္ ေနရာ ေပါင္းဟာ (၈၀) ေနရာရွိပါတယ္။ Proportional candidates လို႔လည္းေခၚပါတယ္။ အဲဒီ မဲဆႏၵနယ္ဆိုင္ရာ ပါတီ အခ်ဳိးက် လြတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေနရာ (၈၀)မွာ People's Power Party က (၃၄) ေနရာ၊ Democrat party က (၃၃) ေနရာ၊ Chat Thai party က (၄) ေနရာ၊ Phak Pua Paendin Party (for the motherland) က (၇) ေနရာ၊ Ruam Jai Thai Chat Pattana (Thais United National Development Party) က (၁) ေနရာ တို႔ကို အႏိုင္ရရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ PPP ဟာ ဒီမိုကရစ္ ပါတီမွလဲြြ၍ တစ္ျခားမဲဆႏၵနယ္ အႏိုင္ရပါတီ (၅)ခုနဲ႔ ညႊန္႔ေပါင္းဖြဲ႔ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ppp ပါတီေခါင္းေဆာင္ ဆာမတ္ဆြန္ဒါရာဗတ္ခ်္ဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ (၃၃) ေယာက္ေျမာက္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ျဖစ္လာပါတယ္။ ppp ပါတီရဲ႕ ေပၚလစီ ၀ါဒ ေတြဟာ အရင္ သက္ဆင္ရဲ႕ ပါတီျဖစ္တဲ့ ထုိင္းရပ္ခ္ထိုင္းပါတီရဲ႕ ေပၚလစီေတာ္ေတာ္မ်ားကို အေျခခံထားပါတယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္သစ္ ဆာမတ္ ဟာ အစိုးရသစ္ကို ထိုင္းတပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ အတူ ဦးေဆာင္သြားႏိုင္၊ မသြားႏိုင္ ဆုိတာေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ CNS အာဏာသိမ္း စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ေရြးေကာက္ပြဲမွ အႏိုင္ရပါတီရဲ႕ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ရဲ႕ အစိုးရအဖြဲ႕ကို သစၥာခံမွာပဲျဖစ္တယ္ ppp ပဲ တက္တက္၊ ဘယ္ပါတီပဲ တက္တက္ သူတို႔ဟာ အဲဒီ အစိုးရသစ္ကို သစၥာေစာင့္သိမွာပဲ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္ခင္ကတည္းက အတိအလင္းေျပာဆိုခဲ့ၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက နအဖ စစ္တပ္နဲ႔ ဘယ္ေလာက္ကြာလဲဆိုတာ စာဖတ္သူ ျမန္မာျပည္သား တေယာက္ အေနနဲ႔ စဥ္းစားၾကည့္စရာကို မလိုေတာ့ပါ။ က်ေနာ္ဒီစာကုိ ကိုးကားတင္ျပ ေရးသားထားျခင္းဟာ တစ္ဖက္ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ အႀကိမ္ႀကိမ္အာဏာသိမ္းခဲ့တဲ့ စစ္တပ္ဟာ သူတို႔ တိုင္းျပည္ ေခတ္ေနာက္မက်ေအာင္ ထမ္းရြက္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ တစ္ဖက္ အရပ္သား အတိုက္အခံေတြရဲ႕ ေစ့စပ္ညႇိႏိွဳင္းမွဳကို လက္ခံခဲ့ၾကတယ္။ ျပည္သူ႔ ဆႏၵ အစစ္အမွန္ကို မ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး အာဏာအတြက္ ေခါင္းမမာခဲ့ၾကပါ။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္က စစ္တပ္ဟာ ၆၂ ခုႏွစ္ ေန၀င္းဦးေဆာင္တဲ့ လက္တဆုပ္စာ လူတန္းစားအတြက္ အာဏာသိမ္းတယ္၊ ေနာက္ (၂၆) ႏွစ္ၾကာေအာင္ ႏိုင္ငံကို ဆင္းရဲမြဲေတေအာင္ အုပ္ခ်ဴပ္သြားခဲ့တယ္။ ေနာက္ လက္သစ္ စစ္အာဏာရွင္တစ္စုဟာ စက္တင္ဘာ (၁၈)ရက္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မွာ ရွစ္ေလးလုံး လူထုလွဳပ္ရွားမွဳကို အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲခဲ့တယ္၊ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္ကိုလည္း လ်စ္လ်ဴရွဴဖို႔ ႀကိဳးစားေနဆဲလည္းျဖစ္တယ္။ ကိုယ္ေပးခဲ့တဲ့ ကတိစကားကိုလည္း ဖ်က္ဖို႔ရာ ၀န္မေလးၾကဘူး။ အခု တိုင္းျပည္ကို ျပန္ၾကည့္သင့္ပါတယ္။ စစ္တပ္တခုလုံးဟာ လက္တဆုပ္စာ နအဖ စစ္ဘုရင္ရူး၊ အာဏာရူး၊ ဥစၥာရူး လူတန္းစားေတြ အတြက္ မျဖစ္သင့္ပါ။ က်ေနာ္ယုံၾကည္ေနတယ္၊ ေတာ္လွန္ရဲတဲ့ ဗိုလ္ႀကီး အုန္းေက်ာ္ျမင့္တို႔လို မ်ဳိးခ်စ္ သူရဲေကာင္း စစ္သားစစ္စစ္ေတြ တပ္မေတာ္ထဲမွာ ရွိေနၾကပါတယ္။ အဖက္ဖက္ ယုိယြင္း ပ်က္ဆီးေနတဲ့ ႏိုင္ငံကို ကယ္တင္ဖို႔ နဲ႔ လက္တဆုပ္စာ အာဏာရူး၊ ဥစၥာရူး နအဖ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ဖယ္ရွားဖို႔၊ ျပည္သူေတြေတာင္းတေနေသာ ျပည္သူ႔ ဒီမိုကေရစီ စစ္စစ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ အခ်ိန္က်ေရာက္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ယုံၾကည္ေမွ်ာ္လင့္အားကိုးစြာ တိုက္တြန္းအပ္ပါတယ္။<br /><br />ကိုးကားစုစည္းတင္ျပသူ-<br />ရဲေက်ာ္ေအာင္ (မႏၱေလး)<br />ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁)ရက္၊ ၂၀၀၈။<br /><br />ကိုးကားစာအုပ္မ်ား ႏွင့္ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ--<br />• The Thai Government and Economy (Public Relations Department, Office of the Prime Minister)<br />• A window on Thai History (B.J.Terwiel, Editions Duang Kamol, Bkk)<br />• Prehistory of the Indo-Malaysian Archipelago (Sydney: Academic press, 1985)<br />- http://en.wikipedia.org/wiki/Thai_constitution<br />- http://en.wikipedia.org/wiki/Suchinda_Kraprayoon<br />- http://en.wikipedia.org/wiki/Thaksin<br />- http://en.wikipedia.org/wiki/Thailand_political_crisis_2005-2006<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-9113356616315563514?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-54791425757133489152008-02-05T14:39:00.000+07:002008-02-05T14:44:25.758+07:00<span style="color: rgb(51, 102, 255);">သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ ၀ါသနာပါရင္ေတာ့ေလ့လာသြားလုိ႕ရတယ္ေနာ္……………..</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">1. ကာလ၀မ္းေရာဂါ Cholera</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">2. ကာလသားေရာဂါ Venereal diseases</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">3. ကာင္ဆာ Cancer</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">4. ကိုယ္၀န္ပ်က္က်ျခင္း Abortion</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);" id="fullpost"><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"><span id="fullpost">ေရာဂါမ်ား</span><br /><span id="fullpost">DISEASES</span><br /></div><span style="color: rgb(51, 102, 255);" id="fullpost"> 1. ကာလ၀မ္းေရာဂါ Cholera<br />2. ကာလသားေရာဂါ Venereal diseases<br />3. ကာင္ဆာ Cancer<br />4. ကိုယ္၀န္ပ်က္က်ျခင္း Abortion<br />5. ေက်ာက္ျဖဴေရာဂါ Chicken pox<br />6. ကိုယ္ပူသည္ Run a temperature<br />7. ၾကက္ညွာေခ်ာင္းဆိုး Whooping cough<br />8. ၾကြက္ႏို႕ Wart<br />9. ခူနာ Whitlow<br />10. ခါးနာ Lumbago<br />11. ခါးကိုက္ုေရာဂါ Backache<br />12. ေခြးရူးေရာဂါ Rabies, hydrophobia<br />13. ေခါင္းကိုက္ေရာဂါ Headache<br />14. ေခ်ာင္းဆိုးျခင္း Cough<br />15. ေျခစြပ္ပုပ္ျခင္း Ingrowing toe nail (US) ingrown toe nail<br />16. ငွက္ဖ်ား Malaria<br />17. ဆီးခ်ဳိ Diabetes<br />18. ဆံုဆို႕နာ Diphtheria<br />19. ဆင္ေျခေထာက္ေရာဂါ Elephantiasis<br />20. ေညာင္းက်နာ Gonorrhea<br />21. တင္ႏွင့္ေပါင္းကိုက္နာ Sciatica<br />22. တုတ္ေကြး Influenza<br />23. တီဘီအဆုတ္နာ Tuberculosis<br />24. အနာတရ Injury<br />25. ထိပ္ကပ္နာ Catarrh<br />26. ထုရိုက္နာ Bruices, bruises<br />27. ဒဏ္ရာ Wound<br />28. ဒူလာ Gout<br />29. ႏွာေစးေရာဂါ Coryza<br />30. ႏွလံုးေရာဂါ Heart disease<br />31. ႏွင့္ခူ Eczema<br />32. ပလိပ္ေရာဂါ Plague<br />33. ပါးက်ိတ္ေရာင္ Mumps<br />34. ေပြး Ringworm<br />35. ပန္းနာ Asthma<br />36. ဗိုက္နာေရာဂါ Stomach-ache<br />37. ေမးခုိင္ေရာဂါ Tetanus<br />38. မက္ခရုနာ Thrush<br />39. မ်က္ခမ္းစပ္ေရာဂါ Glaucoma, trachoma<br />40. မ်က္ခြံတြင္ ၾကာဆဴးေပါက္ေရာဂါ Trachoma<br />41. မီးယပ္ေရာဂါ Menstrual disorder<br />42. မ်က္ေမွးပါးေရာင္ေရာဂါ Conjunctivitis, conjunctivas<br />43. မ်က္စီတိမ္စြဲ Cataract<br />44. မ်က္စိစြန္နာ Sty<br />45. ျမင္းဖု Wan<br />46. ရူးသြပ္ျခင္း Insanity<br />47. ရင္က်ပ္ေရာဂါ Bronchitis<br />48. ရင္ဘတ္နာ Chest pain<br />49. ေရေက်ာက္ေရာဂါ Chickenpox<br />50. ေရးစီးကမ္းၿပိဳေရာဂါ Pyorrhea<br />51. ေလျဖတ္ေရာဂါ Paralysis<br />52. ေလငန္းေရာဂါ Paralysis<br />53. လည္ေခ်ာင္းေရာင္ Laryngitis<br />54. လိပ္ေခါင္း Piles<br />55. ၀ဲေျခာက္နာ Scabies<br />56. ၀မ္းပ်က္ေရာဂါ Diarrhea, diarrhea<br />57. ၀မ္းကိုေရာဂါ Dysentery<br />58. ၀မ္းခ်ဳပ္ေရာဂါ Constipation<br />59. ၀က္ရူးျပန္ေရာဂါ Epilepsy, catalepsy<br />60. ၀က္ၿခံ Pimple<br />61. ၀က္သက္ေရာဂါ Measles<br />62. သတိလြတ္သြားျခင္း Faint<br />63. သတိေမ့ေျမာသြားျဖင္း Unconsciousness<br />64. သြားကိုက္ေရာဂါ Toothache<br />65. သြားပိုးစားေရာဂါ Caries<br />66. ေသြးအားနည္းေရာဂါ Anemia<br />67. ေသြးလြန္တုတ္ေကြး Dengue, hemorrhagic fever<br />68. ေသြးထြက္လြန္ေရာဂါ ၊ေသြးမတိတ္ေရာဂါ Hemophilia<br />69. ေသြးတိုးေရာဂါ High blood pressure (hypertension)<br />70. ေသြးကင္ဆာ Leukemia<br />71. အဆစ္နာေရာဂါ Arthritis<br />72. အအိပ္လြန္ေရာဂါ hypersonmia<br />73. အစာမေၾကေရာဂါ Indigestion<br />74. အဖ်ားေရာဂါ Fever<br />75. အဆစ္ကိုက္ေရာဂါ Rheumatism<br />76. အဆုတ္ေရာဂါ T.B. (tuberculosis)<br />77. အဆုတ္ေရာင္ေရာဂါ Pneumonia<br />78. အေၾကာေသေရာဂါ Polio (poliomyelitis)<br />79. အသဲေျခာက္ေရာဂါ Cirrhosis<br />80. အနာရြတ္။ အမာရြက္ Scar<br />81. အသားမာ Corn<br />82. အနာႀကီးေရာဂါ Leprosy<br />83. အစာအိမ္ေရာဂါ Gastric<br />84. အသား၀ါေရာဂါ Jaundice<br />85. အူေရာင္ငန္းဖ်ားေရာဂါ Typhoid<br />86. အူက်ေရာဂါ Hernia<br />87. အူအတက္္ေပါက္နာ Appendicitis<br />88. အာသီးေရာင္ Tonsillitis<br />89. အိပ္မေပ်ာ္သည့္ေရာဂါ Insomnia<br />90. အင္ျပနင္ Rash (urticaria)<br />91. ဦးေႏွာက္အေျမွးပါးေရာင္ေရာဂါ Meningitis<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-5479142575713348915?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-64869560372898602582008-01-24T10:44:00.000+07:002008-01-24T10:51:07.582+07:00<div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"><div style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ ဒီကဗ်ာေလးကိုသူငယ္ခ်င္းတို႕နဲ႕မွ်ေ၀ခံစားခ်င္လို႕ဘေလာခ္မွာ<br />တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္....... </span></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Arial;">The Speaking Flower<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Arial;font-size:14;" ><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">A flower grew on tropical soil<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">its petals waxen white,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">its centre crimson;<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">the people knelt<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">and smelt her<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">intoxicating fragrance<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">and then felt<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">mysteriously – free.<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">Soon the flower<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">was transplanted<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">onto yonder shores,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">it blossomed,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">sprouted limbs,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">swaying in the wind,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">it breathed the breeze<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">of liberty.<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">One day,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">the flower returned;<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">striking her original soil<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">her colours ignited;<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">from her petals<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">crimson rose enflamed:<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;">‘even the searing heat<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;">can not erase<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;">the blood<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;">on the street.’<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">White simply said:<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;">‘I am truth;<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;">how long will they use<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;">brute force<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;">to besmirch me?’<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">The people in<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">the tropical garden<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">hailed the<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">speaking flower,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">but the dour vines<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">choked and encompassed it,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">till it was no longer free.<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">It plucked the flower<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">and placed it<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">in a throttled<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">bottle-neck vase<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">and here the flower remained,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">for eleven years<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">seven months<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">and<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">twenty-seven days.<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">It did not wilt,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">it did not stint<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">its words.<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">Its green stalk spoke:<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">‘<i>stem the politics of hate<o:p></o:p></i></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;">we will forever commemorate<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;">the martyrs of<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;">eight, eight, eighty eight*.’<o:p></o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><i><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">No one could silence<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">the speaking flower!<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">The vines called her ‘foreign’<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">certain her luminosity<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">would irradiate<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">the soil;<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">they did everything to foil<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">her speech.<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">But to the people<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">in the tropical garden<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">by Inya lake,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">she was simply,<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">Aung San Suu Kyi<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;">- the daughter of democracy.<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >Sagari Chhabra<o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size:100%;"><st1:date year="2007" day="19" month="6" st="on"><b><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >19^th June ‘07</span></b></st1:date><b><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p></o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >(celebrating Aung San Suu Kyi’s 62^nd birthday while still in captivity.)<o:p></o:p></span></b></span></p> <ul style="margin-top: 0in;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="text-align: right;"><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" >uprising of 8.8.’88 when thousands were gunned down by the military.<o:p></o:p></span></b></span></li></ul> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.25in; text-align: right;" align="right"><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:Arial;font-size:10;" ><o:p> </o:p></span></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right;" align="right"><span style="font-size:100%;"><i><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></i></span></p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-6486956037289860258?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-41337864121310316212008-01-10T16:18:00.000+07:002008-01-14T21:30:03.797+07:00<p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မေက်ာ္ေကာင္းတဲ့ စည္းေတြျခားသြားခဲ့ၿပီပဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါမေက်ာ္ေတာ့ပါဘူး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီစည္းရဲ႕အနီးဆံုးမွာေတာ့ ငါရွိေနပါရေစ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေက်ာ္လို႕မရတဲ့ တံတုိင္းေတြ ျခားသြားခဲ့ၿပီပဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါမေက်ာ္ေတာ့ပါဘူး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီတံတုိင္းရဲ႕ အနီးဆံုးမွာေတာ့ ငါရွိေနပါရေစ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေခၚလို႕မရတဲ့ ဘ၀ေတြနဲ႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေ၀းဆံုးထိေ၀းသြားခဲ့ၿပီပဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါမေခၚေတာ့ပါဘူး ………..<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေပမဲ့ မင္းရဲ႕အနီးဆံုးေနရာမွာေတာ့ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါရွိေနပါရေစ ………..။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="text-align: center; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> Rumuro</span><o:p></o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-4133786412131031621?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-18428538771457713562008-01-07T11:17:00.001+07:002008-12-10T16:26:38.756+07:00<div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 102, 255);">သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ….. <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 102, 255);"><span style=""> </span>Blog ကိုမလုပ္ျဖစ္္တာၾကာၿပီ..။ စာလည္းမတင္ႏိုင္ေသးဘူးဗ်ား…. လာလည္တဲ့သူငယ္ အားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…။ အခုေတာ့ ဓါတ္ပံုေလးအခ်ဳိ႕ကိုတင္ေပးထားပါတယ္…။ ဒီဓါတ္ပံုးေလးေတြကေတာ့ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 102, 255);">The Durgas အဖြဲ႔ရဲ႕ဆိုဟန္ေလးေတြပါ…။ အဲ့ဒီအဖြဲ႕ကို ၁၉၈၃ ခုႏွစ္က စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ပထမဆံုးအမည္မွာ Peace love and Anti-Intervention ျဖစ္ပါတယ္္။ သူတို႕ရ႐ွိလာတဲ့ ရန္ပံုေငြေတြကို NGO အဖြဲ႔စည္းမ်ားကို ေထာက္ပံ့တာမ်ဳိး၊ မိဘမဲ့ေဂဟာ၊ HIV/AIDS ေ၀ဒနာ႐ွင္မ်ားအတြက္ အသံုးခ်မႈေတြမွာ အသံုးျပဳခဲ့ၾကပါတယ္္။၂၀၀၄ ခုႏွစ္က ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ျမန္မာ့ အေေရး လႈပ္႐ွားသူမ်ားအဖြဲ႔ေတြနဲ႕့ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ ပထဆံုးအႀကိမ္ လာေရာက္ ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ပါတယ္။ အခု အႀကိမ္က ဒုတိယေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္ဗ်ား....။ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 102, 255);"><o:p></o:p></span></span></p> </div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GsxyVBCXI/AAAAAAAAAC8/YeuApFzr2Kc/s1600-h/00.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GsxyVBCXI/AAAAAAAAAC8/YeuApFzr2Kc/s400/00.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152589420012046706" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GsqyVBCWI/AAAAAAAAAC0/QjK9mbJ30OQ/s1600-h/01.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GsqyVBCWI/AAAAAAAAAC0/QjK9mbJ30OQ/s400/01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152589299752962402" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GsfiVBCVI/AAAAAAAAACs/qPSQNebp_14/s1600-h/02.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GsfiVBCVI/AAAAAAAAACs/qPSQNebp_14/s400/02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152589106479434066" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GsTSVBCUI/AAAAAAAAACk/mVwqNEeD7Jo/s1600-h/03.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GsTSVBCUI/AAAAAAAAACk/mVwqNEeD7Jo/s400/03.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152588896026036546" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GsISVBCTI/AAAAAAAAACc/HxATD-nK_c0/s1600-h/04.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GsISVBCTI/AAAAAAAAACc/HxATD-nK_c0/s400/04.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152588707047475506" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4Gr7CVBCSI/AAAAAAAAACU/Mt0pQ6Ncdug/s1600-h/05.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4Gr7CVBCSI/AAAAAAAAACU/Mt0pQ6Ncdug/s400/05.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152588479414208802" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GrzCVBCRI/AAAAAAAAACM/F8kGRjagLcA/s1600-h/07.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R4GrzCVBCRI/AAAAAAAAACM/F8kGRjagLcA/s400/07.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152588341975255314" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-1842853877145771356?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-62181070697208548792007-12-21T21:51:00.000+07:002008-01-02T10:39:08.029+07:00<p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"> </p><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ ဒီကဗ်ာေလးကေတာ့ (၁၆) ႏွစ္မေလး တစ္ေယာက္ကေရးထားတာပါ။ သူခံစားခ်က္ေလးကို က်ေနာ့္ Blog မွာ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္………………………..။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"><br /></span></span></span> </p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" ><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;">ကမၻာေျမႀကီးကိုျမတ္ႏိုးပါ</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" ><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >သဘ၀အလွတရားမ်ားႏွင့္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >ျပည္႔စံုးတဲ့ ကမၻာေျမႀကီးကို<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >အဘယ္မည္သူ ဖ်က္ဆီး၀ံ့<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >အတၱ၊ ေလာဘ အလွ်ံလူသား<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >အေမွာင္စီးပြား ဒို႕အစိုးရမ်ားျဖစ္ေနမလား….။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" ><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတတ္မႈဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >ဟုိင္းေ၀းဆိုတဲ့ လမ္းမႀကီးေတြရယ္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >ၿမိဳ႕သစ္ျပသစ္ တံတားေတြရယ္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >ေရကာတာမ်ားတည္ေဆာက္ကာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >ေျမေပၚ ေျမေအာက္၊ ေရေအာက္မက်န္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >သံယံဇာတ၊ ကန္႕သတ္မဲ့စြာ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >ေဖာက္ယူသံုးဆြဲေနတာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >အေမွာင္စီးပြားမ်ားလား………. တုိးတက္ျခင္းမ်ားလား။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" ><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" ><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >လူ႕ဂုဏ္သိကၡာေလးစားျခင္း<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >ကမၻာႀကီးကိုျမတ္ႏိုးျခင္း<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >ဟူေသာမ်က္မွန္ႀကီးကို<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >မတပ္ႏိုင္ေသးတ၍<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >အက်ဳိးအျမတ္ဟူေသာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >အေမွာင္ထူႀကီးမွာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:blue;" >သူသူ ငါငါ မ်က္ကန္း ဘ၀သို႕ေရာက္ေနလိမ့္မည္......။<o:p></o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-6218107069720854879?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-71645424353400398372007-12-18T15:48:00.000+07:002008-12-10T16:26:39.357+07:00<span style="font-size:100%;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(204, 0, 0);">ေသဆံုးသြားေသာ ကရင္နီးအလယ္တန္းေက်ာင္းသား အိုက္ဦး ဓါတ္ပံုႏွင့္<br />ကရင္နီစခန္းအတြင္းရွိ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရံုးသို႕ ခ်ီတတ္လာၾကေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္စခန္းသူစခန္းသားမ်ား၏ပံုပါခင္ဗ်ား………………….. <o:p></o:p></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> </span></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R2eK0iVBCQI/AAAAAAAAACE/ikk-34MetSY/s1600-h/04.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R2eK0iVBCQI/AAAAAAAAACE/ikk-34MetSY/s400/04.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145233734466865410" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R2eKuCVBCPI/AAAAAAAAAB8/0QIgQK0z8pA/s1600-h/03.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R2eKuCVBCPI/AAAAAAAAAB8/0QIgQK0z8pA/s400/03.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145233622797715698" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R2eKkyVBCOI/AAAAAAAAAB0/v2ssXGTpe68/s1600-h/02.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R2eKkyVBCOI/AAAAAAAAAB0/v2ssXGTpe68/s400/02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145233463883925730" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R2eKZiVBCNI/AAAAAAAAABs/n6mUugESIts/s1600-h/o1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R2eKZiVBCNI/AAAAAAAAABs/n6mUugESIts/s400/o1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145233270610397394" border="0" /></a><br /><br /><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><br /><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" > <o:p></o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-7164542435340039837?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-46336472625845978202007-12-16T13:48:00.000+07:002007-12-16T14:06:53.501+07:00<p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိုက္ဦး ေသဆံုးမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ယေန႕မနက္တြင္ မဲေဟာင္ေဆာင္ ခရိုင္အတြင္းရွိ ကရင္နီးဒုကသည္စခန္း သူစခန္းသားအခ်ဳိႏွင့္ စခန္းအတြင္းရွိ <span style=""> </span>ကရင္နီေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူလူငယ္မ်ားျဖစ္ေသာ ေက်ာင္းအသီသီးမွ ေက်ာင္သားလူငယ္ေမာင္မယ္မ်ားသည္ စခန္းအတြင္းရွိ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရံုးေရွ႕တြင္ ေၾကြးေၾကာ္သံမ်ားႏွင့္အတူ </span><span lang="MY" style="font-family:Zawgyi-One;">ဆႏၵျပ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခဲ့ၾကပါသည္။ ေသဆံုးသူ အိုက္ဦးမွာ စခန္းအတြင္ရွိ အ. လ. က (၂) တြင္ေက်ာင္းတတ္ေနေသာ ေက်ာင္းသား တဦးျဖစ္ပါသည္၊ ထိုေၾကြးေၾကာ္သံမ်ားမွာ --<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁) စခန္းအတြင္း (ေအာ့ေဆာ္) မရွိေရးႏွင့္ ထို္င္းအာဏာပိုင္မ်ားစခန္းကို တိုက္ရုိက္မအုပ္ခ်ဳပ္ေရး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၂) ဆံုးရံႈးေနသည့္ ဒုကသည္အခြင့္အေရးမ်ား ျပန္လည္ရရွိေရး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၃) ေသဆံုးသြားေသာ ေက်ာင္းသားအား ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားမွ တာ၀န္ယူ တၿဂိၤဳလ္ေပးေရး (သို႕မဟုတ္) အေလာင္းမေပ်ာက္ပ်က္ရန္ စခန္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာတာ၀န္ယူေပးေရး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၄) ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ေသာ ထိုင္း(ေအာ့ေဆာ္အား) ထိုင္းဥပေဒအရ အေရးယူေပးေရး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">စသည္တို႕ျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္ထိမည္သည့္ အဖြဲ႕မွ စခန္းအတြင္းသို႔၀င္ခြင့္မေပးေသးေၾကာင္းသိရပါသည္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်က္အလက္ေပးပို႕သူမွာ စခန္းအတြင္းတြင္ေနထိုင္ေသာ က်ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းမွ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ေျပာျပထား ျခင္းျဖစ္ပါသည္။</span></span></p><br /><p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: left;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" ><o:p></o:p><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >စာလံုးေပါင္းမွားယြင္းမႈကိုသည္းခံေပးပါဗ်ား။ ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ ေကာင္းမြန္စြာမရုိက္တတ္ေသးလို႕ပါဗ်ား…..။</span><o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: left; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p><div style="color: rgb(204, 0, 0);"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-4633647262584597820?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-38874356116386207552007-12-16T10:51:00.000+07:002007-12-16T11:34:14.777+07:00<p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထိုင္းႏုိင္ငံ မဲေဟာင္ေဆာင္ခရိုင္ရွိ ကရင္နီဒုကသည္စခန္းတြင္ မေန႕က (ေအာ့ေဆာ္) စခန္း အတြင္းလံုၿခံဳးေရးယူ ထားသည့္တပ္မ်ားႏွင့္ လူငယ္မ်ားမသင့္မသင့္ျဖစ္ၾကရာမွ ကရင္နီးရြာသား လူးငယ္တဦး ေသဆံုးသြား ေၾကာင္း သိရွိရပါတယ္၊၊ ေသဆံုးသူအမည္မွာ အိုက္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ စခန္းအတြင္းရွိ က်ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး က်ေတာ့္ကိုအခုလိုေျပာျပထားပါတယ္။ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">“ကရင္နီဒုကသည္စခန္းအထဲမွာ ေက်ာင္းပြဲေတာ္က်င္းပျပဳလုပ္ေနၾကတယ္ေလ ။ အဲ့ဒီေက်ာင္း သားပြဲေတာ္ကို သြားလည္တဲ့ ရြားသားႏွစ္ေယာက္ကို (ေအာ့ေဆာ္ ) စခန္းမွာလုံၿခံဳေရးယူ ထားတဲ့ ထုိင္းနယ္ၾကားေစာင့္တပ္ေပါ့ေနာ္ လူမွားၿပီးအဲ့ဒီရြာသားႏွစ္ေယာက္ကိုထိုးႀကိတ္ၾက တယ္။ထိုးလိုက္တာ ဒဏ္ရာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားရသြား တယ္ေလ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္မလို႕ စခန္းအတြင္းမွာရွိတဲ့ လူငယ္ေတြရယ္၊ အခ်ဳိလူႀကီး ေတြရယ္ စုစုေပါင္း အေယာက္ (၃၀၀) ရာ ေလာက္ရွိတယ္၊ အဲ့ဒီေအာ့ေဆာ္ စခန္းဂိတ္ကိုသြားၿပီး ေျပာဆိုရာမွ မသင့္မသင့္ျဖစ္ၾက ေတာ့အခုလိုျဖစ္ ကုန္တာပဲ။ ရြာသားတစ္ေယာက္ေတာ့ေသသြားတယ္။ အဲ့ဒီ ေအာ့ေဆာ္စခန္း ဂိတ္မွာရွိတဲ့ ေအာ့္ေဆာ္အိမ္ ေသးေသးေလေတြကိုလည္ လူငယ္ေတြက ဖ်က္ဆီး လိုက္တယ္။ မကေသးပါဘူး အရင္တုန္းကလည္း သူတို႕တပ္ေတြ လူအခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္တာအမ်ားႀကီး ရွိတယ္ေလ။ အဲ့ဒါ ေၾကင့္မလို႕အခုမခံႏုိင္တဲ့သူေတြ အခုလို ျဖစ္ကုန္ေတာ့တာပဲ။” <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အခုလက္ရွိ စခန္းအတြင္းမည္သူတဦး တေယာက္မွ်၀င္ခြင္မေပးေတာ့ေၾကာင္းသိရပါ တယ္။ ေနာက္မညသည့္္ NGO အဖြဲ႕အစည္းကိုမွ၀င္ခြင္မေပးထားေၾကာင္းကိုလည္းက်ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း မွ ဆက္ေျပာျပ ျပထားပါတယ္။ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">“ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းကိုမွလည္းေပးမ၀င္ေတာ့ဘူေလ… ဒီမနက္ေတာ့ရဲကားေတြ၀င္သြားတာ ေတာ့ေတြ႕ လုိက္ရတယ္။ ေနာက္ ေအာ့ေဆာ္အခ်ဳိ႕လည္းထြက္ေျပးေနတုန္းပဲေလ ။ အဲ့ဒါအခုထိုင္းစစ္ တပ္ေတြက ၀င္ၿပီးလံုၿခံဳေရးယူေပးေနတယ္ေလ….. က်ေနာ့္အျမင့္ေတာ့ အခုျဖစ္သြားတဲ့အခင္းမွာေလ ဒီစခန္းအတြင္ မွရွိတဲ့ သူေတြက မခံႏိုင္ေတာ့လို႕ ထေပါက္ကြဲ လိုက္တယ္လို႕ဘဲထင္တယ္။ ကရင္နီဒုကသည့္ စခန္းအတြင္းမွေနထိုင္တဲ့ က်ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း တေယာက္က ဖုန္းဆက္ၿပီးက်ေတာ့္ကိုေျပာျပာထားတာပါ။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘေလာ့ခ္မွာရွိတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကို သိေစခ်င္လို႕ ဒီစာပိုဒ္ေလးကို တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ ဆက္ျဖစ္မဲ့အေျခအေနကိုလည္း က်ေနာ္သိရရင္ ထပ္တင္ပါအုန္းမယ္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p class="MsoNormal" style="margin-left: 27pt; color: rgb(204, 0, 0); text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-3887435611638620755?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-51222253461548287532007-12-11T13:41:00.000+07:002007-12-11T13:52:10.702+07:00<div style="text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ပန္းပြင့္စခ်ိန္ အၿမဲလန္းဆန္း<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေရာက္တိုင္း မ်က္ျမင္<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ခူးခ်င္ေသာ္လည္း<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >မမွီတဲ့ပန္း…..<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ပန္း၀ါႏုလည္း <o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ရြက္ႏုေၾကြမွ ခူးရလိမ့္မယ္…….။<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေလာကတခြင္<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ပန္းမ်ဳိးအစံု လုိရာသံုးျဖဳန္း<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကိုလိုရာဆင္ ပန္းမ်ဳိးမတူ<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အဆင္းလွ အခ်ဳိ႕ပန္း<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >လန္းဆန္းပြင့္ေ၀ ရနံ႕ထံုသင္း<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အဆင္းလွ အျပင္းစားရနံ႕ဆိုး<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: left;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အခ်ဳိးအစားမွာ ပါပါတယ္…….။</span><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-5122225346154828753?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-39404570219784409202007-12-11T10:57:00.000+07:002007-12-11T11:19:28.612+07:00<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/sKrxwhPNkDY&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/sKrxwhPNkDY&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br />ဆက္ၾကည့္လိုပါက ေအာက္မွာရွိတဲ့ “ ဆက္ဖက္လိုပါက” ကို ႏွိပ္ႏိုင္ပါသည္။<br /><span id="fullpost"><br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/bzc-HsAxNeA&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/bzc-HsAxNeA&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br /><br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_zGACZg0zqg&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/_zGACZg0zqg&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br /><br /><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/QZ_DTUh2WQk&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/QZ_DTUh2WQk&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-3940457021978440920?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-4808737556168747382007-12-09T15:57:00.001+07:002008-12-10T16:26:39.564+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R1uuD3UeYgI/AAAAAAAAABk/7F84UGxPFVY/s1600-h/clip_image002.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_KFTGLP9ZImo/R1uuD3UeYgI/AAAAAAAAABk/7F84UGxPFVY/s400/clip_image002.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5141894780986221058" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-480873755616874738?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-33644343904962632192007-12-09T15:17:00.000+07:002007-12-12T09:39:07.576+07:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အခ်စ္မဲ့ လူသား….<o:p></o:p></span> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အသိနက္တဲ့ ပုစၦာ<span style=""> </span>အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာမွာ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အျပစ္ဖြဲ႕စရာမပါတဲ့ ရသေျမာက္အလကာၤ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သူ႕…….. ဆီမွာလွ်ံပယ္စြာေတာက္ပေနတယ္………။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သိပ္ခ်စ္မိတယ္လို႕ မေျပာေပမဲ့ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ရင္ထဲမွာခံစားရတဲ့ ေ၀ဒနာသူသိမွာပါ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သူ႕ရင္ထဲကစကား ငါၾကားသိပါရဲ႕<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒါေပမဲ့ ………. ငါ့ဆီမွာရွိေနတဲ့ေ၀ဒနာ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သူ႕…….. အတြက္ေျဖစရာ ကဗ်ာေပါ့…………<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သူ႕ရဲ႕ေ၀ဒနာဟာ……<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ငါ႕ရင္ထဲမွာ မီးပြက္ပမာ ေျဖစရာမဲ့ပါေရာလား………….။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ပုိင္ဆိုင္သူရွိရဲ႕<span style=""> </span><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ငါဘာလို႕ၿပိဳင္ခ်င္တာလဲ<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အႏိုင္ယူဖို႕လည္းမဟုတ္ ၊ ၿပိဳင္ဖို႕လည္းမျမင္<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ငါဟာမင္းကို ထာ၀ရ နားလည္ေပးေနသူပါကြာ………………။<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-3364434390496263219?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-53902963207978381152007-12-08T22:38:00.000+07:002007-12-09T15:16:40.287+07:00ေရစီးေၾကာင္းသံေယာဇဥ္<br /><br /><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uSb6Np2ev54&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/uSb6Np2ev54&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br /><br />အားနာလိုက္တာ<br /><br /><object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/okKgjL4aU7Y&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/okKgjL4aU7Y&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-5390296320797838115?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-29326015591178128262007-12-08T13:46:00.000+07:002007-12-08T13:48:45.977+07:00<div style="visibility:visible"><embed src="http://flash.picturetrail.com/pflicks/3/spflick.swf" quality="high" FlashVars="ql=2&src1=http://pic20.picturetrail.com/VOL246/10035939/flicks/1/3096953&src2=http://widgetize.picturetrail.com/flicks/3096953" wmode="transparent" bgcolor="#000000" width="460" height="350" name="zoom_and_fade" align="middle" allowScriptAccess="sameDomain" style="height:320px;width:440px" type="application/x-shockwave-flash"></embed><p style="whitespace:no-wrap;margin-top:10px;height:24px"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-2932601559117812826?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-40041147400687312762007-12-06T14:08:00.000+07:002007-12-09T15:21:52.806+07:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" ><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရင္ထဲကေဆာင္း<o:p></o:p></span></span> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရင္မွာထာ၀ရအတြက္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တခါက ကုန္လြန္သြားတဲ့ ေဆာင္းေပါ့……..၊၊<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p>ေဆာင္းေရာက္လို႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွင္းေၾကြခ်ိန္မွာ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွင္းေတာကိုျဖတ္ၿပီး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူ……… ေျခရာေဖ်ာက္ခဲ့တယ္………<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဆာင္းေလေအးလည္း တိုက္ခတ္လို႕ေပါ့……….၊၊<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p>ေအးခ်မ္းလွတဲ့ ထိုေဆာင္းေလးမွာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရင္မွာ အေအး ပင့္သက္ေတြ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပ်က္ေၾကြသြားခဲ့ဖူးတယ္…………<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မဆံုႏိုင္ေတာ့မွန္းသိလွ်က္နဲ႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွလံုးသားက နာက်င္စြာတမ္းတဆဲပါ………၊၊<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p>အိပ္မက္ေတြလို လြင့္ျပယ္လို႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပင့္သက္ေတြေျခြခဲ့ရတဲ့<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထိုေဆာင္းေလးကို <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရင္မွာ ထာ၀ရအတြက္ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သိမ္းဆည္းလိုက္ပါ့မယ္………….၊၊<o:p></o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-4004114740068731276?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-18938828974611370672007-12-03T10:17:00.000+07:002007-12-03T10:23:16.077+07:00<span style="color: rgb(51, 102, 255);">ONE. Give people more than they expect and do it cheerfully. </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">TWO. Marry a man/woman you love to talk to. As you get older, their conversational skills will be as important as any other. </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">THREE. Don't believe all you hear, spend </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);" id="fullpost">all you have or sleep all you want.<br /><br />FOUR. When you say, 'I love you,' mean it.<br /><br />FIVE. When you say, 'I'm sorry,' look the person in the eye.<br /><br />SIX. Be engaged at least six months before you get married.<br /><br />SEVEN. Believe in love at first sight.<br /><br />EIGHT. Never laugh at anyone's dreams. People who don't have dreams don't have much.<br /><br />NINE. Love deeply and passionately. You might get hurt but it's the only way to live life completely.<br /><br />TEN.. In disagreements, fight fairly. No name calling.<br /><br />ELEVEN. Don't judge people by their relatives.<br /><br />TWELVE. Talk slowly but think quickly.<br /><br />THIRTEEN! When someone asks you a question you don't want to answer, smile and ask, 'Why do you want to know?'<br /><br />FOURTEEN. Remember that great love and great achievements involve great risk.<br /><br />FIFTEEN. Say 'bless you' when you hear someone sneeze.<br /><br />SIXTEEN. When you lose, don't lose the lesson.<br /><br />SEVENTEEN. Remember the three R's: Respect for self; Respect for others; and Responsibility for all your actions.<br /><br />EIGHTEEN. Don't let a little dispute injure a great friendship.<br /><br />NINETEEN. When you realize you've made a mistake, take immediate steps to correct it.<br /><br />TWENTY. Smile when picking up the phone. The caller will hear it in your voice.<br /><br />TWENTY- ONE. Spend some time alone.<br /><br />Now, here's the FUN part!<br />Send this to at least 5 people and your life will improve.<br /><br />1-4 people: Your life will improve slightly.<br /><br />5-9 people: Your life will improve to your liking.<br /><br />9-14 people: You will have at least 5 surprises in the next 3 weeks<br /><br />15 and above: Your life will improve drastically and everything you ever dreamed of will begin to take shape.<br /><br />A true friend is someone who reaches for your hand and touches your heart.<br /><br />Please send this message along to those you care the most about<br /><br /><br /><br />ဒီစာပိုဒ္ေလးေတြကို က်ေတာ့္ Email မွတဆင့္ ကူးယူေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-1893882897461137067?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-23599345704045815542007-11-29T18:06:00.000+07:002007-11-29T18:07:54.816+07:00<p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);"> </span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">“ ေသာကသံတရာ ”</span><o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" >တိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ့ သန္းေခါင္ယံညမွာ<o:p></o:p><br />ငါတေယာက္တည္း အေတြးမ်ားနဲ႕ အေဖၚျပဳ<o:p></o:p><br /></span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" >စိတ္ကူးၾကည္မိးဖူးတယ္……..၊၊ ”<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://dl6.glitter-graphics.net/pub/552/552256phhdaf6rnm.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 101px; height: 145px;" src="http://dl6.glitter-graphics.net/pub/552/552256phhdaf6rnm.gif" alt="" border="0" /></a></p><p style="color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ရင္ထဲက ခံစားခ်က္မ်ား<o:p></o:p><br />ဖြင့္ဟမထြက္ဖို႔<o:p></o:p><br /><span style=""></span>ႀကိတ္မွိတ္မ်ဳိသိပ္ တိုးတိတ္ထားခဲ့ဖူးတယ္………..၊၊ ”<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: right;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p>မလြန္ဆန္ႏိုင္တဲ့ တပ္မက္မႈေၾကာင့္<o:p></o:p><br />တားတဲ့ၾကားက ေပါက္ထြက္သြားတဲ့<o:p></o:p><br />ငါ့ရဲ႕<span style=""> </span>………….. ခံစားခ်က္ေလးကို <o:p></o:p><br />နားလည္ေပးဖို႕ေတာင္းပန္ခဲ့မိျပန္တယ္…………..၊၊ ”<o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" ><o:p></o:p>မျမင္ႏိုင္တဲ့ကံတရားေၾကာင့္ ……….<o:p></o:p><br />တန္ဖိုးထားရတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးတခု<o:p></o:p><br />ပ်က္ဆီးဆိတ္သုန္းသြားမွာ ေၾကာက္မိျပန္တယ္…….<o:p></o:p><br />ဒီလိုနဲ႕ဘဲ ေသာကသံတရာ ခရီးရွည္ထဲမွာ<o:p></o:p><br />လည္ေနဆဲပါ သူေလးရယ္…………၊၊ ”</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4297788474992698147-2359934570404581554?l=ahyaryar.blogspot.com' alt='' /></div>အရာရာhttp://www.blogger.com/profile/13001406259267240699noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4297788474992698147.post-64067111787774070512007-11-29T17:49:00.000+07:002007-11-29T17:50:16.442+07:00<p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.25in; text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-family:Zawgyi-One;" >ဘေလာ႕ခ္ထဲက သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ ……….. လုပ္ပါဦး က်ေတာ္ “အရာရာ” တေယာက္ အိပ္မေပ်ာ္ တဲ့ညေတြမ်ား ေနၿပီး…….။ ဘာလို႕အိပ္မ ေပ်ာ္တာလည္း ဆိုတာကို ေျပာျပပါမယ္. ဖက္မိသူတိုင္း အႀကံ ေလးေပးသြားပါဦးး ေနာ္။ ဘာလို႕အိပ္မေပ်ာ္ရတာလဲဆိုေတာ့ …… က်ေတာ္ေနတဲ့အိမ္မွာ ခင္ဖိုခ်စ္ ဖို႕ေကာင္းတဲ့ ဦးဦး ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္ဗ်………. ခင္ဖို႕ေကာင္းသေလာက္ ညညဆိုရင္ က်ေတာ့္ကို အိပ္မ ေပ်ာ္ႏုိင္ေအာင္လုပ္ေလ့ရွိတယ္…။ သူတိုက အဲ့ဒီလိုလုပ္ေနတာကိုလည္းသူ တို႕ကိုယ္တိုင္ကမိသိရွာ ဘူး……….. က်ေနာ္ တေယာက္တည္းဘဲသိတာပါ။… တအိမ္တည္းေနတာကို….. သူတို႕ ဘာေတြဘယ္ လိုက်ေတာ့္ကို အိပ္မရေအာင္ လုပ္လည္ဆိုေတာ့ ….. သူတို႕ကေလ ညအိပ္ရင္ ေဟာက္တတ္တဲ့ အက်င့္ ရွိေနတယ္….. ဒါေပမဲ့ အရင္က အဲ့ဒီလိုညစဥ္ညတုိင္းမေဟာက္ပါဘူး…… ေ၀းေ၀းမွ တခါပါ၊ ဒါေပမဲ့ အခု ုညေတြတေလာ ညတိုင္းလိုလို ေဟာက္ေနတာကို ၾကားေနရပါ တယ္………….။ သူတို႕ေဟာက္တာက ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာဗ်ား အသံကလည္း အက်ယ္ႀကီးဘဲ ဘယ္လုိမွကိုအိပ္လို႕မရတာ ……. တကယ့္ ရထား ႏွစ္စီးေမာင္းေနတဲ့အၾကားမွာ အိပ္ေနရသလိုဘဲ…….။ မေန႕ညဆိုရင္အဆိုးဆံုးပဲ………. ေဟာက္တာမ်ား ညီေနလိုက္တာ……….. ။ က်ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေျပာ ေတာ့ သူကဟုိလိုလုပ္ဒီလိုလုပ္ ဆိုၿပီး အႀကံေတာ့ ေပးရွာပါတယ္…။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕ေ